Urodził się w rodzinie sefardyjskich Żydów i dorastał w kosmopolitycznym środowisku wielojęzycznej Aleksandrii. Jest powieściopisarzem, eseistą i literaturoznawcą znanym przede wszystkim ze swoich prac na temat Prousta. Publikuje w "The New Yorker", "The New York Review of Books", "The New York Times", a jego teksty ukazały się także w kilku antologiach najlepszej eseistyki amerykańskiej. Aciman jest autorem wielokrotnie nagradzanej książki wspomnieniowej "Wyjście z Egiptu", w której przywołuje okres dzieciństwa i dorastania jako zasymilowanego Żyda w Egipcie lat 50. i 60. W 2001 roku wydał zbiór esejów pt. "False Papers", a w 2007 powieść zatytułowaną "Call Me By Your Name", która została uznana przez "New York Times" za książkę roku. Obecnie wykłada teorię literatury na City University of New York, wcześniej zaś uczył w Princeton University i Bard College.
6,7/10średnia ocena książek autora
8 519 przeczytało książki autora
6 071 chce przeczytać książki autora
96fanów autora
Zostań fanem autora
Sprawdź, czy Twoi znajomi też czytają książki autora - dołącz do nas
Może osiągnięcie szczęścia mimo wszystko nie jest takie trudne. Wystarczy odnaleźć jego źródło w samym sobie, zamiast uzależniać się pod tym...
Może osiągnięcie szczęścia mimo wszystko nie jest takie trudne. Wystarczy odnaleźć jego źródło w samym sobie, zamiast uzależniać się pod tym względem od innych.
Ból rozstania potrafi być straszny, a patrzenie, jak druga strona zapomina, jeszcze go pogłębia. Chcąc jak najszybciej zapomnieć, wyrywamy z...
Ból rozstania potrafi być straszny, a patrzenie, jak druga strona zapomina, jeszcze go pogłębia. Chcąc jak najszybciej zapomnieć, wyrywamy z siebie mnóstwo uczuć i każdej następnej osobie mamy mniej do zaoferowania, a w wieku trzydziestu lat jesteśmy bankrutami.
Lekko zawyżyłem ocenę — pewnie przez sentyment do pierwszej części, która nie tylko pociągnęła moje najczulsze struny, ale też była po prostu świetnie napisana. Tym razem nie było wzruszeń, za to parę razy się uśmiechnąłem (zwłaszcza przy historii Samuela). W relację Elio i Michela zupełnie nie uwierzyłem — być może Aciman celowo opisał ją dość płytko.
Dopięcie historii bohaterów z pierwszej części było mi potrzebne. To ładne domknięcie, choć mocno naciągane, ale chyba każdy z nas lubi czasem uciec w tego typu bajkę dla dorosłych romantyków :)
Tamte Dni, Tamte Noce.
Tom Pierwszy.
W tej historii wiele się działo i muszę przyznać, że mimo wszystko iż rzadko po takie książki sięgam, to może nie w stu procentach, ale jestem na tak. I ogólnie rzecz biorąc czytając ją niczego nie żałuje.
Dwoje młodych chłopaków Elio i Oliver przebywając na wakacjach zaprzyjaźnili się ze sobą. Z początku się ignorowali, ale po jakimś czasie ich życie odwróciło się o sto osiemdziesiąt stopni.
Chcieli spędzać ze sobą każdą chwilę, czas upływał szybko i nadszedł moment rozstań.
Jak potoczą się ich dalsze losy to tego Wam nie zdradzę.
Moja ocena to: 10/10 punktów. Nie mogłem jej zaniżyć, bo mimo wszystko to mi się spodobała.
Polecam.
Pozdrawiam Was.
