David Bachrach

Książka mi się podobała. Tak się złożyło, iż o Wiekach Średnich zbyt wiele wcześniej nie czytałem, więc moja zdolność do wyłapania błędów była zerowa. Książka dzieli się na trzy sekcje. Pierwsza to historia Henryka I i Ottona w ujęciu wojskowym. Opisy kolejnych wojen toczonych przez ojca i syna. (zarówno na własnym, jak i obcym "podwórku" ) Druga skupia się na sztuce wojennej i jej antycznych źródłach, szkoleniu wojsk, wykorzystywanym przez nie uzbrojeniu i stosowanej w boju taktyce. Jest też trochę o metodach pozyskiwania funduszy i znaczeniu twierdz. Trzecia to już trochę dokładniejsze opisy wybranych kampanii. Czytamy o uwarunkowaniach politycznych i wpływających na nie czynnikach wynikających z więzów krwii. Otrzymujemy dokładniejsze opisy bitew i oblężeń. Autor korzysta z zapisków ówczesnych kronikarzy, więc całościowy poziom szczegółowości jest dosyć ograniczony. Zazwyczaj dowiadujemy się, że armia ruszyła z punktu A do punktu B i przygotowała się do bitwy. Przedstawienie starć ograniczają się zazwyczaj do opisu sytuacji i decydującego, wpływającego na rozstrzygnięcie manewru. Mało, ale mi wystarczyło. Książka dobra do uzupełnienia wiedzy w temacie początków wojskowości niemieckiej. Temat jest na zachodzie dosyć mocno eksploatowany, a omawiana tu pozycja bardzo dobrze nada się jako wprowadzenie do dalszego zapoznania się z tematem.