ᴡsᴢʏsᴛᴋɪᴇ sᴌᴏᴡᴀ, ᴋᴛóʀᴇ ᴅᴜsɪᴌᴀᴍ ᴡ sᴏʙɪᴇ ᴏᴅ ᴍɪᴇsɪęᴄʏ, ɴᴀɢʟᴇ ᴡʏʀʏᴡᴀᴊą sɪę ɴᴀ ᴡᴏʟɴᴏść. ɴɪᴇ ᴍᴀᴍ sɪᴌʏ ᴅᴌᴜżᴇᴊ ɪᴄʜ ᴘᴏᴡsᴛʀᴢʏᴍʏᴡᴀć, ᴡɪęᴄ ɴᴀᴡᴇᴛ ɴɪᴇ ᴘʀóʙᴜᴊę. ᴘᴏ ᴘʀᴏsᴛᴜ ᴡʏʀᴢᴜᴄᴀᴍ ᴊᴇ ᴢ sɪᴇʙɪᴇ.

Tak dłużej trwać nie może – myślał. – Ale przecież to wszystko można było przewidzieć wcześniej, za późno się połapał. Dlaczego, gdy był jeszcze dzieckiem, pozwalała mu patrzeć w siebie jak w tęczę i robiła z nim, co chciała? Czemu nie miał dość rozsądku, by w porę z niej zrezygnować, kiedy ona sama go o to prosiła zimą, przed ślubem? On przecież rozumie, że ona kocha nie jego, lecz swój szlachetny obowiązek wobec niego, swoje ucieleśnione bohaterstwo.

Tak dłużej trwać nie może – myślał. – Ale przecież to wszystko można było przewidzieć wcześniej, za późno się połapał. Dlaczego, gdy był jeszcze dzieckiem, pozwalała mu patrzeć w siebie jak w tęczę i robiła z nim, co chciała? Czemu nie miał dość rozsądku, by w porę z niej zrezygnować, kiedy ona sama go o to prosiła zimą, przed ślubem? On przecież rozumie, że ona kocha nie jego,...

Patrzę, jak kocham, czując się w obowiązku nie zmarnować bicia serca. Kiedy budzę się obok kobiety, wpatruję się w jej ucho, staram się utrwalić w pamięci jego niepowtarzalność. Wiem, że pewnego dnia będę nieruchomo leżał w obliczu śmierci i pozostaną mi jedynie wspomnienia minionej zmysłowości.

Patrzę, jak kocham, czując się w obowiązku nie zmarnować bicia serca. Kiedy budzę się obok kobiety, wpatruję się w jej ucho, staram się utrwalić w pamięci jego niepowtarzalność. Wiem, że pewnego dnia będę nieruchomo leżał w obliczu śmierci i pozostaną mi jedynie wspomnienia minionej zmysłowości.

Być może zdarzy się i tak, że zaznacz w życiu powodzenia i tego, o czym będziesz myślał, iż jest miłością. Ale nie zaznasz nigdy rozpaczy, bez której nie można kochać świata i siebie naprawdę. I nie zrozumiesz nigdy, iż życie powinno być opisem buntu.

Być może zdarzy się i tak, że zaznacz w życiu powodzenia i tego, o czym będziesz myślał, iż jest miłością. Ale nie zaznasz nigdy rozpaczy, bez której nie można kochać świata i siebie naprawdę. I nie zrozumiesz nigdy, iż życie powinno być opisem buntu.

- I ludzie będą inni… Piękniejsi, lepsi, bez złości... Dziewczyny będą piękne, Ignac, i chłopaki – głos zadrżał mu nagle – też będą piękni... zdrowi, silni... (...) I wtedy już za żadnym oknem nie będzie mieszkać zwątpienie, tylko radość, szczęście...

- I ludzie będą inni… Piękniejsi, lepsi, bez złości... Dziewczyny będą piękne, Ignac, i chłopaki – głos zadrżał mu nagle – też będą piękni... zdrowi, silni... (...) I wtedy już za żadnym oknem nie będzie mieszkać zwątpienie, tylko radość, szczęście...

Człowiek to dużo więcej niż czas, który w nim tkwi.

Człowiek to dużo więcej niż czas, który w nim tkwi.

Z hukiem głuchym i nieregularnym stukotem kół na zwrotnicach przewalił się kurierski pociąg, pełen ludzi zbytecznych, nie wiadomo po co istniejących.

Z hukiem głuchym i nieregularnym stukotem kół na zwrotnicach przewalił się kurierski pociąg, pełen ludzi zbytecznych, nie wiadomo po co istniejących.

William nie znał się szczególnie dobrze na grach hazardowych, ale wiedział, ze w ruletce najłatwiej stracić pieniądze.

William nie znał się szczególnie dobrze na grach hazardowych, ale wiedział, ze w ruletce najłatwiej stracić pieniądze.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Miłość więcej znaczy niż pieniądze.

Miłość więcej znaczy niż pieniądze.