Dominik Dán, współczesny (ur. 1955) słowacki autor powieści kryminalnych, dokumentujących w tle przemiany ustrojowe widziane oczami policjanta, musi być postacią wielce interesującą, gdyż pracuje jako detektyw wydziału kryminalnego słowackiej policji i jest konsultantem ds. kryminalnych ministra spraw wewnętrznych, a twórczością literacką zajmuje się po godzinach. Ponieważ starannie chroni swoją prywatność, nie bierze udziału w spotkaniach autorskich ani w innych działaniach marketingowych, nie udostępnia też swojego wizerunku. Tym samym mocno odstaje od innych autorów, również polskich, którzy na początku kariery pisarskiej udają tajemniczych – nie podają prawdziwego nazwiska, nie ujawniają twarzy, a potem nagle pojawiają się i na spotkaniach autorskich, i w mediach, a ich nazwisko, wizerunek i przeszłość z dnia na dzień stają się mniej tajne, co oznacza, że nigdy takie nie były. Skutkiem powyższego droga Dána do sukcesu literackiego jest trudniejsza, gdyż jego twórczość musi się bronić sama w starciu z konkurentami stosującymi na rynku wydawniczym marketing rodem z marketu spożywczego… A jednak się broni!
Kiedy poznałem pierwszą powieść Dominika Dána „Cela numer 17” będącą piątą* częścią serii „Naše mesto”, było to jak objawienie w świecie kryminalnej fikcji (z domieszką powieści więziennej). Postanowiłem więc od razu sięgnąć po pierwszą książkę cyklu, ale nie tutaj takie numery; nie w kraju Zulu Gula. Czekałem, czekałem, ale się nie doczekałem. Ani pierwszej w kolejności wydań oryginalnych, ani według wydarzeń świata przedstawionego. Nic dziwnego – trudno oczekiwać by w kraju nad Wisłą akurat rynek wydawniczy był wyspą normalności. Pierwszej powieści jak nie było, tak nie ma, za to wydano inne – na wyrywki. Rzucali rzutkami w tarczę z dorobkiem autora i wydawali w co prezes trafił?
Po szóstej** książce cyklu („Czerwony kapitan”),która również mnie zachwyciła, choć nie tak bardzo jak poprzednia, teraz sięgnąłem po siódmą*** odsłonę policyjnej opowieści „Naše mesto” czyli „Grzech nasz codzienny”. No i co? No i dziwna rzecz. Tłumacze się zmieniają (za każdym razem inny),a co jeden to lepszy! Żadnemu się nie chce nawet sięgnąć do czegokolwiek, by nie mylić pistoletu z rewolwerem. Tym razem jest jeszcze gorzej – na boksera, zabijakę, czy co tam było w oryginale, tłumaczka Małgorzata Brzozowska wymyśliła „bitnika”. Na usta cisną mi się słowa, przy których wstyd i żenada to eufemizmy. Przypomina mi się tłumacz google, który kiedyś Windows 98 tłumaczył jako „98 okienek”. Googlowy się poprawił, a spora część naszych żywych ani myśli. Rewolwer, pistolet, nabój czy pocisk, mm czy cal, co to dla nich za różnica? Aż dziw, że łyżki z widelcem nie mylą, choć to ten sam rodzaj babola.
O dziwo, pomimo słabego przekładu, książka wciąga i nie puszcza. Jest i klimat, niepowtarzalny i autentycznie pochodzący ze służb, i klasyczna intryga z pojedynczą zbrodnią w tle, i wielowątkowe śledztwo. Widać, mimo tłumaczenia, że pisał to gość ze służb, a dla polskiego czytelnika dodatkową atrakcją jest możliwość wczucia się w słowacką specyfikę, znacznie odmienną od naszej, choć w jakiś sposób zarazem uniwersalną dla wszystkich środowisk mundurowych. Wszystko to okraszone soczystym policyjnym humorem, oczywiście w słowackiej odmianie. Różni się to od większości kryminalnych powieści pisanych przez cywilów, a i nawet nie każdy ze służb, kto poszedł pod kapelusz, jest w stanie na powrót wczuć się w te niuanse.
No i na koniec refleksja, o której pisałem ostatnio i po lekturze książki Severskiego. Tendencja, by im wyżej w hierarchii, nie tylko służb, tym więcej było dupków, okazuje się niestety nie tylko polską specyfiką. A może stety... To trend, jak widać, ogólnoeuropejski, a może nawet ogólnozachodni. No, ale to nie wpływa na moją ocenę powieści. Super! – gorąco polecam.
* 17 według chronologii świata przedstawionego
** 08 według chronologii świata przedstawionego
*** 22 według chronologii świata przedstawionego
źródło: https://klub-aa.blogspot.com
Szukamy ofert...
1425 
1425 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Nielubiana
10
10
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toInteresujący kryminał poruszający trudne tematy społeczne.
Interesujący kryminał poruszający trudne tematy społeczne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobry kryminał. Moje drugie spotkanie z autorką uważam za bardzo udane. Intryga wciąga, akcja kluczy, mnogość wątków nie pozwala zbyt szybko domyślić się sprawcy zbrodni. Polecam.
