Joanna Puchalska

Jeśli interesujesz się tematyką związaną z niezwykle charakterystycznymi wojownikami Japonii to praca Pani Joanny Katarzyny Puchalskiej na pewno przypadnie Ci do gustu. Słowo "praca" jest tu świadomie użyte, ponieważ tym właśnie jest ta lektura - pracą naukową z obszaru historii Kraju Kwitnącej Wiśni. Nabywając ten tytuł o samurajach wiedziałem jedynie tyle, ile wyniosłem z popkultury. Ot wojownicy przyodziani w charakterystyczne zbroje, posługujący się kataną i ponad wszystko ceniący sobie lojalność oraz życie w harmonii z naturą i własnym duchem. Jest to w dużej mierze prawda, natomiast nieraz wielce się zaskoczyłem. A dlaczego? To już pozostawiam do samodzielnego odkrywania. Kupując tę książkę w Twoich rękach znajdzie się obszerne źródło wiedzy poruszające takie zagadnienia jak: 1. Uzbrojenie samurajów; 2. Samurajskie metody walki: 3. Podejście wojowników do kwestii związanych z zemstą oraz charakterystycznym dla Japonii rodzajem samobójstwa; 4. Miłość pomiędzy wojownikami; 5. Opowieści wojenne dotyczące między innymi taktyki, uczuć towarzyszących wojownikom na polu bitwy, czy cnoty i hańby; 6. Postulowany ideał wojownika; 7. Specyfikę japońskich wojsk w czasie II wojny światowej (niezwykle interesujący rozdział przybliżający choćby motywację pilotów Kamikaze); 8. Współczesny obraz samuraja i jego zgodność z prawdą. Muszę przyznać, że sam nie jestem jakimś wielkim miłośnikiem Japonii, ani nawet samych samurajów. Sięgnąłem po tę pracę z chwilowej ciekawości dotyczącej tych właśnie tematów i naprawdę się nie zawiodłem. WAŻNA INFORMACJA Wśród wielu recenzji na pewno możecie dostrzec narzekania na wszechobecne przypisy. Nie jest to niezgodne z prawdą ponieważ jest ich naprawdę mnóstwo. Dla jednych może to być olbrzymi minus, dla innych mniejszy, a dla jeszcze innych (w tym mnie) żaden. Naprawdę nie odczułem żadnych negatywnych emocji związanych z zerkaniem na dół strony, ale też zrozumiem jeśli kogoś to męczy czy frustruje. Mimo tego, że przypisów jest aż tak dużo to jednak doceniam, iż są one zawarte na aktualnie czytanej stronie. Dzięki temu nie musimy co chwilę przewracać stron ku końcowi, aby tylko przeczytać jakąś rozszerzoną informację (w innej książce co chwile byłem odsyłany na koniec co poskutkowało frustracją prowadzącą do porzuceniu lektury jeszcze przed setną stroną). Osobiście gorąco polecam i wystawiam maksymalną notę, aczkolwiek jednocześnie zrozumiem ludzi, którym taki styl pisania nie przypadnie do gustu.