Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Od cudu do cudu. Historia przetrwania Alicia Fleissig Magal 
Alicia Fleissig Magal opisuje przeżycia swojej matki od roku 1935, gdy miała piętnaście lat, do lat pięćdziesiątych, gdy była po trzydziestce.
Wspomnienia te są ze sobą zsynchronizowane w sposób sytuacyjny.
Jest to dosyć rzadka, jednak bardzo spójna relacja.
Na początku każdego rozdziału jest wzmianka z przeszłości autorki, a poniżej w nawiązaniu tematycznym opowieści Niki Kohn Fleissig, jej matki. Np. Gdy obie pracowały nad suknią na szkolny bal Alici, Niki wspomina, gdy ubrana w zwiewną, białą suknię, została królową balu na gali studentów medycyny. Zaledwie kilka miesięcy później Niemcy wkroczyli i opanowali Kraków. I tutaj zaczyna się opowieść o tym czego bohaterka doświadczała podczas wojny.
Dany moment, dana chwila uruchamiały potrzebę powrotu do tamtych dni. Ku pamięci przyszłych pokoleń i dla całego świata.
Alicia po latach spisała te wspomnienia, a ich dokładność wzmacnia fakt, iż przed publikacją skonsultowała je z matką. Dzięki temu mamy pewność, że domieszka fikcji jest w tym przypadku wykluczona.
Niezaprzeczalnie dobra książka.
Jest napisana w sposób subtelny. Nie ma drastycznych scen, jest codzienność wojennych dni i towarzyszące jej strach i poczucie zagrożenia.
"Przetrwalam dzięki szczęściu i determinacji - to wszystko". Od cudu do cudu.
Od cudu do cudu. Historia przetrwania Alicia Fleissig Magal
Chyba z uwagi na fakt, iż książka nie jest bezpośrednią relacją "Ocalałej" a zbiorem krótkich historii spisanych przez jej córkę (wychowaną już w całkiem innych czasach i nie znającą kraju jej przodków) nie stanowi tak realnego i brutalnego opisu wojny do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni. Nie ma tu dramatycznych historii walki o każdy dzień życia, nie ma cierpienia jakie doświadczali ludzie zamknięcie w Obozach Koncentracyjnych, nie ma tych cudów o których mowa jest w samym tytule. Czytałam tą pozycję i aż raziło mnie infantylne podejście do tematu samej autorki, bijący z jej postawy życiowej ignorancja zestawiona ze wspomnieniami (skądinąd bolesnymi) jej matki sprawiała, że bardzo źle czytało mi się tą książkę. Może gdyby sama Nika Kohn usiadła i spisała swoje wspomnienia stworzyłaby ciekawą i prawdziwą historię swojego przetrwania a tak powstała z tego książeczka o tym jak można dziecku tłumaczyć prawdy życia podpierając je wspomnieniami z okresu Wojny.
