Nikt nie wydaje się bardziej obcy niż ktoś, kogo się kiedyś kochało.

Aż do tej chwili Morwen nie zdawała sobie sprawy, że myśli o nim jako o swoim ukochanym Dafyddzie. Wyjątkowym przyjacielu, nawet ukochanym. Jeśli tym jest miłość – bólem i strachem – żałowała, że ją odkryła.

Aż do tej chwili Morwen nie zdawała sobie sprawy, że myśli o nim jako o swoim ukochanym Dafyddzie. Wyjątkowym przyjacielu, nawet ukochanym. Jeśli tym jest miłość – bólem i strachem – żałowała, że ją odkryła.

(...) w tym byłoby zawarte szczęście człowieka, w doskonałej miłości, gdyby tylko każde z nas swego właściwego ulubieńca potrafiło znaleźć i powróciło do dawnego stanu.

(...) w tym byłoby zawarte szczęście człowieka, w doskonałej miłości, gdyby tylko każde z nas swego właściwego ulubieńca potrafiło znaleźć i powróciło do dawnego stanu.

Bo ciemne miłowanie jest na dnie człowieczem,
które pragnących traci i czystość rozdziera,
a które się do dłoni bierze razem z mieczem,
lecz się w nim cierpi długo, chociaż nie umiera.

Bo ciemne miłowanie jest na dnie człowieczem,
które pragnących traci i czystość rozdziera,
a które się do dłoni bierze razem z mieczem,
lecz się w nim cierpi długo, chociaż nie umiera.

Bogactwo umiera wraz z człowiekiem, jego imię żyje wiecznie. (s.387).

Bogactwo umiera wraz z człowiekiem, jego imię żyje wiecznie. (s.387).

- Myślę, że...szybkość waszego życia czyni wam świat droższym - rzekła w końcu.
- Bardziej bolesnym?
- Droższym. Kochacie bardziej, bo tracicie tak szybko. (...) Żyjecie w... poczuciu intensywności. Bo wszystko od was odchodzi.
(s.226).

- Myślę, że...szybkość waszego życia czyni wam świat droższym - rzekła w końcu.
- Bardziej bolesnym?
- Droższym. Kochacie bardziej, bo tracicie tak szybko. (...) Żyjecie w... poczuciu intensywności. Bo wszystko od was odchodzi.
(s.226).

Heidegger [...] udowodnił, że współczesne połączenie wiedzy i postępu technicznego doprowadziło do nieodwracalnie wyobcowania człowieka w świecie.

Heidegger [...] udowodnił, że współczesne połączenie wiedzy i postępu technicznego doprowadziło do nieodwracalnie wyobcowania człowieka w świecie.

Gdzieś tam w świecie pewnie zarobiłby więcej pieniędzy, jednak bogactwo to małe piwo. A władza to szampan.

Gdzieś tam w świecie pewnie zarobiłby więcej pieniędzy, jednak bogactwo to małe piwo. A władza to szampan.

Klasa zdobi człowieka lepiej niż świetnie skrojony mundur albo drogi garnitur. Klasy nie uszyjesz na zamówienie, nie kupisz za pieniądze nawet całego narodu. Podobnie jak szacunku.

Klasa zdobi człowieka lepiej niż świetnie skrojony mundur albo drogi garnitur. Klasy nie uszyjesz na zamówienie, nie kupisz za pieniądze nawet całego narodu. Podobnie jak szacunku.

Pieniądze to smar. Pozwalają ci ślizgać się tak gładko przez życie zamiast się przez nie przedzierać.

Pieniądze to smar. Pozwalają ci ślizgać się tak gładko przez życie zamiast się przez nie przedzierać.