Kamil Gołdowski

Przedostatni tom antologii „Słowiańskie strachy” trzyma poziom poprzednich, choć momentami wypada minimalnie słabiej. Najwięcej zrobiła na mnie sceneria mrocznych lasów i słowiańskich wierzeń, gdzie historia buduje napięcie stopniowo i długo – to największy dobry punkt tej części. Dłuższe opowiadania pozwalają mocniej wczuć się w klimat i lepiej poznać bohaterów – czułam realny dreszcz grozy, a opisy „pachniały” śmiercią i krwią. W antologii pojawiają się naprawdę mocne historie – sporo mitologicznych zjawisk rodem z naszych słowiańskich legend, które budzą autentyczny niepokój . Minusy: Kilka opowiadań ciągnęło się za długo i nie przynosiło satysfakcjonującego zakończenia – momentami gubiłam wątek . Równomierna jakość pozostawia trochę niedosytu – nie wszystkie historie są równie wyraziste i nie każdą zapamiętałam . 🧩 Podsumowanie „Słowiańskie strachy. Część 3” to zbiór, który dostarcza więcej niż przeciętną antologię – momentami bywa naprawdę mroczny i sugestywny, ale chwilami odczuwa się zbytnią rozciągniętą narrację. Daję 6,5/10 – to dobra, klimatyczna lektura, szczególnie jeśli lubisz opowieści inspirowane słowiańskim folklorem, ale nie spodziewaj się jednolitej jakości na każdym opowiadaniu.