Zrozumiałem, jak umiera człowiek, i przekonałem się, że to nie jest ciężkie. Ani lekkie. Żyje się tylko po prostu coraz mniej, coraz mniej się jest, coraz mniej się myśli i czuje, i wie, bujne soki życia wysychają i zostaje cieniutka nić niepewnej świadomości, coraz uboższa, coraz mniej znacząca. A potem nie stanie się nic, nic nie będzie, będzie nicość. Nicość, obojętność.

Narzucanie swojej woli jest właśnie tym, czego miłość nie robi.

Narzucanie swojej woli jest właśnie tym, czego miłość nie robi.

Machina tortur miażdży moje żebra. Gigantyczne prasy ściskają moje serce, milimetr po milimetrze. Trudno mi oddychać. Pragnę ciebie, kocham cię, boje się i nienawidzę cię. Sprawiłaś mi piekielny ból. Nie wiedziałem, że taka właśnie jest zazdrość.

Machina tortur miażdży moje żebra. Gigantyczne prasy ściskają moje serce, milimetr po milimetrze. Trudno mi oddychać. Pragnę ciebie, kocham cię, boje się i nienawidzę cię. Sprawiłaś mi piekielny ból. Nie wiedziałem, że taka właśnie jest zazdrość.

Świat rzeczywiście pełen jest zasadzek i wiele na nim ciemnych plam; ale nie brak też i jasnych, a chociaż we wszystkich krajach miłość łączy się ze smutkiem, kto wie, czy się przez to nie pogłębia jeszcze.

Świat rzeczywiście pełen jest zasadzek i wiele na nim ciemnych plam; ale nie brak też i jasnych, a chociaż we wszystkich krajach miłość łączy się ze smutkiem, kto wie, czy się przez to nie pogłębia jeszcze.

Nie można być wielkim człowiekiem tanim kosztem.

Nie można być wielkim człowiekiem tanim kosztem.

Jeśli chcesz być uratowany, musisz się otrzeć o śmierć.

Jeśli chcesz być uratowany, musisz się otrzeć o śmierć.

Człowiek, który kocha, rozmawia w duchu z osobą ukochaną.

Człowiek, który kocha, rozmawia w duchu z osobą ukochaną.

Żyjemy w czasach, (gdy) z bezbronnych dzieci, które nawet nie nauczyły się dobrze chodzić, robi się gwiazdy i maszyny do zarabiania pieniędzy.

Żyjemy w czasach, (gdy) z bezbronnych dzieci, które nawet nie nauczyły się dobrze chodzić, robi się gwiazdy i maszyny do zarabiania pieniędzy.

Moje ciało zawsze było narzędziem. Narzędziem do zarabiania pieniędzy, do stwarzania iluzji, do zaspokajania mężczyzn...

Moje ciało zawsze było narzędziem. Narzędziem do zarabiania pieniędzy, do stwarzania iluzji, do zaspokajania mężczyzn...

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...