- Szaleństwo.
- Czym byłoby życie, gdyby wszystko było przewidywalne i łatwe? (s.334).

Na autostradzie ogarnia mnie zdumienie, nie dlatego, że każdy kogoś traci, lecz dlatego, że kogoś kocha. Cóż za kolosalna strata energii - a przecież wszyscy to robimy, uwijamy się między białymi liniami, łączymy, zbliżamy, prześcigamy. Wszyscy kogoś kochamy, chociaż nam kiedyś umrze. I nie przestajemy kochać, nawet kiedy go już nie ma. Trudno mi się w tym dopatrzyć sensu i logiki

Na autostradzie ogarnia mnie zdumienie, nie dlatego, że każdy kogoś traci, lecz dlatego, że kogoś kocha. Cóż za kolosalna strata energii - a przecież wszyscy to robimy, uwijamy się między białymi liniami, łączymy, zbliżamy, prześcigamy. Wszyscy kogoś kochamy, chociaż nam kiedyś umrze. I nie przestajemy kochać, nawet kiedy go już nie ma. Trudno mi się w tym dopatrzyć sensu i log...

Psu jest wszystko jedno, czy jesteś biedny, czy bogaty, wykształcony czy analfabeta, mądry czy głupi. Daj mu serce, a on odda ci swoje.

Psu jest wszystko jedno, czy jesteś biedny, czy bogaty, wykształcony czy analfabeta, mądry czy głupi. Daj mu serce, a on odda ci swoje.

W naszych czasach czasach nie odczuwa się strachu przed seksem, lecz przed miłością.

W naszych czasach czasach nie odczuwa się strachu przed seksem, lecz przed miłością.

Nawet we mnie, diable, serce ścisnęło się od tych słów, ale ojciec Aloszy nie był czartem - był człowiekiem, zatem jego serce pozostało niewzruszone.

Nawet we mnie, diable, serce ścisnęło się od tych słów, ale ojciec Aloszy nie był czartem - był człowiekiem, zatem jego serce pozostało niewzruszone.

Człowiek, który kocha, rozmawia w duchu z osobą ukochaną.

Człowiek, który kocha, rozmawia w duchu z osobą ukochaną.

Rąbnęło mnie to jak cios pięścią w brzuch. Być może już nigdy jej nie zobaczę.

Rąbnęło mnie to jak cios pięścią w brzuch. Być może już nigdy jej nie zobaczę.

,,W miarę jak przybywało mi pieniędzy stałem się od nich uzależniony

,,W miarę jak przybywało mi pieniędzy stałem się od nich uzależniony

Pieniądz jest śpiżarnią najszlachetniejszej siły w naturze, bo ludzkiej pracy. On jest sezamem, przed którym otwierają się wszystkie drzwi, jest obrusem, na którym zawsze można znaleźć obiad, jest lampą Aladyna, za której poparciem ma się wszystko, czego się pragnie.

Pieniądz jest śpiżarnią najszlachetniejszej siły w naturze, bo ludzkiej pracy. On jest sezamem, przed którym otwierają się wszystkie drzwi, jest obrusem, na którym zawsze można znaleźć obiad, jest lampą Aladyna, za której poparciem ma się wszystko, czego się pragnie.

Ja nie będę robił, robił, robił! bo ja chcę żyć, żyć, żyć! Nie jestem bydlęciem pociągowym ani maszyną, jestem człowiekiem. Tylko głupiec chce pieniędzy i dla zrobienia milionów poświęca wszystko, życie i miłość, i prawdę, i filozofię, i wszystkie skarby człowieczeństwa, a gdy się już tak nasyci, że może pluć milionami, cóż wtedy?

Ja nie będę robił, robił, robił! bo ja chcę żyć, żyć, żyć! Nie jestem bydlęciem pociągowym ani maszyną, jestem człowiekiem. Tylko głupiec chce pieniędzy i dla zrobienia milionów poświęca wszystko, życie i miłość, i prawdę, i filozofię, i wszystkie skarby człowieczeństwa, a gdy się już tak nasyci, że może pluć milionami, cóż wtedy?