Amatorski magnetofon może oddać znaczne usługi w wielu dziedzinach naszego życia. Przede wszystkim wiele zadowolenia daje utrwalanie głosów ...
Amatorski magnetofon może oddać znaczne usługi w wielu dziedzinach naszego życia. Przede wszystkim wiele zadowolenia daje utrwalanie głosów naszych najbliższych, np. w celach pamiątkowych. (...) Zastosowanie magnetofonu jako niezawodnego urządzenia stenografującego może znacznie usprawnić pracę zawodową wielu amatorów. Ale i na tym nie kończy się możność wykorzystania tego naprawdę niezastąpionego urządzenia; może być ono np. źródłem przebiegów elektrycznych zastępując kosztowny przyrząd pomiarowy, jakim jest generator akustyczny.
Zagadnienie zapisywania dźwięku na nośniku magnetycznym pierwszy opracował teoretycznie w roku 1888 Oberlin Smith. W dziesięć lat póżniej pr...
Zagadnienie zapisywania dźwięku na nośniku magnetycznym pierwszy opracował teoretycznie w roku 1888 Oberlin Smith. W dziesięć lat póżniej próby praktyczne na szerszą skalę przeprowadził Duńczyk, Valdemar Poulsen. Jako nośnik magnetyczny zastosował on drut stalowy. W roku 1901 Rellstab i West wykorzystali przy zapisywaniu dźwięku magnesowanie wstępne. W latach 1921-1933 przeprowadzono w wielu krajach próby utrwalania dźwięku na drutach, taśmach stalowych (Still, Meyer, Schüller) lub też na metalizowanych taśmach papierowych (Nasarischwilly, O'Neill). Podłoże z plastiku przy produkcji taśmy magnetofonowej pierwszy wprowadził Phleumer w roku 1928. W Związku Radzieckim prace w tej dziedzinie prowadzili Gołdonowski i Rabinowicz, który wprowadził magnetyczne taśmy perforowane.
