Najnowsze artykuły
Artykuły„Nasze ciało to mapa lęków, której umysł nie potrafi ukryć” – wywiad z Sebastianem Fitzkiem, autorem thrillera „Mimika”
2
ArtykułyKalafiory, czarownice i zbrodnia w rezydencji. Sprawdź, co kryje się w tych książkach Nowości pod patronatem Lubimyczytać.
1
ArtykułyZ czego żyje pisarz?
24
ArtykułyCzytamy w weekend. Książki Roku 2025. 20 marca 2026342
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Moje życie z Madonną Christopher Ciccone 
Mam mieszane uczucia co do tej książki, w zasadzie to nie jest książka o Madonnie, a o jej bracie.
Problem z Christopherem jest taki, że w życiu powinęła mu się noga, zawładnęły nim nałogi, i jest zły na siostrę, że ta dała mu ultimatum, albo weźmie się za siebie i skończy z nałogiem, albo się pożegnają.
Brat Madonny wybrał drogę do samozniszczenia i jest zły na Madonnę, że ta odcięła go od swoich pieniędzy.
Postanowił więc pożalić się całemu światu na to jaka ta jego siostra jest niedobra.
Generalnie przez całą książkę robi z siebie ofiarę, nie widząc swoich własnych wad.
Plusem tej książki jest jednak to, że daje nam jakiś wgląd na to jak wyglądało życie młodej Madonny, zanim zawładnęła rynkiem muzycznym :)
Moje życie z Madonną Christopher Ciccone
Choćby z obserwacji otoczenia znane mi są meandry relacji między rodzeństwem. Potrzeba wiele dyplomacji i perfidii, żeby przeżyć w wielodzietnej rodzinie. Tym niemniej, związek miłości i biznesu, jak również wzajemnego mecenatu (finansowego czy inspiracji) jaki istniał od zawsze między Madonną a jej bratem Christopherem można porównać do gry w szachy między Francisem Urquhartem a Cersei Lannister.
Po przeczytaniu i ocenieniu tej książki dowiedziałam się o sobie czegoś nowego - co niekoniecznie mi się podoba, ale muszę być wobec siebie uczciwa. Otóż sprawiało mi frajdę czytanie o tych wziętych rodem z reality show dramatów celebrytów.
To, że Madonna jest kapryśną diwą, wie każda osoba, która choć troszkę śledziła jej życiorys. Zresztą, gwoli prawdy, chyba nie ma wielu prawdziwie skromnych celebrytów, wiele z takich zachowań to raczej wykalkulowane zagranie medialne niż szczerość, ale i tak - igrzyska muszą być, show must go on. Dlatego tak wiele się im wybacza.