Bardzo dobry kryminał. Moje drugie spotkanie z autorką uważam za bardzo udane. Intryga wciąga, akcja kluczy, mnogość wątków nie pozwala zbyt szybko domyślić się sprawcy zbrodni. Polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie ma tu może fajerwerków, ale właśnie takie kryminały lubię. Sympatyczni bohaterowie, którzy są detektywami a nie jakimiś komandosami amatorami. Do tego ciekawa zagadka. Na pewno sięgnę po kolejne części serii. Polecam serdecznie wielbicielom kryminałów.
Nie ma tu może fajerwerków, ale właśnie takie kryminały lubię. Sympatyczni bohaterowie, którzy są detektywami a nie jakimiś komandosami amatorami. Do tego ciekawa zagadka. Na pewno sięgnę po kolejne części serii. Polecam serdecznie wielbicielom kryminałów.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPierwszy tom bestsellerowej serii z parą śledczych z gór Taunus - Oliverem i Pią.
Sięgnęłam, bo liczyłam na to, że będzie kolejny cykl do czytania. Ale jakoś mnie nie zachwyciła ta książka.
W sensie, niby wszystko w porządku: i śledztwo porządnie zagmatwane, i bohaterowie interesujący, i wątki poboczne.
Nie wiem, czy chodzi o sposób pisania. Pewnie kiedyś sięgnę po kolejne tomy, ale niekoniecznie teraz.
Może być, ale nie jest powalająca ;)
Pierwszy tom bestsellerowej serii z parą śledczych z gór Taunus - Oliverem i Pią.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSięgnęłam, bo liczyłam na to, że będzie kolejny cykl do czytania. Ale jakoś mnie nie zachwyciła ta książka.
W sensie, niby wszystko w porządku: i śledztwo porządnie zagmatwane, i bohaterowie interesujący, i wątki poboczne.
Nie wiem, czy chodzi o sposób pisania. Pewnie kiedyś sięgnę po...
Książka, która wyciągnęła mnie z zastoju czytelniczego. Dawno nie czytałam powieści tak wciągającej, wprost nie mogłam się od niej oderwać. Dawno też nie oceniłam żadnej czytanej przeze mnie pozycji na tak wysoką ocenę, ale tu w pełni zasłużona nota. Bardzo dobry kryminał, który rzeczywiście opiera się na przedstawieniu toku śledztwa, bez wnikania w poboczne wątki i odbierania głównemu clue historii należnej estymy. Cel był od początku jasny, liczy się tutaj prowadzone postępowanie w sprawie i nie przedstawia się praktycznie żadnych innych pobocznych opowieści. Kryminał z krwi i kości. Co do fabuły to autorka próbowała nas oszukać, wskazując, że tak naprawdę prawie każdy może być podejrzanym, jednak wygrał ten najbardziej pospolity motyw, ale to nie ujmuje tej historii. Na plus również fakt, iż procedury dokonywane przez funkcjonariuszy nie są oderwane od rzeczywistości, widać, że Pani Neuhaus jakieś pojęcie o prawie ma. Niestety w niektórych kryminałach aż razi czasem wymyślność Czynności prowadzonych w toku postępowania przygotowawczego, co prawnika dość boli. Polecam serdecznie, a zwłaszcza tym, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z tym gatunkiem literackim, nie powinniście być rozczarowani :)
Książka, która wyciągnęła mnie z zastoju czytelniczego. Dawno nie czytałam powieści tak wciągającej, wprost nie mogłam się od niej oderwać. Dawno też nie oceniłam żadnej czytanej przeze mnie pozycji na tak wysoką ocenę, ale tu w pełni zasłużona nota. Bardzo dobry kryminał, który rzeczywiście opiera się na przedstawieniu toku śledztwa, bez wnikania w poboczne wątki i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNielubiana to początek serii, w której Nele Neuhaus udowadnia, że potrafi połączyć klasyczny kryminał z psychologiczną głębią. Historia śmierci młodej kobiety w pozornie spokojnym miasteczku rozwija się powoli, jakby autorka chciała najpierw pozwolić czytelnikowi poczuć rytm miejsca, w którym zbrodnia to nie tylko wydarzenie, ale pęknięcie w całej społecznej tkance. Rzetelny, dobrze skonstruowany kryminał z psychologicznym tłem, ale bez silniejszego uderzenia emocjonalnego.
Nielubiana to początek serii, w której Nele Neuhaus udowadnia, że potrafi połączyć klasyczny kryminał z psychologiczną głębią. Historia śmierci młodej kobiety w pozornie spokojnym miasteczku rozwija się powoli, jakby autorka chciała najpierw pozwolić czytelnikowi poczuć rytm miejsca, w którym zbrodnia to nie tylko wydarzenie, ale pęknięcie w całej społecznej tkance....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRok temu, a dokładnie w październiku, dzięki wydawnictwu Gorzka Czekolada, miałam przyjemność przeczytać książkę pod tytułem „Potwór”. Jest to, na chwilę obecną, ostatni 11 tom, z serii z Pią Kirchhoff i Olivierem von Bodensteinem. Tak mi się wtedy spodobał styl autorki, a para komisarzy zdobyła moją sympatię na tyle, że reszta tytułów znalazła się dosyć szybko w mojej domowej biblioteczce. Chcąc poznać od początku historię tego duetu, zaczynam od pierwszego tomu „Nielubiana”.
