Zagadnienie zapisywania dźwięku na nośniku magnetycznym pierwszy opracował teoretycznie w roku 1888 Oberlin Smith. W dziesięć lat póżniej próby praktyczne na szerszą skalę przeprowadził Duńczyk, Valdemar Poulsen. Jako nośnik magnetyczny zastosował on drut stalowy. W roku 1901 Rellstab i West wykorzystali przy zapisywaniu dźwięku magnesowanie wstępne. W latach 1921-1933 przeprowadzono w wielu krajach próby utrwalania dźwięku na drutach, taśmach stalowych (Still, Meyer, Schüller) lub też na metalizowanych taśmach papierowych (Nasarischwilly, O'Neill). Podłoże z plastiku przy produkcji taśmy magnetofonowej pierwszy wprowadził Phleumer w roku 1928. W Związku Radzieckim prace w tej dziedzinie prowadzili Gołdonowski i Rabinowicz, który wprowadził magnetyczne taśmy perforowane.

Kobiecy pogląd na miłość jest zawsze zawoalowany i ukryty; pozostaje on subtelną i głęboką tajemnicą. (...) Kobiecego pojmowania miłości brak w literaturze nie tylko dlatego, że literatura stworzona została przez mężczyznę, ale też i dlatego, że kobiecie w miłości o wiele mniej potrzeba literatury.

Kobiecy pogląd na miłość jest zawsze zawoalowany i ukryty; pozostaje on subtelną i głęboką tajemnicą. (...) Kobiecego pojmowania miłości brak w literaturze nie tylko dlatego, że literatura stworzona została przez mężczyznę, ale też i dlatego, że kobiecie w miłości o wiele mniej potrzeba literatury.

Miłość jest jak wędlina: jest salami i jest mortadela.

Miłość jest jak wędlina: jest salami i jest mortadela.

(...) Tak. Kocha ją, owszem, tyle że jej nie lubi, a miłość bez sympatii jest jak łańcuch z kajdanami na obu końcach.

(...) Tak. Kocha ją, owszem, tyle że jej nie lubi, a miłość bez sympatii jest jak łańcuch z kajdanami na obu końcach.

Dziś coraz mniej ludzi wierzy w piekło.

Dziś coraz mniej ludzi wierzy w piekło.

[Papież "umierający"] Tak po prawdzie nikt nie obchodzi mnie na tyle, bym zechciał wznieść w jego intencji modły, ani inni ludzie, ani ja am... Nie ma co wspaniały ze mnie papież. [str. 161].

[Papież "umierający"] Tak po prawdzie nikt nie obchodzi mnie na tyle, bym zechciał wznieść w jego intencji modły, ani inni ludzie, ani ja am... Nie ma co wspaniały ze mnie papież. [str. 161].

Żałowałyby mnie, a jak się jest winnym, to nie ma nic gorszego niż litość. Bo wtedy człowiek się czuje winny jeszcze bardziej.

Żałowałyby mnie, a jak się jest winnym, to nie ma nic gorszego niż litość. Bo wtedy człowiek się czuje winny jeszcze bardziej.

Pieniądze nie są lekarstwem na smutek, ale pozwalają przeżywać żałobę we względnym komforcie.

Pieniądze nie są lekarstwem na smutek, ale pozwalają przeżywać żałobę we względnym komforcie.

Jego dochody - skromne, aczkolwiek bynajmniej nie do pogardzenia - pozwalały mu wieść dość hulaszczy żywot, bez żadnego poważnego zajęcia, co ustawiało go w kategorii dżentelmenów.

Jego dochody - skromne, aczkolwiek bynajmniej nie do pogardzenia - pozwalały mu wieść dość hulaszczy żywot, bez żadnego poważnego zajęcia, co ustawiało go w kategorii dżentelmenów.

Niejednemu pieniądze lekko przychodzą, ale mało kto lekko się z nimi rozstaje.

Niejednemu pieniądze lekko przychodzą, ale mało kto lekko się z nimi rozstaje.