rozwiń zwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Bóg zwierząt

Okładka książki Bóg zwierząt autora Aryn Kyle, 9788392823445
Okładka książki Bóg zwierząt
Aryn Kyle
7,2 / 10
Wydawnictwo: Smak Słowa Seria: Seria z przyprawami literatura piękna
300 str. 5 godz. 0 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Seria:
Seria z przyprawami
Tytuł oryginału:
The God of Animals
Data wydania:
2009-10-01
Data 1. wyd. pol.:
2009-10-01
Liczba stron:
300
Czas czytania
5 godz. 0 min.
Język:
polski
ISBN:
9788392823445
Tłumacz:
Ewa Penksyk-Kluczkowska
Średnia ocen
7,2 7,2 / 10
11 opinii 95 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Bóg zwierząt w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Bóg zwierząt

Mey-Mey
Mey-Mey
książek na półce przeczytane 802 napisanych opinii 377

Oceny książki Bóg zwierząt

Średnia ocen
7,2 / 10
95 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
5 ocen
9
9 ocen
8
25 ocen
7
30 ocen
6
17 ocen
5
6 ocen
4
1 ocen
3
2 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
45
23
Nanami
07.08.2016
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Książka wpadła mi w ręce dosyć przypadkiem, jako wypełniacz czasu. I w sumie dobrze się spełniła w swojej funkcji, ale nic ponad to. Nie przypadła mi do gustu postać głównej bohaterki - dorastającej dziewczyny, która na wszystkich patrzy z góry, która żyje kłamstwami. Gdybym miała zwięźle przestawić książkę, pewnie bym powiedziała tak: książka o patologii i jak ona jest "zaraźliwa". Wszyscy kłamią, kręcą, romansują na boku... Jest albo klepanie biedy albo wielkie bogactwo i nic pośrodku. Po lekturze nie potrafię powiedzieć skąd taki tytuł - jeden raz napomknięto o "bogu zwierząt" i dalej nic. Zdecydowanie nie dla osób, które szukają optymistycznej opowieści z puentą mówiącą o szacunku dla zwierząt, oj nie. Aczkolwiek potrafi wciągnąć, mimo licznych niedociągnięć.
Kilka słów o wydaniu. Również nie jest ani złe, ani dobre. Zdarzają się literówki, dziwne składnie, źle użyte zwroty, powtórzenia słów... pewnie dla kogoś, kto skacze wzrokiem po tekście nie będzie to problemem, mnie trochę jednak raziło.

Książka wpadła mi w ręce dosyć przypadkiem, jako wypełniacz czasu. I w sumie dobrze się spełniła w swojej funkcji, ale nic ponad to. Nie przypadła mi do gustu postać głównej bohaterki - dorastającej dziewczyny, która na wszystkich patrzy z góry, która żyje kłamstwami. Gdybym miała zwięźle przestawić książkę, pewnie bym powiedziała tak: książka o patologii i jak ona jest...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

264 użytkowników ma tytuł Bóg zwierząt na półkach głównych
  • 145
  • 115
  • 4
78 użytkowników ma tytuł Bóg zwierząt na półkach dodatkowych
  • 53
  • 7
  • 4
  • 4
  • 4
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Bóg zwierząt

powieść amerykańska

Inne książki autora

Więcej
więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Kompozytor burz Andrés Pascual
Kompozytor burz
Andrés Pascual
