Właśnie skończyłem czytać książkę w sumie w 14 godzin, wbija w fotel a przy tym jest tak zabawna że parę razy o mało nie oplułem ekranu ze śmiechu, dialogi postacie ale też i ważne tematy to wszystko spina się w spójną całość. Warto było urwać noc bohaterowie i tekściki rewelacja. Czekam na kolejne opowieści .

Po cóż kochać coś z czym trzeba się wkrótce pożegnać?

Po cóż kochać coś z czym trzeba się wkrótce pożegnać?

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

-[...] jesteś jedynym chłopakiem, jakiego kiedykolwiek miałam
ochotę polizać.
– To dobrze. Bo ty jesteś jedyną dziewczyną, jaką kiedykolwiek miałem ochotę pokochać.

-[...] jesteś jedynym chłopakiem, jakiego kiedykolwiek miałam
ochotę polizać.
– To dobrze. Bo ty jesteś jedyną dziewczyną, jaką kiedykolwiek miałem ochotę pokochać.

Czasem ludzie znikają nam dosłownie sprzed oczu. Czasem odnajdują cię nagle, nawet, jeżeli szukali cię przez całe życie. Czasem, kiedy przestajemy uważać, tracimy z oczu samych siebie.

Czasem ludzie znikają nam dosłownie sprzed oczu. Czasem odnajdują cię nagle, nawet, jeżeli szukali cię przez całe życie. Czasem, kiedy przestajemy uważać, tracimy z oczu samych siebie.

- Zasada trzecia: Wszystko, co odnosi się do Ludzi, jest mną, więc mogę sobie pozwolić na wszystko. Miłość to ja, poezja to ja, wulgarność to też ja, literatura to ja, muzyka to ja, humor to ja...
- Skromność to najwyraźniej ktoś inny...

- Zasada trzecia: Wszystko, co odnosi się do Ludzi, jest mną, więc mogę sobie pozwolić na wszystko. Miłość to ja, poezja to ja, wulgarność to też ja, literatura to ja, muzyka to ja, humor to ja...
- Skromność to najwyraźniej ktoś inny...

Sztuka, to słowo już dawno straciło swe znaczenie, gdy dopadło się do niego kilku awanturników z piórem i kajetem i gdy zaczęli eksperymentować z awangardą i tymi wszystkimi ruchami i kierunkami. Nie dobrze mi, gdy o tym myślę. Gdzie ta sztuka, która nakazuje ,,podnosić okruszynę chleba przez uszanowanie”? Gdzie to, co klasyczne, jasne, utwierdzone na mocnym fundamencie? Gdzie?... Sztuka, znowu o niej myślę. Nie potrafię zająć czymś innym głowy, tylko tą służebnica grafomanów i pyszałków... czy ja jestem chory na sztukę? Czy ja nie jestem bliski obłędu? Stefek – bohater bajroniczny. Stefek – Kordian na szczycie Mont Blanc. Stefek... idiota!... Sowa, wreszcie zaczynają swe łowy sowy. Natura, jak tu pięknie!...

Sztuka, to słowo już dawno straciło swe znaczenie, gdy dopadło się do niego kilku awanturników z piórem i kajetem i gdy zaczęli eksperymentować z awangardą i tymi wszystkimi ruchami i kierunkami. Nie dobrze mi, gdy o tym myślę. Gdzie ta sztuka, która nakazuje ,,podnosić okruszynę chleba przez uszanowanie”? Gdzie to, co klasyczne, jasne, utwierdzone na mocnym fundamencie? Gdzie?...

Kupującemu nie wolno powiedzieć, ile ma przy sobie pieniędzy. Równie dobrze mógłbyś wręczyć handlarzowi portfel i wysypać z kieszeni drobne na podłogę. Jeśli nie umiesz kłamać, milcz! To pierwsza zasada uczciwego handlu.

Kupującemu nie wolno powiedzieć, ile ma przy sobie pieniędzy. Równie dobrze mógłbyś wręczyć handlarzowi portfel i wysypać z kieszeni drobne na podłogę. Jeśli nie umiesz kłamać, milcz! To pierwsza zasada uczciwego handlu.

(...) pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.

(...) pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.

Moist zanotował w pamięci: koperty z kartką papieru wewnątrz i naklejonym od razu znaczkiem. Błyskawiczny Zestaw Listowy, wystarczy dodać atrament... To ważna zasada w każdej grze: trzeba jak najbardziej ułatwić ludziom oddawanie pieniędzy.

Moist zanotował w pamięci: koperty z kartką papieru wewnątrz i naklejonym od razu znaczkiem. Błyskawiczny Zestaw Listowy, wystarczy dodać atrament... To ważna zasada w każdej grze: trzeba jak najbardziej ułatwić ludziom oddawanie pieniędzy.