Jeremy Mercer

Są takie książki, które nabierają uroku, bo są osobiste. Coś na zasadzie 'musiałbyś sam tam być, by zrozumieć'. Ja właśnie dlatego sięgnęłam po tę książkę. Byłam w Paryżu wielokrotnie i za każdym razem obowiązkowym punktem podróży była wizyta w mojej ukochanej księgarni. Więc już pierwsze zdania spowodowały, że się na mojej twarzy pojawił się uśmiech, a w oczach łzy rozczulenia. To jest historia o prawdziwym miejscu, prawdziwych ludziach, nawet o prawdziwym, leniwym, czarnym kocie. Ja tę książkę odbieram bardzo osobiście, bo miałam olbrzymią przyjemność rozmawiać z Georg'em Whitmanem oraz kupić książkę prosto z rąk jego córki. To jest jak cofnięcie się w czasie i przytulenie do dawnych przyjaciół, których nie widziało się wiele lat. Jednak rozumiem, że może nie wszystkich ta książka zauroczy. A może? Może gdy ją przeczytacie, sami poczujecie silną potrzebę odwiedzenia tego fenomenu przy rue de la Bûcherie 37 w Paryżu? Życzę Wam tego.