Marek Siudym

Marek Siudym (nie aktor, ale twórca i operator telewizyjny) napisał fascynujące wspomnienia z czasu tworzenia jednego z najgenialniejszych programów TVP, "Sonda". Mało kto o nim pamięta, jako że Andrzej Kurek i Zdzisław Kamiński "przywłaszczyli" sobie prawa do audycji. Byli niejako twarzami "Sondy", i zmarginalizowali udział współtwórcy programu, Siudyma. Co jest cenne w tej książce, to obiektywizm autora. Owszem, sygnalizuje tego typu niesprawiedliwości, ale bez żalu i pretensji. Wspomina pracę nad kolejnymi odcinkami "Sondy" jako wspaniałą przygodę. Z nieukrywaną radością opowiada o zagranicznych podróżach, ciekawych realizacjach, nowościach technicznych, jakie odkrywał w zagranicznych fabrykach. Widać, że żył "Sondą" i autentycznie go to ciekawiło. Mroczniejszą częścią tej opowieści są psujące się relacje w zespole, narastający konflikt Kurka i Kamińskiego, który wpłynął wyraźnie na poziom współpracy zawodowej, fatalna atmosfera w gmachu na Woronicza, układy, które rządziły ówczesną Telewizją, aż po rozpad trójki założycielskiej "Sondy" i rezygnacja Siudyma ze współtworzenia programu. Czyta się książkę jednym tchem, bardzo barwna opowieść, ze wspaniałą narracją, są odpowiednio wyważone akcenty. Widać, że Marek Siudym ma przestrzenną wyobraźnię i potrafi malować fabułę. Czemu więc dałem tylko 6*? Chodzi o wydanie. Treść książki jest na 9*, ale forma na 4*. Warszawska Firma Wydawnicza, która postanowiła tę książkę wydać, to jakaś totalna amatorka. Jest mnóstwo literówek, skład i łamanie tekstu są bardzo niechlujne, byle jakie. Bielsko-Biała jest bez myślnika, a Marek Dutkiewicz stał się "Dudkiewiczem". Takich krzaków jest kilkadziesiąt. Interpunkcja to już totalne szaleństwo, jest na poziomie dyslektyka. Prawdopodobnie książki nikt nie korygował. Na każdej stronie przecinki są w przypadkowych miejscach. Ciężko czyta się świetną fabułę źle wydaną. Wielka szkoda. Kapitalny potencjał fatalnie zrealizowany. Niemniej brawa dla p. Siudyma, może wyda Pan to raz jeszcze w normalnym, porządnym wydawnictwie?