Miguel Buñuel

To moja pierwsza książka, czy raczej książeczka (jest to bowiem nowela),przeczytana po hiszpańsku. Przyznaję, że w wersji uproszczonej do poziomu A2 przez wydawnictwo Easy Readers, zajmujące się redagowaniem literatury pięknej na potrzeby osób uczących się języków obcych, ale jednak - satysfakcja jest! Warto więc sięgać po tego typu wydania choćby po to, by ośmielać się w zakresie swoich kompetencji językowych. Z powyżej opisanych względów języka oceniać nie będę. Fabuła? Nocna podróż pociągiem z Santanderu do Madrytu. Trzy wagony, każdy innej klasy. I właśnie problematyka solidaryzowania się różnych klas społecznych ze sobą nawzajem oraz w obrębie tej samej grupy wysuwa się tu na plan pierwszy. Zdarzeniem krytycznym, prowadzącym do konfrontacji, staje się poród jednej z pasażerek. Ponadto mamy tu kwestię przesiedlania się ludności wiejskiej do miast, urbanizacji. Sporo w tym wszystkim również optymizmu, ponieważ świt - zgodnie ze swoją prastarą symboliką - przynosi wiele dobrego. Czyta się dobrze i sprawnie, polecam na "pierwsze koty za płoty". Tym bardziej, że żadnej książki tego hiszpańskiego autora nie da się na dzień dzisiejszy przeczytać po polsku.