Cytat dnia
Kontrrewolucja jest przywracaniem porządku. A przez porządek rozumiemy pokój Chrystusa pod panowaniem Chrystusa, a więc cywilizację chrześci...
Najnowsze artykuły
Artykuły„Odpowiedź kryje się w tobie” – Katarzyna Wolwowicz zdradza, jak ją odnaleźć
1
ArtykułyNowa karkonoska powieść Sławka Gortycha! „ŚWIĘTO KARKONOSZY”- już wkrótce! KONKURS94
ArtykułyWielkanocna chwila odpoczynku z literaturą – okazje na ebooki do -95% i ranking top tytułów2
ArtykułyNie żyje Wiesław Myśliwski. Autor „Kamienia na kamieniu” i „Traktatu o łuskaniu fasoli” miał 94 lata54
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2023
2016
2012
2005
Rewolucja i kontrrewolucja Plinio Corrêa de Oliveira 
Ciężko było przebrnąć przez tą książkę.
Autor wyraźnie zaznaczał, kto jest WROGIEM. Zepsucie, dekadencja, upadek autorytetów ... to ich wina, nie nasza. Taki można wyciągnąć z tego wniosek.
Jednak jeśli ktoś trochę ogarnia historię świata, to wie, że KK powinien też sypać głowę popiołem.
Skoro jednak poruszany jest temat kontrrewolucji, to może przydałaby się refleksja na temat tego, jak przyciągnąć WROGÓW spowrotem do KK?
Na to nie ma odpowiedzi. Jest natomiast: jak przygotować się do ataku na wroga i dlaczego warto. Bo wiadomo przecież, że zepsucie i upadek moralny, to wina rewolucjonistów, którzy odeszli z KK.
Rewolucja i kontrrewolucja Plinio Corrêa de Oliveira
Muszę przyznać, że "Rewolucję i Kontrrewolucję" czytałem z zapartym tchem. Chociaż nie jest pozbawiona trudnego języka, czyta się ją wyjątkowo przyjemnie.
Autor pokrótce dokonuje w niej analizy 3 rzeczy:
1. Przyczyn Rewolucji w świecie.
2. Skutków tejże Rewolucji
3. Kontrrewolucji stojącej w całkowitej opozycji do Rewolucji.
Mnie szczególnie przypadła do gustu część druga. Można się zgadzać lub nie, czy wiara katolicka rzeczywiście stanowi fundament budowania społeczeństwa, natomiast zginła rewolucja kulturowa (w szczególności religijna),światopoglądowa i gospodarcza sieje niemałe spustoszenie. Ludzkość popierająca jawne wykrzywienie autorytetu biblijnego (protestantyzm),rabowanie jednych, by dać drugim (socjalizm) oraz zwracanie uwagi wyłącznie na własną przyjemność (hedonizm). Tutaj autor zdecydowanie trafia w punkt.
Są jednak opinie w tej książce, z którym absolutnie się nie zgadzam. Chrystus nigdy nie chciał być ziemskim władcą, czemu dawał znać podczas swego życia, dlatego popieranie opcji państwa wyznaniowego, czy nawet teokracji kompletnie rozmwywa się z moim, bądź co bądź katolickim poglądem na sprawy społeczne.
Z czystym sumieniem mogę jednak polecić książkę tym, którzy niepokoją się obecnym stanem rzeczy, bo warto wiedzieć w czym ma to swój początek i jak temu przeciwdziałać.
