No, bo kim właściwie jesteśmy, my, ludzie? Jakie mamy prawo do sądzenia innych? Co o nich wiemy? Każdy widzi tylko siebie. Kim jednak jest ten drugi człowiek? Jaką mu czynię krzywdę, przypisując mu mniejszą wagę niż sobie samemu? Czy nie zagarnąłem tego, z czego sam żyję, co z dumą nazywam własnością i czego bronię? Czy stwarzając z dumy i uporu tak wielki dystans między matką a sobą, nie przyczyniłem się również do ukształtowania jej osobowości, czy nie jestem współwinny stwardnieniu jej serca? Czy, gdybym ją bardziej kochał, miłością, której jej rozczarowanie nie zdołałoby się oprzeć, nie stałaby się innym człowiekiem? Czy teraz, gdy matka stanie przed swoim sędzią, nie będę z jej powodu sądzony także i ja?

Natura, jakkolwiek niesprawiedliwa w swej złośliwości, by zaślepiać mężczyzn, gdy ci się zakochają, wyrównuje tę niesprawiedliwość, pozwalając, by blask kobiet, który tych mężczyzn tak oślepił, dość szybko zgasł, zmuszając tym samym damy na stare lata do korzystania z usług fryzjerów, masażystów, chirurgów, aby nadać swym podupadłym piersiom, brzuchom, policzkom i udom jakąś choć po części akceptowalną formę. Jako rodzaj wyremontowanych gipsowych figur schodzą te kiedyś piękne kobiety do grobu. Ale mężczyźni, którzy byli na tyle mądrzy, by nie umierać z powodu kobiet, będą przez naturę wynagrodzeni: obsypani srebrem i nie mniejszą godność ułomności udają się na łono Boga. s.256-7.

Natura, jakkolwiek niesprawiedliwa w swej złośliwości, by zaślepiać mężczyzn, gdy ci się zakochają, wyrównuje tę niesprawiedliwość, pozwalając, by blask kobiet, który tych mężczyzn tak oślepił, dość szybko zgasł, zmuszając tym samym damy na stare lata do korzystania z usług fryzjerów, masażystów, chirurgów, aby nadać swym podupadłym piersiom, brzuchom, policzkom i udom jakąś ch...

- Nie jestem dziewczyną twojego ojca - rzekła lekko.
- Żadna nie była - odrzekł ponuro Albert.
- Co masz na myśli? - spytała dociekliwie kobieta. Widelec zastygł w jej ustach.
- Żadne z gołych kobiet, które widziałem w domu nie były jego dziewczynami - objaśnił, spoglądając na nią z powagą. - Chociaż... – musiał przerwać, gdyż jego sztućce szykowały mu kolejną dokładkę. - Chociaż sprzątaczka przychodzi do nas co dwa tygodnie, więc to chyba stały związek.

- Nie jestem dziewczyną twojego ojca - rzekła lekko.
- Żadna nie była - odrzekł ponuro Albert.
- Co masz na myśli? - spytała dociekliwie kobieta. Widelec zastygł w jej ustach.
- Żadne z gołych kobiet, które widziałem w domu nie były jego dziewczynami - objaśnił, spoglądając na nią z powagą. - Chociaż... – musiał przerwać, gdyż jego sztućce szykowały mu kolejną...

Młodość jest kwiatem, a miłość jego owocem... Szczęśliwy, kto go zbiera napatrzywszy się najpierw jak z wola dojrzewa (s.665).

Młodość jest kwiatem, a miłość jego owocem... Szczęśliwy, kto go zbiera napatrzywszy się najpierw jak z wola dojrzewa (s.665).

(...) panować można nad tym, co się myśli, ale nie nad tym, co się czuje.

(...) panować można nad tym, co się myśli, ale nie nad tym, co się czuje.

Dziś coraz mniej ludzi wierzy w piekło.

Dziś coraz mniej ludzi wierzy w piekło.

(...) każdy żywy człowiek jest lepszy od umarłego człowieka ale żaden żywy czy umarły nie jest wiele lepszy od jakiekolwiek innego żywego czy umarłego...

(...) każdy żywy człowiek jest lepszy od umarłego człowieka ale żaden żywy czy umarły nie jest wiele lepszy od jakiekolwiek innego żywego czy umarłego...

Fletcherowi przyszło na myśl, że być może istnieje tylko jeden sposób na ostateczne odróżnienie patrioty od bandyty: gdy w oczach zabójcy widać zbliżającą się śmierć, patrioci wygłaszają przemowy. Bandyci natomiast podają zabójcy numer swojego rachunku w banku szwajcarskim i proponują mu natychmiastowy dostęp do pieniędzy.

Fletcherowi przyszło na myśl, że być może istnieje tylko jeden sposób na ostateczne odróżnienie patrioty od bandyty: gdy w oczach zabójcy widać zbliżającą się śmierć, patrioci wygłaszają przemowy. Bandyci natomiast podają zabójcy numer swojego rachunku w banku szwajcarskim i proponują mu natychmiastowy dostęp do pieniędzy.

- Nic, ktoś się buduje na miejscu dworu - mówię to jak najspokojniej; nikt by się nie domyślił teraz po moim głosie, że kiedy zobaczyłem betonowe fundamenty tam, gdzie jeszcze kilka lat wcześniej widziałem ogryzki murów, pokryte gdzieniegdzie tynkiem z resztkami farb w pastelowych kolorach, rzuciłem jedno z tych słów, które Basia opatruje niezmiennie komentarzem: „Ups, nawet za sto złotych bym tak nie powiedziała”.

- Nic, ktoś się buduje na miejscu dworu - mówię to jak najspokojniej; nikt by się nie domyślił teraz po moim głosie, że kiedy zobaczyłem betonowe fundamenty tam, gdzie jeszcze kilka lat wcześniej widziałem ogryzki murów, pokryte gdzieniegdzie tynkiem z resztkami farb w pastelowych kolorach, rzuciłem jedno z tych słów, które Basia opatruje niezmiennie komentarzem: „Ups, nawet za...

My nie mieliśmy nic, więc cieszyliśmy się ze wszystkiego.

My nie mieliśmy nic, więc cieszyliśmy się ze wszystkiego.