Mikhael Ramadan

Kolejna pozycja, z której w szczegółach możesz dowiedzieć się, jakim potworem staje się człowiek w pogoni za władzą. I jakie jest w stanie osiągać szczyty okrucieństwa w stosunku do innych ludzi, którzy akurat w danej chwili są słabsi, przegrani, całkowicie podporządkowani. I nie mam tu nawet na myśli władzy jaką cieszy się lider narodu, dyktator czy cesarz. Nie, bestią staje się zwykły kapral czy funkcjonariusz reżimu, który bezkarnie może zdecydować o życiu, śmierci i rodzaju bólu, jaki może zadać swej ofierze. Pieczenie żywcem, rozpuszczanie żywcem w kwasie, rozrywanie ofiary na części… nie, nie mogę. Tym razem jest to autentyczny zapis wspomnień sobowtóra Saddama Husajna. Bardzo interesujący. Pokazujący, oprócz poznanej z bliska samej postaci dyktatora, prosto i jasno opisane konflikty z Iranem, z Kuwejtem, z USA, z Kurdami. Produkcja i użycie broni biologicznej, na surowcach i przy pomocy naukowców pochodzących z Europy. I gdzieś tam, w tle, Arabowie, ci zwyczajni, marzący o prostym i uczciwym życiu, zgodnym z najlepszymi zasadami ojców. Ale czasami zmuszeni przez los do odegrania roli bohatera. Nie jest to literatura piękna ale - jako zapis faktów – pozycja obowiązkowa.