Wracam do tej pięknej książki po 7 latach. Ta myśl, by do niej powrócić wskoczyła mi w myśli po raz pierwszy jakieś 2, 3 lata temu i do tej pory nosiłem ją w sobie. Co jakiś czas sobie o tym przypominałem. Ta książka pojawiła się w moim życiu, gdzieś na początku mojej przygody z czytaniem i bardzo mocno przyczyniła się do tego, by magia i pasja czytania zaszczepiła się w moim umyśle, tak na stałe, tak baaaaardzo mocno. W tamtym czasie dałem jej bardzo mocną 10, więc można się domyślić, że zrobiła na mnie kolosalne wrażenie, wręcz gigantyczne. To była miazga dla mojej wyobraźni. I chciałem obraz tej książki odświeżyć, przypomnieć sobie na nowo i zapisać w pamięci w jeszcze bardziej wyrazisty sposób. Bo takie książki trzeba nosić w pamięci, trzeba inspirować się nimi, by wyobraźnia mogła z ich treści czerpać pełnymi garściami. No i musiałem sprawdzić koniecznie, czy ma ona nadal w sobie tak wielką magię. Czy już jako doświadczony czytelnik nadal zobaczę w niej, to co widziałem, gdy jeszcze byłem nieopierzonym zjadaczem słów :)) No i okazało się, że nadal jest w niej ta magia, ten urok. Piękno słów zachwyca. Każde zdanie wydaje się być dopieszczone do granic możliwości. Słowa malują w wyobraźni tak wyraźne obrazy, jak gdyby czytelnik przechadzał się korytarzem wielkiej galerii z milionem obrazów i na każdym z tych obrazów zauważał drobiazgi, niuansiki, które potęgują tą szczegółowość widzianej w wyobraźni sceny. Jeśli kiedyś spełnię swoje marzenie o napisaniu książki, chciałbym, żeby ona pod względem jakości słowa wyglądała właśnie tak, jak w tej książce. Tym razem dał jej 8. Nie dlatego, że jest gorsza. Ja po prostu się zmieniłem. Zmieniłem się jako człowiek, jako czytelnik i patrzę teraz na nią trochę z innej perspektywy. Nie wiem czy mogę się uważać za człowieka dojrzałego. Ale dzisiaj, po 7 latach dostrzegam z pewnością więcej aniżeli w tej odległej przeszłości, z przeszło kilku lat wstecz. Stąd troszkę niższa ocena. Jednak to nie zmienia faktu, że książka jest ambrozją dla każdego zjadacza słów :))
Ksychopata - awatar Ksychopata
oceniła na 8 5 lat temu
Tłumaczka snów Chitra Banerjee Divakaruni
Tłumaczka snów
Chitra Banerjee Divakaruni
Akcja powieści rozwija się powoli, wąż awizuje centralne wydarzenie powieści, ale to okazuje się dopiero na końcu. Zapowiada jeszcze coś innego: dyskretną transcendencję, przewijającą się wężowo przez całą powieść. Kim jest tajemniczy jogin? Niby zwyczajne życie Amerykanów hinduskiego pochodzenia, ale za nim pulsuje Tajemnica. Intrygująca książka, może z początku trochę nużyć, ale potem wciąga, jakby czytelnika przywiązała do siebie dupattą.
Adam - awatar Adam
ocenił na 8 3 lata temu
Na psa urok Spencer Quinn
Na psa urok
Spencer Quinn
Całkiem sympatyczna, zwyczajna lektura. Narratorem jest pies i autor nie sili się by czynić z niego tytana intelektu, co uważam za uczciwe podejście. Naprawdę czuć, że narratorem jest pies :D Pewnie niektórych to zmęczy, bo ile można czytać o tym, że Chet woli jeść chrupki spod kanapy i spać, zamiast śledzić (dość prostą) intrygę kryminalną. Ale jeśli ktoś lubi nietypowe punkty widzenia, to może to być coś w sam raz. Jest parę zwrotów akcji, ale autor chyba nie chciał tego za bardzo komplikować, więc wszystko się dość szybko prostuje. Tak czy inaczej, mi się podobało.