Akcja rozpoczyna się w sierpniu, kiedy to zostaje odnalezione ciało prokuratora. Na pierwszy rzut oka można by uznać to za samobójstwo, jednak znalezienie drugiej ofiary zwiastuje już dość skomplikowane śledztwo, zwłaszcza że z każdą stroną podejrzanych i nowych tropów przybywa. Królowa tych niemieckich kryminałów Nele Neuhaus, nie stosuje brutalnych opisów czy rozlewu krwi, natomiast genialnie buduje napięcie, przez co rusz nowe, wychodzące na światło dzienne skrywane sekrety, dając nam możliwości uczestniczenia w śledztwie na każdym etapie. Mózg pracuje nam tutaj cały czas. Jest to książka wielowątkowa z dużą ilością bohaterów, która wymaga skupienia. Autorka w tej części zabrała nas do luksusowej stadniny koni, gdzie jesteśmy świadkami przekrętów, zdrad i szantaży. Zwroty akcji i fałszywe tropy do samego końca trzymają rozwiązanie tej zagadki kryminalnej w tajemnicy. Wpleciony wątek obyczajowy pozwala nam na poznawanie prywatnego życia Olivera von Bodensteina i jego nowej współpracownicy Pii Kirchhoff. Sprawnie ułożone dialogi, trochę humoru, dobrze wykreowani bohaterowie, to wszystko sprawia, że całość czyta się bardzo dobrze. „Nielubiana" jak dla mnie, wypada troszkę gorzej od „Potwora”, jednak to nadal bardzo dobry kryminał i przyjemnie spędzony czas. Oczywiście nie zniechęcił mnie do kolejnych tomów, więc z pewnością pojawią się recenzje całej tej serii 😁.
Rok temu, a dokładnie w październiku, dzięki wydawnictwu Gorzka Czekolada, miałam przyjemność przeczytać książkę pod tytułem „Potwór”. Jest to, na chwilę obecną, ostatni 11 tom, z serii z Pią Kirchhoff i Olivierem von Bodensteinem. Tak mi się wtedy spodobał styl autorki, a para komisarzy zdobyła moją sympatię na tyle, że reszta tytułów znalazła się dosyć szybko w mojej...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoim zdaniem taka trochę ani zła ani dobra. Zwyczajny kryminał, z kawałkiem humoru, generalnie niczym szczególnym sie nie wyróżnia w mojej ocenie ale też nie powoduje cierpienia podczas czytania.
Moim zdaniem taka trochę ani zła ani dobra. Zwyczajny kryminał, z kawałkiem humoru, generalnie niczym szczególnym sie nie wyróżnia w mojej ocenie ale też nie powoduje cierpienia podczas czytania.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Nielubiana" to pierwszy tom serii kryminalnej z Pią Kirchhoff i Olivierem von Bodensteinem.
Muszę przyznać, że autorka bardzo miło zaskoczyła mnie tą książką. Fabuła mocno skupia się na śledztwie, dwa morde*stwa, masa pytań i niejasności. Neuhaus umiejętnie wodzi za nos i tak naprawdę trudno domyślić się, kto stoi za zbrodniami, a podejrzanych jest wielu 🤔 Sama sprawa przedstawiona została w bardzo ciekawy i angażujący czytelnika sposób.
Nele świetnie pokazała jakie tajemnice i sekrety mogą kryć się za fasadą bogactwa. Jakie maski noszą ludzie na co dzień, by przykryć swoje prawdziwe ja.
Nie ma tu lejącej się zewsząd krwi ani spektakularnych pościgów, jednak nie oznacza to wcale nudy, a wręcz przeciwnie! Od książki trudno się oderwać, zwłaszcza gdy poszczególne wątki zaczynają się łączyć. Śledztwo jest równie ciekawe i angażujące, a powstać tytułowej "Nielubianej" została przedstawiona w intrygujący sposób. Smaku dodaje wszechobecna nienawiść do dziewczyny, która w swoim otoczeniu była naprawdę nielubiana..
Kolejne tomy już czekają na mojej półce, nie pozostaje mi nic innego jak tylko czytać🖤
"Nielubiana" to pierwszy tom serii kryminalnej z Pią Kirchhoff i Olivierem von Bodensteinem.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMuszę przyznać, że autorka bardzo miło zaskoczyła mnie tą książką. Fabuła mocno skupia się na śledztwie, dwa morde*stwa, masa pytań i niejasności. Neuhaus umiejętnie wodzi za nos i tak naprawdę trudno domyślić się, kto stoi za zbrodniami, a podejrzanych jest wielu 🤔 Sama sprawa...