Literatura jest niestety koprofagiem, żeruje na odpadkach, na śmierci, na stracie. Musi być strata, musi być grób, żeby literatura nabrała życia.

Cierpię, gdy nie ma cię przy mnie. Czuję ból w miejscu, gdzie powinno bić moje serce. Nie wiem, jakim będę mężczyzną, lekarzem, mężem i wiem, że rzadko mówię ci słowa, które chciałabyś usłyszeć, ale wiem, że cię kocham. Całym sobą. Jesteś spoiwem, dzięki któremu wszystko się jakoś trzyma. Spędź ze mną wieczność. Wyjdziesz za mnie? Proszę...

Cierpię, gdy nie ma cię przy mnie. Czuję ból w miejscu, gdzie powinno bić moje serce. Nie wiem, jakim będę mężczyzną, lekarzem, mężem i wiem, że rzadko mówię ci słowa, które chciałabyś usłyszeć, ale wiem, że cię kocham. Całym sobą. Jesteś spoiwem, dzięki któremu wszystko się jakoś trzyma. Spędź ze mną wieczność. Wyjdziesz za mnie? Proszę...

... kiedy jest się od dawna w związku rodzi się coś jakby telepatia.

... kiedy jest się od dawna w związku rodzi się coś jakby telepatia.

Sex is the consolation you have, when you can't have love.

Sex is the consolation you have, when you can't have love.

Nawet we mnie, diable, serce ścisnęło się od tych słów, ale ojciec Aloszy nie był czartem - był człowiekiem, zatem jego serce pozostało niewzruszone.

Nawet we mnie, diable, serce ścisnęło się od tych słów, ale ojciec Aloszy nie był czartem - był człowiekiem, zatem jego serce pozostało niewzruszone.

Tymczasem dokoła siebie widzę jedynie ludzi, którzy udają innych, niż są w rzeczywistości – rozwijają poglądy, których w istocie nie wyznają, wypowiadają przekonania, które nie są ich własnością, wykonują piękne gesty, mówią piękne słowa, aby ukryć swoją nieudolność i niższość.

Tymczasem dokoła siebie widzę jedynie ludzi, którzy udają innych, niż są w rzeczywistości – rozwijają poglądy, których w istocie nie wyznają, wypowiadają przekonania, które nie są ich własnością, wykonują piękne gesty, mówią piękne słowa, aby ukryć swoją nieudolność i niższość.

...nawet najnieszczęśliwsi ludzie mają małe nadzieje, swoje pociechy, które ściskają mocno, do utraty tchu.

...nawet najnieszczęśliwsi ludzie mają małe nadzieje, swoje pociechy, które ściskają mocno, do utraty tchu.

(...) ja nie ufam niczemu, co ma pizdę i zna wartość pieniądza.

(...) ja nie ufam niczemu, co ma pizdę i zna wartość pieniądza.

Jako to się na świecie zawżdy dzieje, ułapiono go zaraz, bo za mało ukradł.

Jako to się na świecie zawżdy dzieje, ułapiono go zaraz, bo za mało ukradł.

Bogactwo jest nieuchwytną ideą, która krąży w powietrzu, by od czasu do czasu tu i tam się zmaterializować.

Bogactwo jest nieuchwytną ideą, która krąży w powietrzu, by od czasu do czasu tu i tam się zmaterializować.