Bruno Banino

Na samym początku dziękuje Autorowi książki,za przysłanie mi książki. Bardzo jestem wdzięczny. Kaszuby,nigdy tam nie byłem.Znam tylko z filmów i książek,no i tej fajnej piosenki. A Kaszubskich Literach. Bruno Banino postać do niedawna mi nie znana,a tu niespodzianka autor.Naprawdę bardzo dobrej powieści. Z ogromną dozą humoru i autoironii. Autor opisuję,życie tak barwnie i tak pięknie.A czasem i odważnie,że uśmiech nie schodził mi z twarzy.Przez cały okres czytania. A czyta się,powieść bardzo dobrze i swobodnie. Owszem,żeby nie psuć radości z czytania ,nie będę opisywał wszystkiego. Bo to ,by było bez sensu. Ale chociaż wspomnę coś o kilku rzeczach. Na przykład romans z kobietą blisko 70 lat. No ja raczej gustuję w 30 40 lat,więc dobrze się bawiłem ,gdy to czytałem. Pomysł przedni,a opis subtelny i pełen wdzięku. Sprawy piłkarskie,mecze.Ja nie jestem kibicem piłki nożnej. Wolę tenis stołowy,także fajny był ten moment z więzienia. Książka,jest pełna humoru czasem czarnego,czasem bardziej subtelnego. Człowiek,jak ja.Ktory nie zna Kaszub,może czasem czuć się nie co zagubiony. Trudno mi,było się odnaleźć w tych Kaszubskich sprawach i zwyczajach. Co innego czytać,a innego przeżywać na codzień. Autor barwnie opisuję,Kaszubskie krajobrazy. Książka,dostarczyła mi mnóstwo radości i szczęścia. A test na końcu super.