Może na tym właśnie polega żałoba(...) Może tak się odczuwa stratę. Jako nicość. Wiatr zawodzący w pustce.

Bo niby po co w ogóle się do czegokolwiek przyzwyczajać, skoro po pierwsze, to coś na pewno nie potrwa długo, a po drugie, gdy się skończy, serce pęka na pół.

Bo niby po co w ogóle się do czegokolwiek przyzwyczajać, skoro po pierwsze, to coś na pewno nie potrwa długo, a po drugie, gdy się skończy, serce pęka na pół.

Przysięgałeś, że jesteś mi oddany całym sercem, a ja przykładałam swe palce do Twych ust, ponieważ mówienie o przyszłości odziera nas z zachwytu nad teraźniejszością. Kochaj mnie teraz, w pełni i całkowicie, kochaj mnie teraz, nie wiecznie, kochaj mnie teraz, w tej chwili, i niech przeszłość będzie przeklęta.

Przysięgałeś, że jesteś mi oddany całym sercem, a ja przykładałam swe palce do Twych ust, ponieważ mówienie o przyszłości odziera nas z zachwytu nad teraźniejszością. Kochaj mnie teraz, w pełni i całkowicie, kochaj mnie teraz, nie wiecznie, kochaj mnie teraz, w tej chwili, i niech przeszłość będzie przeklęta.

Prawdziwa miłość jest jak chleb. Potrzebuje odpowiednich składników, trochę ciepła i odrobiny magii, żeby wyrosnąć.

Prawdziwa miłość jest jak chleb. Potrzebuje odpowiednich składników, trochę ciepła i odrobiny magii, żeby wyrosnąć.

,,Była delikatna, zabawna, rozbrajająco ciekawa wszystkiego i miała niezwykłą cechę: człowiek przy niej zaczynał poznawać siebie". Potrafiła wypytywać, co dręczy człowieka i w końcu ten ktoś zaczynał mówić, odkrywał się.

,,Była delikatna, zabawna, rozbrajająco ciekawa wszystkiego i miała niezwykłą cechę: człowiek przy niej zaczynał poznawać siebie". Potrafiła wypytywać, co dręczy człowieka i w końcu ten ktoś zaczynał mówić, odkrywał się.

Kochać kogoś i być kochanym to najcenniejsza rzecz na świecie.

Kochać kogoś i być kochanym to najcenniejsza rzecz na świecie.

Albowiem w Babim Jarze zabijano dzieci, a w tej samej chwili mieszkańcy Berlina i Waszyngtonu dolewali sobie śmietanki do kawy, dziękuję, bez cukru.

Albowiem w Babim Jarze zabijano dzieci, a w tej samej chwili mieszkańcy Berlina i Waszyngtonu dolewali sobie śmietanki do kawy, dziękuję, bez cukru.

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

Niejednemu pieniądze lekko przychodzą, ale mało kto lekko się z nimi rozstaje.

Niejednemu pieniądze lekko przychodzą, ale mało kto lekko się z nimi rozstaje.

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?