O zapasach nie wiedział nic. Nigdy nie próbował się siłować. Nie odczuwał takiej potrzeby. Za dużo potu. Za dużo zasad i przepisów. Coś jak ostatnia deska ratunku. Nie dla niego. Uważał, że walkę należy wygrać lub przegrać, zanim przeciwnicy zaczną tarzać się po ziemi.

Miłość bywa okrutna. Nie pozwala odejść, domaga się ciągłej uwagi.

Miłość bywa okrutna. Nie pozwala odejść, domaga się ciągłej uwagi.

(...) twoja druga połówka może pojawić się przed twoim nosem. (...) Nim zdążysz otworzyć oczy, stracisz swoją przyszłość. Ona przyjdzie i odejdzie tak szybko, że stracisz ją w ciągu jednego mrugnięcia okiem.

(...) twoja druga połówka może pojawić się przed twoim nosem. (...) Nim zdążysz otworzyć oczy, stracisz swoją przyszłość. Ona przyjdzie i odejdzie tak szybko, że stracisz ją w ciągu jednego mrugnięcia okiem.

Powieściopisarze nigdy nie powiedzieli nam, że w miłości, podobnie jak i w innych sprawach, młodzi są jedynie żółtodziobami i że sztuka kochania dojrzewa z wiekiem i doświadczeniem.

Powieściopisarze nigdy nie powiedzieli nam, że w miłości, podobnie jak i w innych sprawach, młodzi są jedynie żółtodziobami i że sztuka kochania dojrzewa z wiekiem i doświadczeniem.

Palacz, choc nawet zdoła podźwignąc się na nogi, choc coś mówi czy robi lub lgnie do innych ludzi, chociaż na pozór żyje, niemniej jego gesty, chód, skóra, spojrzenie i słowa podlegają zupełnie innym prawom tonacji i ciążenia.
Cała droga powrotna przebiegac będzie tylko na jego ryzyko i odpowiedzialnośc. Najsampierw płaci okup. Wprawdzie opium wypuszcza go ze swych uścisków, lecz odziera ów powrót z wszelkich uroków.
Gdy jednak tylko palacz wróci na swą planetę, pogrąża się w nostalgii.

Palacz, choc nawet zdoła podźwignąc się na nogi, choc coś mówi czy robi lub lgnie do innych ludzi, chociaż na pozór żyje, niemniej jego gesty, chód, skóra, spojrzenie i słowa podlegają zupełnie innym prawom tonacji i ciążenia.
Cała droga powrotna przebiegac będzie tylko na jego ryzyko i odpowiedzialnośc. Najsampierw płaci okup. Wprawdzie opium wypuszcza go ze swych uśc...

- Jaki sens ma szaleństwo? - zapytał król Dawid Boga, wybrawszy się incognito na wycieczkę po mieście, gdzie wśród tłumów na targu ujrzał obłąkanego. - Kiedy człowiek zdziera z siebie odzienie, a dzieci się z niego śmieją - czy to jest piękne w twoich oczach?

- Jaki sens ma szaleństwo? - zapytał król Dawid Boga, wybrawszy się incognito na wycieczkę po mieście, gdzie wśród tłumów na targu ujrzał obłąkanego. - Kiedy człowiek zdziera z siebie odzienie, a dzieci się z niego śmieją - czy to jest piękne w twoich oczach?

Tovi zdawał sobie oczywiście doskonale sprawę, że sam, choć wbrew własnej woli bierze udział w uśmiercaniu ludzi. Zdawał sobie zresztą sprawę, że takie czynności, jak obcinanie włosów, sortowanie ubrań, wyciąganie bagaży z pociągów, sprzątanie obozu - wszystkie codzienne obowiązki związane z prowadzeniem obozu - są wykonywane przez Żydów. "Tak - mówi - myślałem o tym. Ale nikt nic nie robił. [Miałem] piętnaście lat i wokół siebie dorosłych ludzi i nikt nic nie zrobił. Ludzie w pewnych warunkach się zmieniają. "Ludzie pytali mnie: 'Czego się nauczyłeś?' - wspomina - a ja myślę, że tylko jednej rzeczy mogę być pewien - nikt nie zna siebie samego. Człowiek na ulicy, który zapytany o ulicę poprowadzi cię dłuższą chwilę, żeby ci wskazać drogę jest dobry i miły. Ten sam człowiek, w innej sytuacji, może okazać się najgorszym sadystą. Nikt nie zna siebie. Wszyscy możemy stać się dobrzy albo źli w tych [różnych] sytuacjach. Czasem, kiedy ktoś jest dla mnie bardzo miły, przyłapuję się na tym, że myślę: Jaki on by był w Sobiborze?

Tovi zdawał sobie oczywiście doskonale sprawę, że sam, choć wbrew własnej woli bierze udział w uśmiercaniu ludzi. Zdawał sobie zresztą sprawę, że takie czynności, jak obcinanie włosów, sortowanie ubrań, wyciąganie bagaży z pociągów, sprzątanie obozu - wszystkie codzienne obowiązki związane z prowadzeniem obozu - są wykonywane przez Żydów. "Tak - mówi - myślałem o tym. Ale nikt ...

Wszyscy jechali na tym samym wózku. Robiła rzeczy, których nie lubiła - jak wszyscy. Oddawała swe drogocenne ciało i drogocenną duszę, łudząc się na lepszą przyszłość - jak wszyscy. Sądziła, że nie zarobiła jeszcze wystarczająco dużo - jak wszyscy. Musiała być cierpliwa - jak wszyscy. Odkładała marzenia na potem - jak wszyscy.

Wszyscy jechali na tym samym wózku. Robiła rzeczy, których nie lubiła - jak wszyscy. Oddawała swe drogocenne ciało i drogocenną duszę, łudząc się na lepszą przyszłość - jak wszyscy. Sądziła, że nie zarobiła jeszcze wystarczająco dużo - jak wszyscy. Musiała być cierpliwa - jak wszyscy. Odkładała marzenia na potem - jak wszyscy.

Leon przeciwko światu prawi swe morały,
Utrzymuje, że w zbrodni zanurzył się cały,
Że jest zbiorem sromoty i nędzy.
Dlaczegóż to? Bo on bez pieniędzy.
[Epigramat].

Leon przeciwko światu prawi swe morały,
Utrzymuje, że w zbrodni zanurzył się cały,
Że jest zbiorem sromoty i nędzy.
Dlaczegóż to? Bo on bez pieniędzy.
[Epigramat].

Kto ma pieniądze, ten ma władzę. Do tego powiedzenia André dodawał drugą część – kto ma pieniądze, ten ma prawo po swojej stronie.

Kto ma pieniądze, ten ma władzę. Do tego powiedzenia André dodawał drugą część – kto ma pieniądze, ten ma prawo po swojej stronie.