Chcesz mi wmówić, że kilkuset ludzi, kilka tysięcy ton żelaza, wszystko hurtem, fiuuuuut, przenosi się w czasie i odpicowane jak na defiladę ląduje akurat pierwszego września trzydziestego dziewiątego roku? Co to ma być, jakiś Harry Potter dla dorosłych?...

Zgubiłam Alexa w morzu opalonych twarzy. Myślałam, że zemdleję, chociaż nigdy w życiu nie mdlałam, a potem nieoczekiwanie Alex stanął przy mnie i uświadomiłam sobie, że wcale nie czułam się źle; po prostu na chwilę zabrakło mi połowy.

Zgubiłam Alexa w morzu opalonych twarzy. Myślałam, że zemdleję, chociaż nigdy w życiu nie mdlałam, a potem nieoczekiwanie Alex stanął przy mnie i uświadomiłam sobie, że wcale nie czułam się źle; po prostu na chwilę zabrakło mi połowy.

Nieważne, kim jest, kim była wcześniej tej nocy, kim będzie jutro. Tę całą noc zalały rozmazane pozory, świat zmieszał się w udawaniu. Niech więc mnie trzyma. Oczy miałam zamknięte i udawałam sobie, że ona jest kimś, kimkolwiek, kto mnie kocha.

Nieważne, kim jest, kim była wcześniej tej nocy, kim będzie jutro. Tę całą noc zalały rozmazane pozory, świat zmieszał się w udawaniu. Niech więc mnie trzyma. Oczy miałam zamknięte i udawałam sobie, że ona jest kimś, kimkolwiek, kto mnie kocha.

W miłości nie chodzi o szczęście ani bezpieczeństwo. Nie chodzi o wspólnotę zainteresowań i dzielenie życiowych celów. Szacunek, uprzejmość, przywiązanie nie miały z miłością nic wspólnego. Miłość to krew płynąca w żyłach w poszukiwaniu własnego źródła. Ciało, które krzyczy, by połączyć się z innym ciałem. Głęboko w kościach odczuwane zrozumienie, że nie istnieje nic oprócz tego.

W miłości nie chodzi o szczęście ani bezpieczeństwo. Nie chodzi o wspólnotę zainteresowań i dzielenie życiowych celów. Szacunek, uprzejmość, przywiązanie nie miały z miłością nic wspólnego. Miłość to krew płynąca w żyłach w poszukiwaniu własnego źródła. Ciało, które krzyczy, by połączyć się z innym ciałem. Głęboko w kościach odczuwane zrozumienie, że nie istnieje nic oprócz teg...

Odchodzi od dosłowności psychozy, gdy człowiek jest jak Bóg, gdy jest Nim.

Odchodzi od dosłowności psychozy, gdy człowiek jest jak Bóg, gdy jest Nim.

Bo człowiek, Piotrze, nigdy nie powinien tracić nadziei. Ona nigdy nie powinna umrzeć przed nim samym...

Bo człowiek, Piotrze, nigdy nie powinien tracić nadziei. Ona nigdy nie powinna umrzeć przed nim samym...

Człowiek, który poddaje się losowi, staje się ludzkim wrakiem.

Człowiek, który poddaje się losowi, staje się ludzkim wrakiem.

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.

To nieprawda, że pieniądze szczęścia nie dają. Są zmaterializowaną wolnością.

To nieprawda, że pieniądze szczęścia nie dają. Są zmaterializowaną wolnością.

Za pieniądze nie kupimy zdrowia i miłości, ale dzięki nim zaopiekujemy się tymi, którzy chorują i sprawimy przyjemność tym, których kochamy.

Za pieniądze nie kupimy zdrowia i miłości, ale dzięki nim zaopiekujemy się tymi, którzy chorują i sprawimy przyjemność tym, których kochamy.