Marzę o tym, żeby utonąć w nieświadomości. Być tępą, nierozumną, niemą. Nie mieć mózgu. Chciałabym poodcinać sobie kończyny. Pozbyć się tej skóry, która może zabijać, rąk, które niszczą, i ciała, którego nawet nie rozumiem.

Nie chcę do nikogo należeć. Nie jestem niczyją własnością. Tak wiele razy byłam świadkiem, jak jedna osoba zatraca się w drugiej. Nie identyfikuje się już jako osobny człowiek, ale jako my. Dopóki jedno z nich nie oznajmia, że my to za mało i odchodzi, bo w końcu zawsze tak się dzieje. Ja nie zatracę się w nikim. Dzięki temu, kiedy ten ktoś odejdzie, nie zabierze mnie razem z sobą.

Nie chcę do nikogo należeć. Nie jestem niczyją własnością. Tak wiele razy byłam świadkiem, jak jedna osoba zatraca się w drugiej. Nie identyfikuje się już jako osobny człowiek, ale jako my. Dopóki jedno z nich nie oznajmia, że my to za mało i odchodzi, bo w końcu zawsze tak się dzieje. Ja nie zatracę się w nikim. Dzięki temu, kiedy ten ktoś odejdzie, nie zabierze mnie razem z s...

Nie wiedziała, czy jest w stanie pokochać swoje własne sponiewierane i dziwne serce. Chciała, by ktoś zrobił to za nią, by spojrzał, jak bije za żebrami i powiedział: "Widzę twoje prawdziwe oblicze. Jest wyjątkowe i cenne. Kocham cię".

Nie wiedziała, czy jest w stanie pokochać swoje własne sponiewierane i dziwne serce. Chciała, by ktoś zrobił to za nią, by spojrzał, jak bije za żebrami i powiedział: "Widzę twoje prawdziwe oblicze. Jest wyjątkowe i cenne. Kocham cię".

Czasami leżał nocą w łóżku z rękami założonymi pod głowę, patrzył w sufit, lecz zamiast niego widział falujący na wietrze kosmyk ciemnych włosów i iskierki migoczące w oczach pielęgniarki.
Bogumiła – powtarzał. – Bogu-miła…
Pragnął o niej zapomnieć, lecz nie potrafił.
Uświadamiał sobie, że dzieli ich przepaść. Ona była panienką z lepszego świata – dobrego domu. Wykształconą i elokwentną. On był tylko zwykłym chłoporobotnikiem.

Czasami leżał nocą w łóżku z rękami założonymi pod głowę, patrzył w sufit, lecz zamiast niego widział falujący na wietrze kosmyk ciemnych włosów i iskierki migoczące w oczach pielęgniarki.
Bogumiła – powtarzał. – Bogu-miła…
Pragnął o niej zapomnieć, lecz nie potrafił.
Uświadamiał sobie, że dzieli ich przepaść. Ona była panienką z lepszego świata – dobrego d...

Nie musisz bez przerwy wygrywać. Nic się nie stanie, jeśli kiedyś upadniesz, jeśli poniesiesz porażkę. Liczy się to, że związałeś z kimś serce i wolę. Jestem pewna, że wszyscy ludzie, którzy przed odejściem zdążyli spędzić czas u twego boku, myśleli właśnie w ten sposób. Należę do nich i ja. A w takim razie ty też możesz znów dźwignąć się na nogi... by bronić tych, których kochasz.

Nie musisz bez przerwy wygrywać. Nic się nie stanie, jeśli kiedyś upadniesz, jeśli poniesiesz porażkę. Liczy się to, że związałeś z kimś serce i wolę. Jestem pewna, że wszyscy ludzie, którzy przed odejściem zdążyli spędzić czas u twego boku, myśleli właśnie w ten sposób. Należę do nich i ja. A w takim razie ty też możesz znów dźwignąć się na nogi... by bronić tych, których koch...

Można powtarzać sobie: lubię być sam, wolę być sam, wcale nie potrzebuję bliskości innych ludzi. Lecz cena, jaką przychodzi za to płacić, objawia się smutkiem, wewnętrzną pustką i dojmującą, choć trudną do nazwania tęsknotą. (Jacek Krzysztofowicz).

Można powtarzać sobie: lubię być sam, wolę być sam, wcale nie potrzebuję bliskości innych ludzi. Lecz cena, jaką przychodzi za to płacić, objawia się smutkiem, wewnętrzną pustką i dojmującą, choć trudną do nazwania tęsknotą. (Jacek Krzysztofowicz).

Ludzie się zmieniają i nie zmieniają. (s.58).

Ludzie się zmieniają i nie zmieniają. (s.58).

Nowe jest zawsze lepsze niż to, co było najlepsze jeszcze rok temu. Sposób na to, żebyśmy dobrowolnie pozwalali sobie dyktować, czego mamy chcieć, na co mamy pracować.

Nowe jest zawsze lepsze niż to, co było najlepsze jeszcze rok temu. Sposób na to, żebyśmy dobrowolnie pozwalali sobie dyktować, czego mamy chcieć, na co mamy pracować.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojona potrzeba czy niespełnione pragnienie, które można zaspokoić pracą.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojo...

Pieniądz rządzi światem, a niekiedy tez odrobina miłości, a gdy miłość zmienia się w nienawiść, człowiek przypomina sobie o niezapłaconych kosztach utrzymania.

Pieniądz rządzi światem, a niekiedy tez odrobina miłości, a gdy miłość zmienia się w nienawiść, człowiek przypomina sobie o niezapłaconych kosztach utrzymania.