Cytat dnia
Zaufanie istnieje tylko po to, aby można je było zawieść.
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2024
2023
2022
2019
2018
2018
2017
2017
2016
Konstytucja Nick Webb 
Jeżeli podobał Ci się serial "Battlestar Galactica"... nie dotykaj tej książki nawet kijem. Kalka fabuły, wroga i postaci jest tak toporna, że aż dziw że główny bohater nazywa się Granger a nie Adama. Mamy wiceprezydenta Baltara, starego schorowanego dowódcę, stary okręt którzy przetrwa inwazję obcych tylko dlatego że "Baltar" dał obcym tajemnice nowej technologii. Jeżeli do tego dodać całkowite zero "science" w tym science fiction (autor poza wrzuceniem tu i ówdzie słowa "kwanty" nawet nie próbuje powiedzieć nam jak i dlaczego statki kosmiczne latają, itp.),to wychodzi nam naprawdę spory gniot. Ale za to w nagrodzę dostajemy jeszcze parę klisz porwanych skądinąd - wliczając to, że Rosjanie to szwarc charaktery,
Na plus można zaliczyć zwięzły styl autora - książka jest krótka i napisana przyzwoitym językiem. Czyta się dobrze i - na szczęście - krótko. Gdyby tylko do tego przyzwoitego warsztatu udało się dodać choć jeden oryginalny pomysł i choć odrobinę "science", albo jakiejkolwiek taktyki walki w kosmosie...
Myślę, że za dwa, trzy dni zapomnę o tym gniocie, a Wam nie polecam - szkoda czasu.
Legenda Nick Webb 
Antymistrz odgrzewanych kotletów naprawdę nie wie, kiedy skończyć.
Ta opowieść staje się coraz głupsza, coraz bardziej infantylna, coraz bardziej irytująca i coraz bardziej bezsensowna. W głupich opowieściach oczekujemy przynajmniej tego, żeby w finale stało się coś w rodzaju:
HITLER KAPUT!
W tej opowieści nawet tego nie ma, ponadto liczne zmartwychwstania powodują, że ma się chęć kreślić kółka na czole pisarza, a kolejne pojawianie się roju zmienia chęć kreślenia kółek w chęć tłuczenia w ową głowę wałkiem do ciasta.
Jeśli w tomie osiemset dwudziestym siódmym (o ile autor dożyje) otrzymamy zapewnienie, że to już koniec i rój został tym razem raz na zawsze zlikwidowany, to dotychczasowy sposób pisania tych książek powoduje, że nie uwierzymy w takie zakończenie obawiając się, że ten rój znowu wyskoczy niby diabeł z pudełka w tomie osiemset dwudziestym ósmym, stworzonym przez jakiegoś maniaka - GRANGERYSTĘ.
