Porządny ojciec,
porządna matka,
a on – czort wie co –
zagadka!
Znają go ludzie od dzieciństwa,
znają go niemal, odkąd żyje:
niby nie zrobił nigdy świństwa,
niby porządny,
a – nie pije!
[…]
W całej Europie przecież wiedzą,
od Morza Czarnego
do La Manche’a,
że w Polsce dzieci tylko jedzą,
dorosły – zakansza!
[„Wyrodny syn”].

Ale kochać to nie to samo co znać.

Ale kochać to nie to samo co znać.

- Oddaj mi go! - skamle - wypożycz na jeden dzień cały. Więcej nie chcę.

- Oddaj mi go! - skamle - wypożycz na jeden dzień cały. Więcej nie chcę.

Serce jej biło głucho i mocno nie ze wzruszenia, tylko z trwogi. Taka była ta miłość.

Serce jej biło głucho i mocno nie ze wzruszenia, tylko z trwogi. Taka była ta miłość.

Tovi zdawał sobie oczywiście doskonale sprawę, że sam, choć wbrew własnej woli bierze udział w uśmiercaniu ludzi. Zdawał sobie zresztą sprawę, że takie czynności, jak obcinanie włosów, sortowanie ubrań, wyciąganie bagaży z pociągów, sprzątanie obozu - wszystkie codzienne obowiązki związane z prowadzeniem obozu - są wykonywane przez Żydów. "Tak - mówi - myślałem o tym. Ale nikt nic nie robił. [Miałem] piętnaście lat i wokół siebie dorosłych ludzi i nikt nic nie zrobił. Ludzie w pewnych warunkach się zmieniają. "Ludzie pytali mnie: 'Czego się nauczyłeś?' - wspomina - a ja myślę, że tylko jednej rzeczy mogę być pewien - nikt nie zna siebie samego. Człowiek na ulicy, który zapytany o ulicę poprowadzi cię dłuższą chwilę, żeby ci wskazać drogę jest dobry i miły. Ten sam człowiek, w innej sytuacji, może okazać się najgorszym sadystą. Nikt nie zna siebie. Wszyscy możemy stać się dobrzy albo źli w tych [różnych] sytuacjach. Czasem, kiedy ktoś jest dla mnie bardzo miły, przyłapuję się na tym, że myślę: Jaki on by był w Sobiborze?

Tovi zdawał sobie oczywiście doskonale sprawę, że sam, choć wbrew własnej woli bierze udział w uśmiercaniu ludzi. Zdawał sobie zresztą sprawę, że takie czynności, jak obcinanie włosów, sortowanie ubrań, wyciąganie bagaży z pociągów, sprzątanie obozu - wszystkie codzienne obowiązki związane z prowadzeniem obozu - są wykonywane przez Żydów. "Tak - mówi - myślałem o tym. Ale nikt ...

Rozum trójcentrowych istot planety Ziemia stał się w trakcie nienormalnego procesu swojego kształtowania rozumem "instynktowo-łechtliwym", czyli takim, który funkcjonuje tylko dzięki odpowiednim wstrząsom z zewnątrz.

Rozum trójcentrowych istot planety Ziemia stał się w trakcie nienormalnego procesu swojego kształtowania rozumem "instynktowo-łechtliwym", czyli takim, który funkcjonuje tylko dzięki odpowiednim wstrząsom z zewnątrz.

>>Wiem, że mieszkasz we mnie. Widzę Cię w sobie - przejawiasz się we mnie tym wszystkim, czemu mogę zaufać - rytmom, przypływom i odpływom, pulsowaniu i zanikaniu. Należę do słońca i księżyca, bowiem należę do Ciebie, należę do świata roślin i zwierząt, bowiem należę do Ciebie. Kiedy księżyc co miesiąc porusza we mnie krew, wiem, że jestem Twoja, że zaprosiłeś mnie do swego stołu, by skosztować smaku życia. Kiedy każdej jesieni moje ciało okrągleje i przybiera, staje się jak dzika gęś, jak sarna, których ciało więcej wie o naturze świata niż najmądrzejszy z ludzi. Obdarzasz mnie wielką siłą, żeby przetrwać noc<<.

>>Wiem, że mieszkasz we mnie. Widzę Cię w sobie - przejawiasz się we mnie tym wszystkim, czemu mogę zaufać - rytmom, przypływom i odpływom, pulsowaniu i zanikaniu. Należę do słońca i księżyca, bowiem należę do Ciebie, należę do świata roślin i zwierząt, bowiem należę do Ciebie. Kiedy księżyc co miesiąc porusza we mnie krew, wiem, że jestem Twoja, że zaprosiłeś mnie do swego sto...

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Ona zaś stwierdziła, że zna zarówno biedę, jak i bogactwo, i uważa, że szczęście zależy od ludzi, z którymi się dzieli życie, a nie od posiadanych pieniędzy.

Ona zaś stwierdziła, że zna zarówno biedę, jak i bogactwo, i uważa, że szczęście zależy od ludzi, z którymi się dzieli życie, a nie od posiadanych pieniędzy.

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".