mrpriv - awatar mrpriv
ocenił na 6 1 rok temu
Wypalone cienie Kamila Shamsie
Wypalone cienie
Kamila Shamsie
Na początku poznajemy Konrada – Niemca, który przebywa w Nagasaki. Jest rok 1945, po poddaniu się Niemiec ich obywatele w Japonii nie są dobrze odbierani. Z dnia na dzień ludzie, których Konrad traktował jak przyjaciół przestali się do niego odzywać. Jedną z nielicznych przychylnych mu osób jest Hiroko, do której mężczyzna żywi głębsze uczucie, a jak się później okazuje ona do niego również. Dzięki tej kobiecie Konrad widzi promyk nadziei na lepsze życie po zakończeniu wojny. Niestety wybuch bomby odbiera mu życie, a tym samym jego plany na życie obracają się w proch. Następnie poznajemy bliżej samą Hiroko, która stwierdzając, że nie ma czego szukać w Japonii po przeżyciu wybuchu bomby atomowej postanawia wybrać się do Indii, gdzie mieszkają krewni jej niedoszłego męża Konrada. Kobieta nie wie co ze sobą zrobić i ta podróż w nieznane wydaje jej się najlepszą z opcji. Tam poznaje Burtonów, którzy przyjmują ją do swojego domu i goszczą przez dłuższy czas. W związku z tym, że Hiroko ma dryg do języków chce nauczyć się tych, którymi posługują się w Indiach – i tak oto poznaje Sajjada, który jest częstym bywalcem domu Burtonów, a staje się jej nauczycielem. Tych dwoje – mam ma myśli Hiroko i Sajjada – niespodziewanie dla samych siebie zakochują się w sobie i biorą ślub, wyjeżdżają do Pakistanu i tam wiodą swój żywot. Rodzi im się syn – Raza. Czas płynie, a w życiu tych wszystkich ludzi dzieje się wiele rzeczy – tych dobrych i tych złych. Jednak mimo wszystko losy Burtonów oraz Hiroko i Sajjada nieustannie się przeplatają. W tle tego wszystkiego nadal wisi wojna i wszystko co z nią związane – śmierć, tajemnice, ochrona najbliższych. Książka podzielona jest na kilka części. Bardzo dobrze się to czytało. Mimo, iż porusza temat wojny, bomb nuklearnych to pokazuje również tzw. promyki nadziei – zwykłe, w miarę szczęśliwe życie wydawać by się mogło zwykłych ludzi. Ale nikt, podkreślam nikt w tej książce nie był zwykły. Ta pozycja zobrazowała mi to, że ludzie, którzy z pozoru wydają się „jacyś” wcale nie muszą „tacy” być. Każdy z nas kryje tajemnice, każdy w jakimś stopniu – świadomie czy nie – łaknie akceptacji innych. Z pozoru błahe decyzje mogą doprowadzić zarówno co czegoś spektakularnego, jak i wpakować w konkretne bagno. Według mojej oceny książka jak najbardziej warta przeczytania, polecam!
dag_mara_m - awatar dag_mara_m
ocenił na 10 4 miesiące temu
Błękitny chłopiec Rakesh Satyal
Błękitny chłopiec
Rakesh Satyal
Nie była to łatwa lektura. Może dlatego, że narratorem jest 12-letni chłopiec, aczkolwiek jego przekaz był wyjątkowo dojrzały i porywający. No nie wiem, coś tam mi nie do końca grało. Sama fabuła jest interesująca, dotyczy poszukiwania własnego ja, swojej tożsamości, odkrywania rodzącej się seksualności przez młodego Kirana. Specyficzne połączenie dwóch odmiennych kultur amerykańskiej i hinduskiej unaocznia nam, jak delikatnym i ostrożnym trzeba być w ocenianiu innych narodowości, ich obyczajów czy tradycji, żeby nie skrzywdzić drugiego człowieka. Kiran to bardzo delikatny i wrażliwy chłopiec, który pomimo wielu przeciwności realizuje swoje założenia z ogromną determinacją i to mi się w nim najbardziej podobało. Walczy o swoje i nie przejmuje się tym co powiedzą inni. Podziwiam go za odwagę i własne zdanie w tak młodym wieku. Jego dorosłość objawia się praktycznie na każdym kroku. Jest świadomy swojego ciała, zmysłów,bodźców, które go otaczają, doskonale sobie z nimi radzi, ujarzmiając je. Powinien być wzorem dla niejednego współczesnego nastolatka. Polecam.
kasiaman55 - awatar kasiaman55
ocenił na 6 5 lat temu
Opowieści z miasta wdów i kroniki z ziemi mężczyzn James Cañón
Opowieści z miasta wdów i kroniki z ziemi mężczyzn
James Cañón
Książka magiczna, nietuzinkowa. Podoba mi się zamysł autora - pokazanie dwóch światów- jednego wg porządku męskiego- smtnego i okrutnego, drugiego wg porządku kobiecego- trochę chaotycznego, czasem smutnego, ale i zabawnego, a przede wszystkim zgodnego z naturą ( i tą ludzką i tą przez duże N) i dającego nadzieję.
