Gav Thorpe

„Książka, która zakończy serię »Warhammera 40 000«, jeszcze nawet nie została rozpoczęta”. Niech to wspaniałe uniwersum rozwija się jak najdłużej. XXXVIII tom kontynuuje wątki Mrocznych Aniołów. Jednocześnie koncentruje się na Imperium Secundus założonym przez Roboute’a Guillimana. Zabiera nas również na ojczystą planetę Liona El’ Jonsona, Caliban. „Anioły z Calibana” to kolejny tom „Herezji Horusa”, który nie rozczarowuje. Nie tylko przybliża historię Pierwszego Legionu. Rozwija również wydarzenia z „Niezapamiętanego Imperium” oraz „Pharos”. Książka rzuca odrobinę światła na najbardziej tajemniczy i strzegący swoich sekretów Legion. Wiarygodnie ukazuje dynamikę między bezkompromisowym Lionem oraz stonowanym Roboutem. Sanguinius próbujący zrównoważyć skrajnie różne temperamenty dwóch Prymarchów jest wisienką na torcie. Poświęca część narracji Lutherowi, przybranemu ojcu Liona i wielkiemu mistrzowi Zakonu z Calibana. Punkt widzenia tego niezwykle charyzmatycznego i inteligentnego bohatera czyni tom ciekawszym. Luther nie tylko nie jest Prymarchą, ale nawet pełnoprawnym Kosmicznym Marine. „Anioły z Calibana” nie prezentują wielkiego, epickiego starcia na miarę bitwy o Calth. Nie posuwają dynamicznie fabuły do przodu, jak uczyniła to „Galaktyka w płomieniach”. Nie odkrywają enigmatycznej natury wszechświata i planów Imperatora, co kilka tomów wcześniej uczyniły Białe Szramy. Są solidną, dobrą pozycją, ale niczym więcej. Pozycja obowiązkowa dla fanów Mrocznych Aniołów i czytelników zainteresowanych Imperium Secundus, wstydliwym sekretem Prymarchy Ultramarines. Wszyscy ci, którzy sięgają wyłącznie po najlepsze pozycje „Herezji Horusa”, mogą przejść obok tej obojętnie.