Wolter należy do pisarzy, których wartość jest nieodłącznie związana ze stylem, a prawdziwy styl jest nieprzetłumaczalny.

Matki i córki sprzeczają się ze sobą jak świat światem... odkąd istnieją matki i córki. Ale to wcale nie znaczy, że się nie kochają.

Matki i córki sprzeczają się ze sobą jak świat światem... odkąd istnieją matki i córki. Ale to wcale nie znaczy, że się nie kochają.

Miłość, jaką poznałam, może się narodzić jedynie ze wzajemnego porozumienia i ze zgodności dusz. Nie kocha się, jeśli się nie jest kochanym, a przynajmniej nie kocha się długo.

Miłość, jaką poznałam, może się narodzić jedynie ze wzajemnego porozumienia i ze zgodności dusz. Nie kocha się, jeśli się nie jest kochanym, a przynajmniej nie kocha się długo.

Jego spojrzenie ma na mnie wpływ. Przyznaję.(...)Czasami sama jego obecność przyprawia mnie o taką słabość w nogach, że muszę usiąść, a w uszach tak mi szumi, że ledwo słyszę, co mówią dzieci. Chcę być blisko niego, lecz nie tylko z powodu, z którego pragnęłam bliskości Gerosa. Owszem, moje ciało go pragnie, ale ja chcę też czegoś więcej.(...)Lubię się nim opiekować. Pilnować, żeby coś zjadł, żeby miał czystą pościel, żeby dobrze się czuł. Ale pragnę też po prostu z nim być. Rozmawiać z nim. Opowiedział mi o swoim dzieciństwie. Po śmierci matki musiał sam się o siebie zatroszczyć. Gdy był już na tyle duży, by rozpalić w piecu, ojciec zostawił go samego na wiele dni, a sam szedł do lasu wycinać drzewa lub polować. Wtedy Kárun włóczył się po okolicy. "To podczas tych wędrówek nauczyłem się, jak pozostać wiernym sobie"- powiedział kiedyś. (...) Spytałam go kiedyś, czy nie czuł się samotny, a on się do mnie uśmiechnął. Ma taki powolnie rozkwitający uśmiech, który jest niczym wschód słońca nad lasem: poważna twarz Káruna powoli jaśnieje, coraz bardziej i bardziej, po czym jak słońce unosi się ponad wierzchołki drzew i nagle wszystko jest skąpane w złotym świetle. Mam wtedy wrażenie, że ja również jaśnieję od środka. Cały czas tęsknie za jego uśmiechem.- "Nigdy nie jestem samotny"-odparł.-"Są wokół mnie drzewa. Ptaki, zwierzęta, wiatr i słońce. Zawsze mam najlepsze towarzystwo".-Kárun rozpozna każdego ptaka po śpiewie i każde zwierzę po jego śladach, zębach, pazurach i odchodach. Niektóre zwierzęta są dla niego jak przyjaciele. Jego głos łagodniał i pojawiało się w nim ciepło, gdy mówił o łani, która pewnej wiosny pokazała mu swoje cielę, albo o jeżu, który co wieczór przychodził w odwiedziny do jego chaty w pierwszym roku po śmierci ojca. Kiedy jego głos staje się taki ciepły, nie chcę, żeby przestawał mówić.

Jego spojrzenie ma na mnie wpływ. Przyznaję.(...)Czasami sama jego obecność przyprawia mnie o taką słabość w nogach, że muszę usiąść, a w uszach tak mi szumi, że ledwo słyszę, co mówią dzieci. Chcę być blisko niego, lecz nie tylko z powodu, z którego pragnęłam bliskości Gerosa. Owszem, moje ciało go pragnie, ale ja chcę też czegoś więcej.(...)Lubię się nim opiekować. Pilnować, ...

Straciłeś robotę? Czeka cię zsyłka do urzędu pracy, na drugi biegun społeczeństwa. Długa, wyczerpująca wędrówka przez lodowatą pustynię, bez psów i sań. Za to w towarzystwie wielu innych nieudaczników.

Straciłeś robotę? Czeka cię zsyłka do urzędu pracy, na drugi biegun społeczeństwa. Długa, wyczerpująca wędrówka przez lodowatą pustynię, bez psów i sań. Za to w towarzystwie wielu innych nieudaczników.

Bóg dał człowiekowi narzędzia do kwestionowania samego siebie, bo taka jest Jego bezgraniczność i taka jest wszechstronność narzędzi boskich.

Bóg dał człowiekowi narzędzia do kwestionowania samego siebie, bo taka jest Jego bezgraniczność i taka jest wszechstronność narzędzi boskich.

Gapie są zawsze łatwymi celami, prawda? To ghule żywiące się nieszczęściem innych. A jednak... kto z nas potrafi się powstrzymać i nie spojrzeć? Kto z nas nie zwalnia na widok wypadku samochodowego? Czego szukamy? Oznak życia? Czy oznak śmierci?

Gapie są zawsze łatwymi celami, prawda? To ghule żywiące się nieszczęściem innych. A jednak... kto z nas potrafi się powstrzymać i nie spojrzeć? Kto z nas nie zwalnia na widok wypadku samochodowego? Czego szukamy? Oznak życia? Czy oznak śmierci?

Od pewnego momentu w historii świata wszystko jest możliwe. Co najmniej od siódmego wieku przed naszą erą, kiedy Fenicjanie wymyślili pieniądze.

Od pewnego momentu w historii świata wszystko jest możliwe. Co najmniej od siódmego wieku przed naszą erą, kiedy Fenicjanie wymyślili pieniądze.

Nie chciałam potępiać całego tego miejsca, ale nieszczęście kocha towarzystwo i rozprzestrzeniało się ono wokół jak plaga os. Uśmiechy na twarzach tych kobiet były tak plastikowe jak karty kredytowe, które miałam zamiar ukraść.

Nie chciałam potępiać całego tego miejsca, ale nieszczęście kocha towarzystwo i rozprzestrzeniało się ono wokół jak plaga os. Uśmiechy na twarzach tych kobiet były tak plastikowe jak karty kredytowe, które miałam zamiar ukraść.

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?