Maria Czarnik - awatar Maria Czarnik
ocenił na 8 7 miesięcy temu
Babunia Frederique Deghelt
Babunia
Frederique Deghelt
Ponieważ zbliżam się powolutku do wieku jednej z głównych bohaterek książki, to właśnie ten wątek najbardziej mi się podobał. Dopiero od niedawna (może dlatego, że społeczeństwo się starzeje ?) uznaje się prawo osób starszych do uczuć, marzeń, a nawet planów. Cieszę się, że żyję w takich czasach. Mogę rozwijać swoje zainteresowania, podejmować nowe wyzwania, zmieniać się - jakież to wspaniałe. Przyjmujemy to jako normę, a przecież nie zawsze tak było. Książka niesie przesłanie o tym, aby wykorzystywać każdą szansę, nie stać w miejscu w oczekiwaniu na koniec.
agaw - awatar agaw
ocenił na 8 5 lat temu
Karzeł Mendla Simon Mawer
Karzeł Mendla
Simon Mawer
Historia naukowca Benedicta Lamberta z ciotecznym pradziadkiem Gregorem Mendlem w tle to niecodzienna opowieść. Wciągająca od pierwszych stron, zaskakująca i zmuszająca do refleksji. Poznajemy świat genetyki i eugeniki. Rzeczywistość widzianą oczami osoby dotkniętej achondroplazją. Przeżywamy wzloty i upadki skomplikowanych relacji międzyludzkich. POLECAM, warto przeczytać.
MaK - awatar MaK
ocenił na 7 12 lat temu
Skradzione dziecko Keith Donohue
Skradzione dziecko
Keith Donohue
Trochę to jak baśń, trochę jak fantazy. Pełno tu chochlików i skrzatów. Chochlik staje się dzieckiem a dziecko chochlikiem. Zamieniają się miejscami i życiem. Autor świetnie przeplata dwie historie pokazując nam życie podmienionego chłopca i życie chochlika. Historie uzupełniają się i ukazują nam oba światy. Książka jest bardzo ciekawa, czyta się szybko i trudno oderwać się od niej póki nie przewrócisz ostatniej strony.
CynamonkA - awatar CynamonkA
oceniła na 7 1 rok temu
Niewidoczna góra Caro De Robertis
Niewidoczna góra
Caro De Robertis
Ciekawa, przede wszystkim ze względu na miejsce akcji-Urugwaj-kraj zupełnie mi nieznany. Historia przedstawiona jest poprzez skomplikowane, a czasami dramatyczne losy trzech kobiet reprezentujących trzy pokolenia. Nie znalazłam w niej zabawnych momentów, co sugeruje recenzja znajdująca się na okładce książki. ur
agata - awatar agata
oceniła na 6 2 lata temu
Wyższe sfery Peter Hedges
Wyższe sfery
Peter Hedges
Ależ to była przyjemna lektura, przy której wiele razy zaśmiałem. Historia nauczyciela i jego żony, typowe wątki obyczajowe podane w rozrywkowej formie. I wątek obopólnej zdrady, podanie całego tego procesu jaki zachodzi w głowach. Już pomijając treść, to powtórzę się, że często kompletnie nie potrafię sobie przełożyć takich sytuacji na własne życie. Nigdy nie otarłem się o żadne zdrady, nawet sobie nie jestem w stanie wyobrazić, że w moim życiu dzieją się tego typu chore rzeczy. Z wielką chęcią sięgnę po jeszcze jakąś książkę tego autora. Dziwię się sobie, że po świetnym "Co gryzie Gilberta Grape`a" tak wiele czasu upłynęło zanim sięgnąłem po następną powieść pisarza.
