Wiesz, poszedłem dziś do Lokalu, takiej fajnej piekarni na Koszutce prowadzonej przez młodych ludzi. Wchodzę, siedzą dwie dziewczyny. Jedna czyta gazete, druga przekłada bułki do koszyków. Z głośników leci muzyka. Odwracam się, patrzę przez szybę na ulicę, deszcz pada, przejeżdżają samochody, słucham tej muzyki i myślę sobie: kurwa, mógłbym mieć piekarnię i święty spokój. Lubię wstawać wcześnie rano, więc wstawałbym o czwartej i wkładałbym te chleby do pieca i słuchałbym muzyki, miałbym spokojne życie. A tak ganiam ciągle za nowymi wyzwaniami, nie wiadomo po co.

O czym myślisz? - pyta nagle i leciutko przesuwa palcem po mojej dłoni.

"O tym, że jestem w tobie zakochana.
Że jesteś dla mnie jedynym mężczyzną.
Że się tego boję."
- Że w przyszłości musimy więcej rozmawiać. O naszych problemach. Żeby znowu nie stało się… nic złego.

O czym myślisz? - pyta nagle i leciutko przesuwa palcem po mojej dłoni.

"O tym, że jestem w tobie zakochana.
Że jesteś dla mnie jedynym mężczyzną.
Że się tego boję."
- Że w przyszłości musimy więcej rozmawiać. O naszych problemach. Żeby znowu nie stało się… nic złego.

Potem zjawiłeś się Ty. Przyszedłeś, choć wcale się tego nie spodziewałam. Znalazłeś się na mojej drodze przypadkiem.Nie oczekiwałam, że ktoś taki jak ty może podejść tak blisko i..zrozumieć. A jednak. Odnalazłeś mnie pomiędzy płatkami zimowych śnieżek i dodałeś odwagi".

Potem zjawiłeś się Ty. Przyszedłeś, choć wcale się tego nie spodziewałam. Znalazłeś się na mojej drodze przypadkiem.Nie oczekiwałam, że ktoś taki jak ty może podejść tak blisko i..zrozumieć. A jednak. Odnalazłeś mnie pomiędzy płatkami zimowych śnieżek i dodałeś odwagi".

Szedłem wolno, uważając, by nie obudzić Laureen. Próbowałem nie myśleć o oddechu odbijającym się od mojej piersi i idącym dalej w górę ku szyi, o spokojnym biciu jej serca, o dłoniach założonych za moim karkiem. Nie rozumiałem, co się ze mną działo. Jednak nie to miało teraz znaczenie. W myślach kotłowało się od pytań, na które nie znałem odpowiedzi.

Szedłem wolno, uważając, by nie obudzić Laureen. Próbowałem nie myśleć o oddechu odbijającym się od mojej piersi i idącym dalej w górę ku szyi, o spokojnym biciu jej serca, o dłoniach założonych za moim karkiem. Nie rozumiałem, co się ze mną działo. Jednak nie to miało teraz znaczenie. W myślach kotłowało się od pytań, na które nie znałem odpowiedzi.

Bóg stworzył człowieka , bo rozczarował się małpą. Z dalszych eksperymentów zrezygnował.

Bóg stworzył człowieka , bo rozczarował się małpą. Z dalszych eksperymentów zrezygnował.

Ludzie, którzy czytają książki (...) mają skłonności do tego, by stać się zbędnymi. W znacznym stopniu.

Ludzie, którzy czytają książki (...) mają skłonności do tego, by stać się zbędnymi. W znacznym stopniu.

Spotkanie z naturą zawsze zawiera w sobie element przypadku, mimo że człowiek usilnie stara się skategoryzować, zważyć, wymierzyć, skontrolować i zrozumieć otaczający go świat.

Spotkanie z naturą zawsze zawiera w sobie element przypadku, mimo że człowiek usilnie stara się skategoryzować, zważyć, wymierzyć, skontrolować i zrozumieć otaczający go świat.

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.

Nieważne, ile pieniędzy by się miało i ile władzy, ostatecznie zostaje tylko kamień. To on ma największą moc. Pokolenia przemijają, odchodzą z tego świata, a on zostaje, jako świadectwo minionych dni.

Nieważne, ile pieniędzy by się miało i ile władzy, ostatecznie zostaje tylko kamień. To on ma największą moc. Pokolenia przemijają, odchodzą z tego świata, a on zostaje, jako świadectwo minionych dni.

Wydaje mi się, że u niektórych odpowiednia kasa skutecznie niweluje coś takiego jak wyrzuty sumienia.

Wydaje mi się, że u niektórych odpowiednia kasa skutecznie niweluje coś takiego jak wyrzuty sumienia.