Spaprzą to - pomyślała. Każde będzie się czepiać smętnej historyjki o bólu i żalu - jakiejś dawnej przykrości, którą życie zwaliło na ich czyste, niewinne jaźnie. I każde przepisze sobie tę historię na nowo , znając treść, odgadując temat, zmyślając znaczenie i lekceważąc oryginał. Wielka szkoda. Wiedziała z własnego doświadczenia, jak trudno jest kochać, jak samolubnie i łatwo odrzuca się miłość. Wstrzymuje się od seksu lub na nim polegając, ignorując dzieci lub przesadnie je hołubiąc, przekierowując prawdziwe uczucia lub je wypierając. Młodość jest usprawiedliwieniem tego ciasteczka z niespodzianką zwanego miłością - dopóki trwa, dopóki się nie zmieni w dorosłą głupotę.

.....Mój umysł uważa, że znów jestem uwięziona po śniegiem z lipcowej lawiny. Wszystko wokół na mnie napiera, ja zaś, podobnie, jak latem, nie mogę w żaden sposób wykrzyczeć przerażenia. W mojej głowie są wyłącznie burza i rozdarcie......

.....Mój umysł uważa, że znów jestem uwięziona po śniegiem z lipcowej lawiny. Wszystko wokół na mnie napiera, ja zaś, podobnie, jak latem, nie mogę w żaden sposób wykrzyczeć przerażenia. W mojej głowie są wyłącznie burza i rozdarcie......

Kochać to znaczy patrzeć w tym samym kierunku.

Kochać to znaczy patrzeć w tym samym kierunku.

Nie zakochałam się w Tobie od pierwszego wejrzenia.
Uparcie twierdzę, że tak się nie zdarzyło. Nie pamiętam,
czy było to od drugiego czy trzeciego… Nie jestem
pewna. Pewna jestem tylko, że było to w piątek.
Tego dnia po raz pierwszy rozmawiałyśmy, stojąc
blisko siebie, na wyciągnięcie ręki. Może wtedy po raz
pierwszy dotknęłaś mojego ramienia? Nie pamiętam.
Pamiętam tylko to przemożne pragnienie znalezienia się
znów w twojej obecności.

Nie zakochałam się w Tobie od pierwszego wejrzenia.
Uparcie twierdzę, że tak się nie zdarzyło. Nie pamiętam,
czy było to od drugiego czy trzeciego… Nie jestem
pewna. Pewna jestem tylko, że było to w piątek.
Tego dnia po raz pierwszy rozmawiałyśmy, stojąc
blisko siebie, na wyciągnięcie ręki. Może wtedy po raz
pierwszy dotknęłaś mojego ramienia...

Lecz czy umarłe marzenia można wskrzesić? Przecież są jak martwi ludzie, którzy są martwi na zawsze.

Lecz czy umarłe marzenia można wskrzesić? Przecież są jak martwi ludzie, którzy są martwi na zawsze.

Gdziekolwiek się człowiek nie ruszy, wszędzie chodzą po świecie fikcje, (...), fikcje przebrane za prawdziwych ludzi.

Gdziekolwiek się człowiek nie ruszy, wszędzie chodzą po świecie fikcje, (...), fikcje przebrane za prawdziwych ludzi.

Jak to się dzieje,że ludzie najpierw nie mogą oddychać bez siebie,a potem ze sobą?

Jak to się dzieje,że ludzie najpierw nie mogą oddychać bez siebie,a potem ze sobą?

- Dwadzieścia siedem marek? Skąd na litość boską, pasterz ma wziąć tyle pieniędzy?
- Oto nowe wyzwanie, złotowłosy chłopcze. Zaciągnij pożyczkę - ucina skarbnik.
- Ale jak zdobędę pieniądze na spłatę?
- Okradając ludzi na traktach, sprzedając niewolników Saracenom. Albo zarabiając je dobrą i uczciwą pracą. Wybór należy do Ciebie.

- Dwadzieścia siedem marek? Skąd na litość boską, pasterz ma wziąć tyle pieniędzy?
- Oto nowe wyzwanie, złotowłosy chłopcze. Zaciągnij pożyczkę - ucina skarbnik.
- Ale jak zdobędę pieniądze na spłatę?
- Okradając ludzi na traktach, sprzedając niewolników Saracenom. Albo zarabiając je dobrą i uczciwą pracą. Wybór należy do Ciebie.

Za pieniądze nie kupimy zdrowia i miłości, ale dzięki nim zaopiekujemy się tymi, którzy chorują i sprawimy przyjemność tym, których kochamy.

Za pieniądze nie kupimy zdrowia i miłości, ale dzięki nim zaopiekujemy się tymi, którzy chorują i sprawimy przyjemność tym, których kochamy.

Wszyscy jechali na tym samym wózku. Robiła rzeczy, których nie lubiła - jak wszyscy. Oddawała swe drogocenne ciało i drogocenną duszę, łudząc się na lepszą przyszłość - jak wszyscy. Sądziła, że nie zarobiła jeszcze wystarczająco dużo - jak wszyscy. Musiała być cierpliwa - jak wszyscy. Odkładała marzenia na potem - jak wszyscy.

Wszyscy jechali na tym samym wózku. Robiła rzeczy, których nie lubiła - jak wszyscy. Oddawała swe drogocenne ciało i drogocenną duszę, łudząc się na lepszą przyszłość - jak wszyscy. Sądziła, że nie zarobiła jeszcze wystarczająco dużo - jak wszyscy. Musiała być cierpliwa - jak wszyscy. Odkładała marzenia na potem - jak wszyscy.