Ro­sja­nin całym sobą i bez żad­nych za­strze­żeń an­ga­żu­je się w to, co w danej chwi­li uzna­je za słusz­ne. Ale gdy okaże się, że się po­my­lił, po­pa­da w roz­pacz i me­lan­cho­lię. Do czasu, aż znaj­dzie nowy obiekt uwiel­bie­nia, nową praw­dę.

- (...)musimy działać niejako na oślep i wybierać takie rozwiązania, które pozwolą nam spokojnie spać w nocy, albowiem moralność jest ważniejsza niż etyka, a miłość większa niż prawo.

- (...)musimy działać niejako na oślep i wybierać takie rozwiązania, które pozwolą nam spokojnie spać w nocy, albowiem moralność jest ważniejsza niż etyka, a miłość większa niż prawo.

To był pierwszy dom, w którym rozpakowałem kartony z rzeczami, bo chciałem tutaj zostać. Wszystko z powodu pewnej dziewczyny o ognistym temperamencie, która dała mi do zrozumienia, co o mnie myśli. Tylko tyle było trzeba, i już należałem do niej. A teraz musiałem opuścić jedyne miejsce, które kiedykolwiek uważałem za dom.

To był pierwszy dom, w którym rozpakowałem kartony z rzeczami, bo chciałem tutaj zostać. Wszystko z powodu pewnej dziewczyny o ognistym temperamencie, która dała mi do zrozumienia, co o mnie myśli. Tylko tyle było trzeba, i już należałem do niej. A teraz musiałem opuścić jedyne miejsce, które kiedykolwiek uważałem za dom.

O, jakże straszną jest pustka, którą czuje w piersiach! Myślę często: - Gdybyś mógł ją bodaj raz jeden przycisnąć do serca, wypełniłaby się ta pustka niezawodnie.

O, jakże straszną jest pustka, którą czuje w piersiach! Myślę często: - Gdybyś mógł ją bodaj raz jeden przycisnąć do serca, wypełniłaby się ta pustka niezawodnie.

Życie to nie równanie. Każda osoba to coś więcej niż suma poszczególnych składników.

Życie to nie równanie. Każda osoba to coś więcej niż suma poszczególnych składników.

(...) żaden człowiek nie ma nieskończonego zapasu sił.

(...) żaden człowiek nie ma nieskończonego zapasu sił.

Moja relacja o krajach bałtyckich nie jest zaczerpnięta z książek czy pism. Pierwsze światło, jakie widziałem w życiu, pierwszy zapach ziemi, pierwsze drzewo – były światłem, zapachem i drzewem tamtych okolic, bo urodziłem się tam, w mówiącej po polsku rodzinie, nad brzegiem rzeki o litewskiej nazwie. Wydarzenia te są dla mnie tak żywe, jak żywe jest tylko to, co czyta się z twarzy i oczu dobrze znanych nam ludzi.

Moja relacja o krajach bałtyckich nie jest zaczerpnięta z książek czy pism. Pierwsze światło, jakie widziałem w życiu, pierwszy zapach ziemi, pierwsze drzewo – były światłem, zapachem i drzewem tamtych okolic, bo urodziłem się tam, w mówiącej po polsku rodzinie, nad brzegiem rzeki o litewskiej nazwie. Wydarzenia te są dla mnie tak żywe, jak żywe jest tylko to, co czyta się z tw...

Pieniądze niewiele maja wspólnego z życiem w szczęściu,trudno się z tym nie zgodzić,ale jednak sprawiają,ze żyje się wygodniej,gdy gonisz za szczęściem.

Pieniądze niewiele maja wspólnego z życiem w szczęściu,trudno się z tym nie zgodzić,ale jednak sprawiają,ze żyje się wygodniej,gdy gonisz za szczęściem.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wchodząc w miłość, boimy się, że ją stracimy, trwając w niej boimy się, że to nie to, albo że nic w życiu już nas innego nie spotka. Nie mając miłości boimy się, że nigdy jej już nie znajdziemy. Wychowując dzieci boimy się, że coś im się stanie, że wpadną w złe towarzystwo, że to, co próbujemy im przekazać, do nich nie dociera. Boimy się wahań kursów, boimy się krachów na giełdzie, zmian klimatycznych, końca ropy, boimy się tego, że znów wygra PO, znów wygra PiS, a Michał Wiśniewski wciąż będzie nagrywał nowe piosenki. Boimy się Rusków i Unii Europejskiej. Boimy się barbarzyńskich hord narodowców i wyuzdanych hord pedałów. Boimy się tęczy, tej stojącej i tej płonącej.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wch...

Łzy napływają mi do oczu, gdy zdaję sobie sprawę, jak wielkim bankrutem życiowym jestem. Mimo okrągłej sumki na koncie, mimo pięciocyfrowej miesięcznej pensji, mimo luksusu, w którym żyję. Pieniądze nie dają szczęścia, dlaczego tak wielu z nas wciąż tego nie rozumie?

Łzy napływają mi do oczu, gdy zdaję sobie sprawę, jak wielkim bankrutem życiowym jestem. Mimo okrągłej sumki na koncie, mimo pięciocyfrowej miesięcznej pensji, mimo luksusu, w którym żyję. Pieniądze nie dają szczęścia, dlaczego tak wielu z nas wciąż tego nie rozumie?