Ile można stracić w ciągu roku? Dużo. Zwłaszcza, jeśli posiadało się wiele. Mówią, że łatwiej przejść wielbłądowi przez ucho igielne, niż bogatemu dostać się do raju. Ale ten, który traci wszystko na ziemi, już na niej zaznaje piekła.

Dlaczego więc był niezadowolony z siebie?
Bo ją zostawił z pazernym idiotą?
A z kim miał ją zostawić, skoro są parą, zamierzają się pobrać i na dodatek dziecko ad prortas?
I cóż jej się może stać? Nic. Zupełnie nic.
...
To nie jego narzeczona i nie jego sprawa.
Wyją z kieszeni telefon i wystukał jej numer.
Nie odebrała.
Notariusz zdenerwował się bardziej.
Zadzwonił jeszcze raz.
.....pojechał z powrotem.
Minął Dobrą i już prawie dojeżdżał do Buku. Po lewej stronie drogi, w rowie, leżało na dachu ciemnoczerwone tico.
...
Ten cymbał pozwolił jej prowadzić!
...
Serce mu prawie stanęło z emocji. Żyje.

Dlaczego więc był niezadowolony z siebie?
Bo ją zostawił z pazernym idiotą?
A z kim miał ją zostawić, skoro są parą, zamierzają się pobrać i na dodatek dziecko ad prortas?
I cóż jej się może stać? Nic. Zupełnie nic.
...
To nie jego narzeczona i nie jego sprawa.
Wyją z kieszeni telefon i wystukał jej numer.
Nie odebrała.
Notariusz ...

- Kochanie i niekochanie powinny być jak kawa i herbata. Trzeba mieć wybór. Bo jak inaczej mielibyśmy przeboleć stratę tych, które umarły, albo tych, których straciliśmy?
- Może wcale nie powinniśmy.
- Tak myślisz? Nie boleć nad ich stratą, tylko co? Co w zamian? Jakie powinności mamy wobec tych, których utraciliśmy?
- Mamy nosić ich w sobie. To nasza powinność. Zachować w sobie wszystkich naszych zmarłych i wszystkie nasze nieszczęśliwe miłości. Dopiero wraz z nimi tworzymy całość. A gdybyśmy zaczęli zapominać albo odpychać to od siebie, wtedy my sami przestaniemy istnieć.
- Cała miłość. Wszyscy umarli. Wszyscy, z którymi zetknęliśmy się w życiu. Oni są jak rzeki wpadające do oceanu naszej duszy. Jeżeli nie będziemy o nich pamiętali, ocean wyschnie.

- Kochanie i niekochanie powinny być jak kawa i herbata. Trzeba mieć wybór. Bo jak inaczej mielibyśmy przeboleć stratę tych, które umarły, albo tych, których straciliśmy?
- Może wcale nie powinniśmy.
- Tak myślisz? Nie boleć nad ich stratą, tylko co? Co w zamian? Jakie powinności mamy wobec tych, których utraciliśmy?
- Mamy nosić ich w sobie. To nasza powinnoś...

- (...)musimy działać niejako na oślep i wybierać takie rozwiązania, które pozwolą nam spokojnie spać w nocy, albowiem moralność jest ważniejsza niż etyka, a miłość większa niż prawo.

- (...)musimy działać niejako na oślep i wybierać takie rozwiązania, które pozwolą nam spokojnie spać w nocy, albowiem moralność jest ważniejsza niż etyka, a miłość większa niż prawo.

Niekiedy mylne rozumowanie prowadzi nas, biednych śmiertelników, do właściwych wniosków: wyruszywszy do odległego celu, idąc zygzakami i okrężną drogą, dochodzimy niekiedy tam, dokąd pójść powinniśmy

Niekiedy mylne rozumowanie prowadzi nas, biednych śmiertelników, do właściwych wniosków: wyruszywszy do odległego celu, idąc zygzakami i okrężną drogą, dochodzimy niekiedy tam, dokąd pójść powinniśmy

Gdy jest się zamkniętym w pustym pokoju, tak łatwo obejrzeć jakiś film, poczytać książkę. Nie trzeba spoglądać drugiej osobie w twarz, nie trzeba się zastanawiać, co powiedzieć, żeby dobrze wypaść albo nie urazić. Kontakty międzyludzkie są strasznie trudne. Tyle się naoglądałam różnych przypadków, skrajnych i zupełnie przeciętnych. I każdy jest inny. Nie widzę klucza uniwersalnego, jak traktować drugiego człowieka, żeby samemu być dobrze traktowanym.

Gdy jest się zamkniętym w pustym pokoju, tak łatwo obejrzeć jakiś film, poczytać książkę. Nie trzeba spoglądać drugiej osobie w twarz, nie trzeba się zastanawiać, co powiedzieć, żeby dobrze wypaść albo nie urazić. Kontakty międzyludzkie są strasznie trudne. Tyle się naoglądałam różnych przypadków, skrajnych i zupełnie przeciętnych. I każdy jest inny. Nie widzę klucza uniwersaln...

(...)zarówno zwierzęta,jak i ludzie żyją na tym świecie w nieustannym poczuciu zagrożenia,bojąc się,że inne zwierzę lub człowiek może ich zranić albo nawet zabić.

(...)zarówno zwierzęta,jak i ludzie żyją na tym świecie w nieustannym poczuciu zagrożenia,bojąc się,że inne zwierzę lub człowiek może ich zranić albo nawet zabić.

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Pieniądz i informacja dają człowiekowi pozycję.

Pieniądz i informacja dają człowiekowi pozycję.