Johnny Duddle

NADCHODZĄ INNI W Nudzie Morskiej mieszka dwa tysiące dwustu dwudziestu dwóch mieszkańców. Niewiele tu dzieci, gdyż średnia wieku wynosi 67 lat. Nic dziwnego, że mała Matylda marzy o tym, by ktoś wprowadził się do domu na sprzedaż, który znajduje się naprzeciw jej mieszkania przy ulicy Stu Czarnych Pereł. Mógłby to być pogromca smoków, a najlepiej — prawdziwy pirat. Motywy pirackie przewijają się bardzo często w domach mieszkańców tej nadmorskiej miejscowości. Widzimy je na opakowaniu płatków, na kubkach, na obrazkach w szkolnej klasie, na biżuterii. Prawdziwe ich zagęszczenie występuje w pokoju Matyldy. Wydawać by się mogło, że mieszkańcy Nudy Morskiej będą zachwyceni spotkaniem z prawdziwymi piratami. Nic bardziej mylnego. Okazuje się, że co innego czytać o piratach, a co innego mieć ich u siebie za płotem. Gdy rodzinka Jolley — Rogers, zmuszona na czas remontu opuścić morze, wprowadza się do domu przy ulicy Stu Czarnych Pereł, mieszkańcy od razu zaczynają o nich plotkować, posądzając nowych sąsiadów o najgorsze rzeczy. Wiadomo przecież: piraci. Po takich niczego dobrego nie należy się spodziewać. Są zbyt nieobliczalni i potencjalnie wywrotowi. Trzeba się ich pozbyć, zanim zrujnują miasto. W jednym mieszkańcy Nudy Morskiej mieli rację: kompletnie nie wiedzieli, czego się po nowych sąsiadach spodziewać. Gdy na pożegnanie rodzina Jolley - Rogers zakopuje w ich ogródkach prezenty, szybko zapominają o swoich uprzedzeniach. Oblepieni złotem, wydobytym ze swych ogródków, mieszkańcy Nudy Morskiej natychmiast zmieniają front. Wszyscy deklarują sympatię dla Jolley — Rogersów, co jest tym łatwiejsze, że już ich tu nie ma i nie trzeba niczego czynami potwierdzać. Książka Jonny‘ego Duddle‘a w ironiczny sposób pokazuje fałszywą naturę ludzi, którzy nie szanują cudzych przekonań i zachowań, źle reagują na wszelkie odstępstwo od normy i społecznie linczują każdą odmienność. Obnaża też ich hipokryzję. Porusza ważne tematy, które warto przerobić z dzieckiem. Oprócz aktualnej tematyki walorem książki są też piękne, całostronicowe ilustracje autora, charakteryzujące się intensywnymi, nasyconymi barwami. Za tłumaczenie odpowiada Agnieszka Frączek, uznana autorka oryginalnych wierszy dla dzieci.