Chris Lamquet

Z PUDŁA WYGRZEBANE, CZ CXVIII 26 sierpnia 2003, godzina 23.01. Na monitorach promu kosmicznego Atlantis pojawia się grafika przedstawiająca roznegliżowaną dziewczynę Kimberly i w wyniku działania wirusa komputerowego, prom rozbija się, a załoga ginie. Relację z tego zdarzenia widzi niejaka Dolores i dzwoni do swojego chłopaka, Alvina – byłego hakera, który zaprojektował wygląd Kimberly. Ten jest w szoku, bo z atakiem nie miał nic wspólnego. Gdy jednak ginie jego przyjaciel, na koncie przybywa mu kilkaset tysięcy, a wirus atakuje Wall Street i bankowość, Alvin musi uciekać przed policją i odkryć, co tak naprawdę się dzieje… Znakomicie wydana, to pierwsze co rzuca się w oczy, kiedy patrzymy na tę historię. Twarda oprawa, duży format, papier lekko kredowy… Potem pojawia się pewien minus, bo rysunki, choć wyraźnie robione na papierze A3, są proste, schematyczne i prosto, choć klimatycznie pokolorowane. Szybko jednak czytelnik dostrzega w nich urok (spotęgowany puszczaniem oka poprzez detale w tle i połączenie amerykańskiej a europejskiej kreski, co również widoczne jest i w kadrowaniu),szczególnie, gdy scenariusz coraz bardziej wciąga w akcję. Nie jest to jednak tylko akcja. Na całe szczęście. Autor, choć nieco łopatologicznie, stara się w całości zawrzeć swoje przesłanie, nie szczędzi nam zwrotów akcji i dynamiki, a na dodatek całość splata w intrygującą fabułę. I choć może dla wielu zakończenie wyda się naciągane (a i dostrzegą takie błędy, jak to dlaczego Alvin dostaje od Kim pieniądze na konto, skoro wirus miał takie, a nie inne zaprogramowane działanie – choć na siłę można to wyjaśnić samemu),warto poznać przygody Norge’a i postrzelonej Ukrainki Jennifer (Olgi),choć to jedynie rozrywka i tylko rozrywka na pół godziny czytania.