Sławomir Górzyński

Książka, która nie jest nowością i którą przeczytałam dzięki LC. WARTO BYŁO! Pomysł na fabułę wyśmienity: przeciętny twórca napotyka przypadkiem na szansę swojego życia i postanawia z niej skorzystać, tj. przywłaszczyć sobie dorobek innego człowieka. Ponieważ ów człowiek był geniuszem los naszego bohatera diametralnie się zmienia. Wydaje mi się, ze sam pomysł nie do końca jest oryginalny. Zdaje się, że kilka książek/filmów na temat już było. To nic, że nie potrafię sobie przypomnieć ;) Autor w znakomity sposób pokazał chwile wahania, rozterki i wreszcie poczucie triumfu z jednoczesną ciągłą obawą przed zdemaskowaniem.Pojawia się też siłą rzeczy temat twórczości i nieodłącznego dla niego strachu przed niemocą,zawiścią i pychą. Nie bez znaczenia jest też fakt, że autor jest z wykształcenia muzykiem. Dzięki temu miałam pewność, że wszystkie określenia muzyczne nie są dziełem dyletanta ;) Fajny był pomysł z wpleceniem dziennika z przeszłości, chociaż czytanie go sprawiało mi nieco trudności. Koniec jest zagadkowy. Czytelnik zostaje z paroma pytaniami :) Jakość książki nieco obniża język. Tzn. zdarzają się zdania dość karkołomne pod względem stylistycznym, ale to nie obniża ogólnej wartości książki, bo tę oceniam bardzo wysoko. Tę książkę TRZEBA przeczytać.