Nie ma nie tylko domu, ale też żadnych bliskich ludzi. Nie tylko mamy ani taty, ale też moich braci i sióstr. Nie ma Przemka, który fikał kozły na trapezie i grał na organkach. Nie ma Andrzeja, który czytał mi wierszyki, a potem, jak mu się znudziło, zaczął mnie uczyć liter. Ani Marka, ani Krzysia, ani małego Tomeczka. Po prostu nikogo. Wiem, że oni gdzieś są, ale nie wiadomo gdzie.

Macierzyństwo to odkrywanie siebie na nowo i rozsmakowywanie się w miłości.

Macierzyństwo to odkrywanie siebie na nowo i rozsmakowywanie się w miłości.

Kochałem się z nią powoli. Tu nie chodziło o zaspokojenie cielesnych potrzeb, o pogrążenie się w pragnieniu i pożądaniu; chcieliśmy po prostu udowodnić sobie, że wszystko było w porządku. Jeszcze kilka dni wcześniej myślałem, że stracę ją na zawsze, a teraz była moja.

Kochałem się z nią powoli. Tu nie chodziło o zaspokojenie cielesnych potrzeb, o pogrążenie się w pragnieniu i pożądaniu; chcieliśmy po prostu udowodnić sobie, że wszystko było w porządku. Jeszcze kilka dni wcześniej myślałem, że stracę ją na zawsze, a teraz była moja.

Nawet sobie nie wyobrażasz jak bym chciał, żeby jedynym twoim okryciem była właśnie ta gitara...

Nawet sobie nie wyobrażasz jak bym chciał, żeby jedynym twoim okryciem była właśnie ta gitara...

O ja! O życie! Pytań,
Tych, co stale powracają,
Niekończących się pociągów niewierzących,
Miast głupcami przepełnionych...
Cóż dobrego w tym, o ja, o życie?
Odpowiedz
Że tu jesteś - że istnieje życie i tożsamość
Że sztuka trwa i także Ty dopisać możesz wers.

O ja! O życie! Pytań,
Tych, co stale powracają,
Niekończących się pociągów niewierzących,
Miast głupcami przepełnionych...
Cóż dobrego w tym, o ja, o życie?
Odpowiedz
Że tu jesteś - że istnieje życie i tożsamość
Że sztuka trwa i także Ty dopisać możesz wers.

Nie znasz śmierci, milordzie. Widziałeś tylko maskę, którą jej nakładamy.

Nie znasz śmierci, milordzie. Widziałeś tylko maskę, którą jej nakładamy.

Niezależnie gdzie się znajdziesz, ludzie pozostają zasadniczo tacy sami.

Niezależnie gdzie się znajdziesz, ludzie pozostają zasadniczo tacy sami.

- Oficjalnie, pani redaktor piękna, to oczywiście mój klient jest niewinny, nie przyznaje się i składa wyjaśnienia, w których obciąża dwóch pozostałych, po równo w zasadzie, bo mój klient samego zdarzenia nie widział (...). No, ale współudział jest, nie ma rady. Do ukrycia zwłok też się przyznamy, a gdyby było już bardzo źle, to i do planowania, bo przecież jeździł ten mój klient z pozostałymi podejrzanymi szukać głębokiego jeziora, co jest poza sporem, na co są i esemesy, i inne takie świadectwa, ale do samego zabójstwa, jak już mówiłem, przyznać się nie zamierzamy i nie przyznamy.
- A nieoficjalnie?
- To ile pani zapłaci?

- Oficjalnie, pani redaktor piękna, to oczywiście mój klient jest niewinny, nie przyznaje się i składa wyjaśnienia, w których obciąża dwóch pozostałych, po równo w zasadzie, bo mój klient samego zdarzenia nie widział (...). No, ale współudział jest, nie ma rady. Do ukrycia zwłok też się przyznamy, a gdyby było już bardzo źle, to i do planowania, bo przecież jeździł ten mój klie...

Zatajamy nasze zarobki, choć ze stanu posiadania jest to jedyna rzecz, którą możemy wyznać. Kiedy zorientujesz się w czyichś zarobkach, to masz go już na widelcu, nagusieńkiego.

Zatajamy nasze zarobki, choć ze stanu posiadania jest to jedyna rzecz, którą możemy wyznać. Kiedy zorientujesz się w czyichś zarobkach, to masz go już na widelcu, nagusieńkiego.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...