Słowa „ko­cham” nie wy­po­wia­da­ło się na pol­skiej wsi, kiedy byłam mała. Było to słowo ta­jem­ni­cze, za­strze­żo­ne dla po­etów, ludzi do­brze uro­dzo­nych, ele­ganc­kich pań i panów z mia­sta. Nie wy­obra­ża­łam sobie, że można by go było uży­wać ot tak. Na wsi lu­dzie co naj­wy­żej „byli za sobą”, a potem się zaraz że­ni­li, o mi­ło­ści nikt nie wspo­mi­nał.

Odeszliśmy, ale ona została. Osiadła na powiekach. Czy zamknięte, czy otwarte. Przymknięte słońce, czy żar widzialny? Po co mi widok dnia, skoro wiem kiedy przychodzi świt, kiedy powstaje, kiedy nadchodzi, kiedy zbliża się. Po co mi noc, kiedy i tak wszystko pulsuje... Po co mi chmury, kiedy z jej włosów mogę nieba dosięgnąć, w dotknięciu jej dłoni odnajdując zagubiony zapach. Zapach szczęścia.

Odeszliśmy, ale ona została. Osiadła na powiekach. Czy zamknięte, czy otwarte. Przymknięte słońce, czy żar widzialny? Po co mi widok dnia, skoro wiem kiedy przychodzi świt, kiedy powstaje, kiedy nadchodzi, kiedy zbliża się. Po co mi noc, kiedy i tak wszystko pulsuje... Po co mi chmury, kiedy z jej włosów mogę nieba dosięgnąć, w dotknięciu jej dłoni odnajdując zagubiony zapach. ...

Miłość zmienia serce człowieka w grzybnię, w ogród bujny i bezwstydny, w którym plenią się grzyby tajemnicze i zuchwałe

Miłość zmienia serce człowieka w grzybnię, w ogród bujny i bezwstydny, w którym plenią się grzyby tajemnicze i zuchwałe

Jak trudno być zakochaną, pomyślała. Pozostawać w rozdarciu między nadzieją a rozpaczą, rezygnować, by w następnej chwili skakać pod niebo z powodu jednego czułego uśmiechu i poczucia wspólnoty.

Jak trudno być zakochaną, pomyślała. Pozostawać w rozdarciu między nadzieją a rozpaczą, rezygnować, by w następnej chwili skakać pod niebo z powodu jednego czułego uśmiechu i poczucia wspólnoty.

Ten lekarz dusz niewiele wiedział o ciele. Zresztą ksiądz jest zawsze trochę podejrzany. Pracuje na konto klienta, któremu zależy, aby pozostać w cieniu. Żąda się tylko od niego, aby wymieniał świeże mięso na świeże dusze.

Ten lekarz dusz niewiele wiedział o ciele. Zresztą ksiądz jest zawsze trochę podejrzany. Pracuje na konto klienta, któremu zależy, aby pozostać w cieniu. Żąda się tylko od niego, aby wymieniał świeże mięso na świeże dusze.

Ludzie, którzy lubią cię tylko wtedy, gdy dobrze wyglądasz, nie są nic warci.

Ludzie, którzy lubią cię tylko wtedy, gdy dobrze wyglądasz, nie są nic warci.

Ty to jesteś szczęśliwy człowiek - mówił mi z życzliwym uznaniem - wybierasz sobie książki jak starych mędrców, żeby z nimi pod drzewami, w cieniu, porozmawiać o wszystkim, co człowieka ciekawi. Nawet ci powiem, że z książkami masz wiekszą wygodę. Stary człowiek gromadzi, co prawda, latami mądrość, ale w tym samym czasie gromadzi też złość. Nie lubi, żeby brać od niego więcej, niż sam chce dać. (...) U ciebie jest inaczej. Nic ci nie przeszkadza wygarniać z książek tyle słodyczy, ile tylko zapragniesz.

Ty to jesteś szczęśliwy człowiek - mówił mi z życzliwym uznaniem - wybierasz sobie książki jak starych mędrców, żeby z nimi pod drzewami, w cieniu, porozmawiać o wszystkim, co człowieka ciekawi. Nawet ci powiem, że z książkami masz wiekszą wygodę. Stary człowiek gromadzi, co prawda, latami mądrość, ale w tym samym czasie gromadzi też złość. Nie lubi, żeby brać od niego więcej, ...

Moje ciało zawsze było narzędziem. Narzędziem do zarabiania pieniędzy, do stwarzania iluzji, do zaspokajania mężczyzn...

Moje ciało zawsze było narzędziem. Narzędziem do zarabiania pieniędzy, do stwarzania iluzji, do zaspokajania mężczyzn...

To nieprawda, że zawsze, gdy nie wiadomo, o co w sporze idzie, to idzie o pieniądze. Bardzo często nie o pieniądze idzie, lecz o honor [s. 265].

To nieprawda, że zawsze, gdy nie wiadomo, o co w sporze idzie, to idzie o pieniądze. Bardzo często nie o pieniądze idzie, lecz o honor [s. 265].

Bogactwo nie uszczęśliwia, ale uzależnia; nie czyni panem, lecz marszałkiem dworu.

Bogactwo nie uszczęśliwia, ale uzależnia; nie czyni panem, lecz marszałkiem dworu.