Bitel - awatar Bitel
ocenił na 7 1 rok temu
Zgubieni Charlotte Rogan
Zgubieni
Charlotte Rogan
O tym, że tyle wiemy o sobie, na ile nas sprawdzono. Przed sądem staje kobieta, której udało się przeżyć katastrofę statku. Ma odpowiedzieć za czyn, którego dopuściła się w trakcie prawie miesięcznego pobytu na szalupie ratunkowej. To trochę połączenie katastrofy Titanica (akcja dzieje się już po niej) z "Życiem Pi", tylko bez tygrysa i nieznośnego filozofowania. Książka skupia się na tym, jak zmienia się moralność człowieka w sytuacji ekstremalnej, stawiając przy okazji pytanie czy taki człowiek może i powinien być sądzony, zwłaszcza przez ludzi, którzy nigdy nie będą w stanie w pełni zrozumieć jego doświadczenia. Momentami nieco ciągnący się opis wegetowania w łodzi, pozwala odczuć beznadziejność i monotonię tego położenia. Interesującą postacią jest bohaterka - trudno jednoznacznie orzec czy jest ona ofiarą tragicznej sytuacji i okoliczności, czy wyrachowaną manipulatorką, która dąży do realizacji własnych celów, nie przebierając w środkach i nie przejmując się innymi, jednocześnie pozując na zdominowane niewiniątko. Ciekawe jest też to, jak wiele rzeczy pozostaje tu w sferze domysłów, w niedopowiedzeniu. Interpretacja zdarzeń zależy właściwie w całości wyłącznie od czytelnika.
niedź - awatar niedź
ocenił na 7 7 miesięcy temu
Na Syberię Per Petterson
Na Syberię
Per Petterson
Rzadko sięgam po ten gatunek. Jednak chciałam zapoznać się z norweskim pisarzem, a raczej jego powieścią. To powieść o dzielnej i silnej dziewczynce, która ma niesamowicie dobrą relacje z rodzeństwem. Mamy też tło wojny, które z perspektywy dziecka jest ukazane jednak trochę inaczej, trochę mniej świadomie. Ostatnie rozdziały poświęcone są dorosłemu życiu bohaterki, które wygląda na trochę samotne. Trochę zabrakło mi tytułowego znaczenia - sądziłam, że bohaterka faktycznie się tam zjawi.
Shana - awatar Shana
oceniła na 6 1 rok temu
Córka Alchemika Katharine McMahon
Córka Alchemika
Katharine McMahon
Bardzo fajna historia i świetnie oddany klimat. Nie podobała mi się postać głównej bohaterki oraz zakończenie. Lubię jak wszystko jest na końcu powiedziane, wszystkie sprawy rozwiązane i załatwione. Tu niestety tak nie było, więc żałuję, że nie ma kolejnej części.
Alicja - awatar Alicja
oceniła na 6 8 lat temu
Dziewczyna, która pływała z delfinami Sabina Berman
Dziewczyna, która pływała z delfinami
Sabina Berman
I w żaden sposób nie dziwi mnie fakt tak wielkiego zainteresowania książką Sabiny Berman na całym świecie, bo stworzyła dzieło wybitne. Pojawia się powieść, która już od pierwszych stron wprowadza czytelnika w tak zaskakującą, piękną i zjawiskową historię Ja zwanej później Karen, iż dopiero poznanie jej osobiście da ten niezwykły w każdym aspekcie wyraz, jaki pojawi się po lekturze na twarzy zaskoczonego czytelnika. Każdy, kto na niego spojrzy będzie miał świadomość, że zaniemówił z wrażenia. Przejęty czymś niezwykłym nie dostrzega otaczającego go świata i długo jeszcze nie potrafi się otrząsnąć z wrażenia po podróży do Mazatlan i spotkania z Karen. Tak właśnie jest, bo każdy, kto spotka na początku tę niepozorną dziewczynkę, z czasem młodą dziewczynę, obcując finalnie z dojrzałą kobietą, nigdy nie będzie już taki sam. (...) W pełnym spojrzeniu do odkrycia w poniższym linku: https://bit.ly/1001ksiazek
