..Podnoszę z ziemi wiązankę kwiatów i podchodzę do grobu. Jeden po drugim wyciągam z bukietu pięć kwiatów. Trzymam je mocno w dłoni, zastanawiając się, który położyć jako pierwszy.
Wybieram niebieską szałwię i całuję jej miękkie płatki.
– Zawsze będę o tobie myślała – szepczę i kładę kwiatek na grobie.
Następnie wybieram aloes. Nie jest to coś, co normalnie przynosi się na pogrzeb, ale oznacza uleczenie, ochronę i przywiązanie... trzy rzeczy, które pokazał mi Asher.
– Dziękuję – szepczę, kładąc go obok pierwszego.
Następnie biorę w palce stokrotkę i wdycham jej zapach. Stokrotka jest symbolem nadziei.
– Dzięki tobie potrafię rozpoznać dobre chwile. Dzięki tobie je mam.
Pozostały mi jeszcze dwa, więc najpierw kładę rozmaryn oznaczający pamięć.
– Zawsze będziesz żył w moim sercu.
Została mi jeszcze czerwona róża... Kwiat, który oznacza dla mnie najwięcej.
– Kocham cię. – Najtrudniej położyć ten kwiat, jednak wiem, że kiedy to zrobię, w moim wnętrzu pozostanie taki sam, niezłomny. Ostrożnie umieszczam go w środku, delikatnie dotykając palcami ziemi.
Patrzę w dół i widzę wieczność, wdzięczność, nadzieję, pamięć i miłość.
Widzę czas, który spędziłam z Asherem...

W drodze powrotnej zadawał sobie pytanie, czy nadejdzie taki dzień, kiedy ludzie we wzajemnym obcowaniu obejdą się bez kłamstw.

W drodze powrotnej zadawał sobie pytanie, czy nadejdzie taki dzień, kiedy ludzie we wzajemnym obcowaniu obejdą się bez kłamstw.

(...) nie jesteś w stanie myśleć logicznie, jeśli bardzo ci na kimś zależy.

(...) nie jesteś w stanie myśleć logicznie, jeśli bardzo ci na kimś zależy.

- Zaprosiłeś mnie na kolacje - stwierdził Cezar siadając na wygodnym krześle. - Mam nadzieje, że nie okażesz się jednym z tych oszustów, którzy proponują dziewczynom kolację, a zamiast tego zabierają je do hotelowego pokoju. Jeśli tak, to wychodzę, zanim mnie przelecisz.

- Zaprosiłeś mnie na kolacje - stwierdził Cezar siadając na wygodnym krześle. - Mam nadzieje, że nie okażesz się jednym z tych oszustów, którzy proponują dziewczynom kolację, a zamiast tego zabierają je do hotelowego pokoju. Jeśli tak, to wychodzę, zanim mnie przelecisz.

Jedni ludzie dojrzewają, inni gniją. Czasami dorastamy, ale nigdy się nie zmieniamy.

Jedni ludzie dojrzewają, inni gniją. Czasami dorastamy, ale nigdy się nie zmieniamy.

Twierdzę oto: człowiek i w ogóle każda istota rozumna istnieje jako cel sam w sobie, nie tylko jako środek, którego by ta lub owa wola mogła używać wedle swego upodobania, lecz musi być uważany zarazem za cel zawsze, we wszystkich swych czynach, odnoszących się tak do niego samego jak też do innych istot rozumnych.

Twierdzę oto: człowiek i w ogóle każda istota rozumna istnieje jako cel sam w sobie, nie tylko jako środek, którego by ta lub owa wola mogła używać wedle swego upodobania, lecz musi być uważany zarazem za cel zawsze, we wszystkich swych czynach, odnoszących się tak do niego samego jak też do innych istot rozumnych.

Czuł się głupi, naiwny, łatwowierny, zrujnowany, wycieńczony, chory. Po raz kolejny życie odebrało mu coś, co mu wcześnie ofiarowało. Znowu przelana krew, złość, wyrzuty sumienia. Wściekłości i smutek. Kolejny raz zwyciężyła noc, powróciły cienie- potężniejsza niż kiedykolwiek- a przestraszony dzień uleciał daleko, w miejsce, gdzie normalni ludzie wiodą normalne życie. A potem wszystko zniknęło i nie czuł już nic oprócz ogronnego zmęczenia.

Czuł się głupi, naiwny, łatwowierny, zrujnowany, wycieńczony, chory. Po raz kolejny życie odebrało mu coś, co mu wcześnie ofiarowało. Znowu przelana krew, złość, wyrzuty sumienia. Wściekłości i smutek. Kolejny raz zwyciężyła noc, powróciły cienie- potężniejsza niż kiedykolwiek- a przestraszony dzień uleciał daleko, w miejsce, gdzie normalni ludzie wiodą normalne życie. A potem ...

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

My nie mieliśmy nic, więc cieszyliśmy się ze wszystkiego.

My nie mieliśmy nic, więc cieszyliśmy się ze wszystkiego.

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...