– Mo­żesz mi po­wie­dzieć coś o kom­po­zy­to­rze? – za­py­ta­łem.

– Co mam po­wie­dzieć, skoro par­ty­tu­ra nawet nie jest pod­pi­sa­na?

– Cho­dzi mi o to, co można wy­czy­tać z mu­zy­ki. Z ob­ra­zu można coś wy­czy­tać o ma­la­rzu, z mu­zy­ki o jej twór­cy.

– Dla mnie to bzdu­ry. Jak z winem, gdy ktoś mówi, że czuje nuty owo­co­we albo orze­cho­we. Wino albo ci sma­ku­je, albo nie. Z mu­zy­ką jest tak samo. Albo tra­fia do cie­bie, albo nie.

Mężczyźni z reguły nie mają problemów z mówieniem o miłości. Pod warunkiem, że dotyczy to ich miłości do motocykla, samochodu, piłki nożnej lub do nich samych.

Mężczyźni z reguły nie mają problemów z mówieniem o miłości. Pod warunkiem, że dotyczy to ich miłości do motocykla, samochodu, piłki nożnej lub do nich samych.

Być może zdarzy się i tak, że zaznacz w życiu powodzenia i tego, o czym będziesz myślał, iż jest miłością. Ale nie zaznasz nigdy rozpaczy, bez której nie można kochać świata i siebie naprawdę. I nie zrozumiesz nigdy, iż życie powinno być opisem buntu.

Być może zdarzy się i tak, że zaznacz w życiu powodzenia i tego, o czym będziesz myślał, iż jest miłością. Ale nie zaznasz nigdy rozpaczy, bez której nie można kochać świata i siebie naprawdę. I nie zrozumiesz nigdy, iż życie powinno być opisem buntu.

Irina kochała nieustannie wrzeszczącą matkę, wciąż bijącego się z nią brata. Przecież kocha się kogoś nie za coś. Po prostu kocha się i już.

Irina kochała nieustannie wrzeszczącą matkę, wciąż bijącego się z nią brata. Przecież kocha się kogoś nie za coś. Po prostu kocha się i już.

Ludzie to dziwny naród - rzekł kocur. - Patrzą, a nie widzą; słuchają, a nie słyszą; czują, a nie rozumieją.

Ludzie to dziwny naród - rzekł kocur. - Patrzą, a nie widzą; słuchają, a nie słyszą; czują, a nie rozumieją.

-No cóż- odrzekła, patrząc na suknie, a nie na mnie- czasem mam wrażenie, że on chciałby widzieć w tobie kogoś, kim nie jesteś. (...)
Wiedziałam, że ma rację, ale to samo mogłabym powiedzieć o sobie: też czasem wolałabym, żeby Robert był kimś, kim nie jest. To chyba typowe dla 99% małżeństw.

-No cóż- odrzekła, patrząc na suknie, a nie na mnie- czasem mam wrażenie, że on chciałby widzieć w tobie kogoś, kim nie jesteś. (...)
Wiedziałam, że ma rację, ale to samo mogłabym powiedzieć o sobie: też czasem wolałabym, żeby Robert był kimś, kim nie jest. To chyba typowe dla 99% małżeństw.

Pomimo wszystko łatwiej jest robić niemiłe rzeczy nieczującym przedmiotom - poddawać je bolesnym eksperymentom, hodować na przemysłowych farmach intensywnego chowu, polować na nie, chwytać w zasadzkę, jeść je i wykorzystywać na inne sposoby - niż czynić to wszystko rozumnym, wrażliwym istotom.

Pomimo wszystko łatwiej jest robić niemiłe rzeczy nieczującym przedmiotom - poddawać je bolesnym eksperymentom, hodować na przemysłowych farmach intensywnego chowu, polować na nie, chwytać w zasadzkę, jeść je i wykorzystywać na inne sposoby - niż czynić to wszystko rozumnym, wrażliwym istotom.

Ona zaś stwierdziła, że zna zarówno biedę, jak i bogactwo, i uważa, że szczęście zależy od ludzi, z którymi się dzieli życie, a nie od posiadanych pieniędzy.

Ona zaś stwierdziła, że zna zarówno biedę, jak i bogactwo, i uważa, że szczęście zależy od ludzi, z którymi się dzieli życie, a nie od posiadanych pieniędzy.

Kiedy człowiek zajmuje się lichwą, zdarza się także, że sam pożycza pieniądze od innych.

Kiedy człowiek zajmuje się lichwą, zdarza się także, że sam pożycza pieniądze od innych.

To prawda, co powiadają: pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.

To prawda, co powiadają: pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.