Summer_Magazine - awatar Summer_Magazine
ocenił na 8 1 rok temu
Dzwony Richard Harvell
Dzwony
Richard Harvell
No. 199 Już czytając krótkie wprowadzenie miałem wrażenie, że czeka mnie uczta i w rzeczy samej tak było, uczta to mało powiedziane. Richard Harvell dzięki wsparciu całej rodziny stworzył powieść piękną, wzruszającą, bogatą duchowo i emocjonalnie, z pietyzmem oddając szczegóły czasu, miejsca i epoki. W zadziwiającym prologu napisał historię małego chłopca w trzech aktach, a także dar, który dzięki dzwonom się w nim rozwinął, jego nieziemski wręcz głos. Historia Mojżesza, którego dwóch mnichów w cudowny sposób ratuje od śmierci w nurtach rwącej rzeki. Jakież więc mogło być jego imię, jeśli nie Mojżesz. W pełnym spojrzeniu do odkrycia w poniższym linku: https://bit.ly/1001ksiazek
Summer_Magazine - awatar Summer_Magazine
ocenił na 8 10 miesięcy temu
Uśmiechy Bombaju Jaume Sanllorente
Uśmiechy Bombaju
Jaume Sanllorente
Książka o tym jak niewiele trzeba (dla wielu jednak bardzo wiele) aby całkowicie zmienić swoje życie i poświęcić niemal wszystko aby pomagać innym. W tej prostej książeczce pisanej od serca autor, będący hiszpańskim dziennikarzem opisuje swoją wyprawę turystyczną do Indii (w sumie to dwie). Był, zwiedzał, zachwycił się,  ale zadziało się tam coś znacznie ważniejszego. Niezwykła wrażliwość serca, prostota i ufność, spowodowały, że zdecydował się na bardzo radykalną zmianę życiu. Założył organizację pozarządową o wdzięcznej nazwie "Uśmiechy Bombaju ". Oddał niemal wszystko co miał tym, którzy nie mieli zgoła nic, dostając wszystko co niezbędne do dobrego życia, czyli jego cel, głęboki sens i poczucie, że nie żyje się tylko dla siebie. Może opowiedziałem całą fabułę ale to tylko ku zachęcie. W książce jest o wiele więcej szczegółów, które jeszcze bardziej potwierdzają jak niezwykła jest to historia. Jeśli chodzi o ocenę daję 8, ale tylko dlatego, że historia Jaume to dla mnie 10,a treść bym może ocenił na 6, ale cóż to znaczy w porównaniu do znaczenie jakie niesie. 
Arek - awatar Arek
ocenił na 8 1 rok temu
Bar dobrych ludzi J.R. Moehringer
Bar dobrych ludzi
J.R. Moehringer
Zaczęła się ciekawie, od najwcześniejszego dzieciństwa podmiotu lirycznego. Myślę, że na tamtym etapie, każdy czytelnik mógł znaleźć punkty wspólne z jego własnym życiem. Potem zaczęło się robić coraz bardziej patologicznie. Trudno było nie odnieść wrażenia, że Moehringer wyrósł na wysoko funkcjonującego alkoholika i że jest zdegenerowaną jednostką o trochę wyższych dyspozycjach intelektualnych. Niemniej końcówka historii o życiu głównego bohatera okazała się bardzo budująca. Moehringer z łatwością pożegnał się z alkoholem, tytoniem, a także z nieukojonym przywiązaniem do wyobrażeń o swoim ojcu. Opis schyłku istnienia legendarnego baru "Publicans" niesamowicie sentymentalny. Wspomnienia zamachu na WTC bardzo przejmujące. Jako Polka, która w tamtym momencie była małym dzieckiem, postrzegam tamto wydarzenie jako coś odległego i abstrakcyjnego. Zapoznanie się z bohaterami "Baru dobrych ludzi" sprawiło, że po raz pierwszy potraktowałam tamto wydarzenie jako coś realnego, niemal osobistego. Po tym zamachu Moehringer nie był już jedyną półsierotą w Manhasset; po tym zamachu Manhasset stało się miastem półsierot.
Isobel - awatar Isobel
ocenił na 8 1 rok temu
Dłoń pełna gwiazd Rafik Schami
Dłoń pełna gwiazd
Rafik Schami
przepiękna opowieść o Syrii. Autor użył ciekawego zabiegu. Zamiast opowiedzieć wprost o okrucieństwie wojny i reżimie jakie państwo stosuje wobec swoich obywateli, w książce mamy zapiski nastolaka. Oczyma nastolaka widzimy z pozoru proste miejsca: szkołę, dom, piekarnię. Lecz myśli jakie zapisuje bohater w swoim notesie - proste w przekazie, są refleksją na temat kryzysu w Syrii. Bohater nie opisuje wprost jak ciężkie jest życie w systemie totalitarnym, lecz swoje myśli tak lekko i naturalnie przelewa na papier, że dla czytelnika jest jasne, na jakie trudności i okrucieństwa codzienne napotykają mieszkańcy tego kraju. Piękna, poruszające serce i pogłębiająca wrażliwość książka.
szpilka - awatar szpilka
oceniła na 7 5 lat temu
Odważni Nicholas Evans
Odważni
Nicholas Evans
Jeszcze się nie zdarzyło aby któraś książka Nicholasa Evansa mnie zawiodła. Podobnie było i tym razem. Wysoki kunszt pisarski, wyraziste postacie pierwszo i drugoplanowe, świetnie nakreślone tło obyczajowe oraz doskonale oddany klimat Ameryki lat 60-tych i przemysłu filmowego ze złotego okresu Hollywood. Losy głównego bohatera, Tommego Bedforda przedstawiono dwutorowo: w przeszłości i obecnie. Ale nie tylko jego, bo w zasadzie całej rodziny Bedfordów: rodziców oraz siostry Diane i jej partnera Raya Montane. Sporo się tam działo, a wydarzenia z przeszłości w znaczący sposób wpłynęły na przyszłość Tommego. Świetnie oddana atmosfera panująca w tej rodzinie i pewne zachowania jej członków nawet nie tyle patologiczne co w jakiś sposób chyba nie do końca przemyślane. Chodzi tu o rodziców i siostrę Tommego. Pewnie myśląc, iż postępują słusznie, nie przewidzieli konsekwencji swoich decyzji i ich dalszego wpływu na życie poszczególnych członków rodziny. Osobną sprawą jest światek filmowy Hollywoodu. Autor bardzo celnie odtworzył klimat panujący w tym środowisku, czułam się jakbym tam była i we wszystkim uczestniczyła osobiście. Frajdę sprawił mi fakt, że wydarzenia w książce toczą się na przełomie lat 60-tych i 70-tych Ameryki, który to należy do moich ulubionych okresów historycznych: hippisi, dzieci – kwiaty, gwiazdy filmowe wielkiego formatu. Do tego sporo kowbojskich a nawet indiańskich akcentów, co podkreśliło specyficzny charakter tamtej epoki. Jedyne, co mi przeszkadzało podczas czytania, to jakoś nieuporządkowane chronologicznie przeskoki akcji z przeszłości w przyszłość. Trochę się gubiłam, bo autor przechodził z rozdziału w rozdział jak dla mnie nieco bez czytelnego ładu, no ale jakoś dawałam radę się w tym odnaleźć. Drobne niedoskonałości warsztatowe nie przesłoniły doskonałej całości. Uwielbiam styl i język Nicholasa Evansa. Cudownie pokazuje też amerykańską przyrodę, wspaniale pisze o zwierzętach. Czuję się w pełni usatysfakcjonowana tą lekturą. Trzyma poziom i sprawiła mi dużo czytelniczej satysfakcji. Świetna literatura , która rozbudziła apetyt na więcej i dlatego od razu zabieram się za kolejną książkę tego autora.
Agafitness - awatar Agafitness
ocenił na 7 3 lata temu

Cytaty z książki Bóg zwierząt

Więcej
Aryn Kyle Bóg zwierząt Zobacz więcej
Aryn Kyle Bóg zwierząt Zobacz więcej
Aryn Kyle Bóg zwierząt Zobacz więcej
Więcej