Detektyw Ząbek i Świat Po Drugiej Stronie

Bardzo sympatyczna, dobrze napisana (jaka ulga, po dwóch czy trzech gniotach dla dzieci ostatnio przez nas czytanych). Lekki styl nie oznacza wcale uproszczeń, przeciwnie, fraza dość giętka i ciekawa, czyta się to płynnie i kolorowo. Motyw niepełnosprawnego dziecka, i tu specjalne brawa dla autora, naturalnie wpisuje się w fabułę, nie jest demonizowany ani nie epatuje poprawnością polityczną. Psie dialogi, które łatwo byłoby strywializować, brzmią zabawnie. Przeczytamy z dziećmi kolejne tomy, na pewno.

Co ja bym dała za to, by za czasów mojego dzieciństwa, właśnie takie wspaniałe i mądre historie móc czytać (albo jeszcze lepiej słuchać)…? No nic, tego czasu mi nikt nie wróci, ale teraz dzięki pani Justynie Bednarek - mogę na te nieco ponad dwie godziny znów poczuć się jak dziecko... Jestem rozczulona i wewnętrzne dopieszczona. Polecam wysłuchać w audiobooku, który czyta świetna lektorka, pani Julia Łukowiak. W tej części rodzina Ogórków, a dokładniej Wojtuś zostaje posiadaczem tajemniczego smartfona z kombinowanym oprogramowaniem. Jak wpłynie on na rodzinę Ogórków? Czy kuratorium kur nad komórką przywróci normalność w tej uroczej rodzinie? Szczerze polecam 😄 #kuratorium #kuratoriumkomorki #kury #lubimyczytac #kuryzgrubejrury #hiphipkura #justynabednarek #literaturadziecieca #kury #brahmy #audiobook #storytel #julialukowiak

Książka ukazuje dziecku, że ludzie mogą mieć różne perspektywy i preferencje. Podkreśla znaczenie indywidualnych różnic oraz pokazuje, że różnorodność jest czymś wartościowym i interesującym. Zwraca również uwagę na zjawisko wybiórczości pokarmowej, zachęcając do otwartości na nowe smaki – szczególnie poprzez próbowanie potraw proponowanych przez przyjaciół, co może prowadzić do odkrycia nowych, lubianych dań.

Uwielbiam książki, które rozumie się inaczej w zależności od wieku, w którym się je czyta i to jest jedna z nich, bo jako osoba dorosła można zrozumieć zarówno perspektywę, optymizm, prosty sposób myślenia dziecka, jak i wątpliwości, emocje rodziców w obliczu śmierci kogoś bliskiego.

Druga część przygód Dzikusów opisuje wymarzone wakacje na wsi, bez miejskiego zgiełku i pośpiechu. Piątka rodzeństwa i ich rodzice zamieszkują w Malinowym Domu ciotki Genowefy, która na rok wyjechała do Peru. To lato zapowiada się niezwykle. Już same okoliczności przyrody zapowiadają moc atrakcji - zwierzęta, łąki, las, jezioro... Dzieci poznają nowych przyjaciół z sąsiedztwa, z nimi nie ma mowy o nudzie. Będzie przyjęcie urodzinowe, które skończy się prawdziwą katastrofą uwieńczoną biegiem przez krowie placki, puszczanie latawców, wyprawa na ryby, niebezpiecznie bliskie spotkanie z groźnymi mieszkańcami lasu i pierwsza noc, a właściwie kilka godzin grozy spędzonych w prawdziwym szałasie. Ale każde wakacje kiedyś się kończą... Co czeka Dzikusy w nowej szkole i przedszkolu...? Pełna humoru książka podzielona na krótkie rozdziały, która sprawia, że nie da się od niej oderwać i przeczytać inaczej niż w całości, od deski do deski.

[współpraca recenzencka @wydawnictwodwukropek] Druga część to powrót sióstr do magicznej krainy, pełnej niezwykłych zdarzeń i niespodzianek. Hebanowy Dworek ukazuje przed bohaterami swoje kolejne tajemnice, nawet zjawia się w nim pewien osobnik, który wbrew pozorom wie więcej niż pokazuje. Ten tom pienie pokazują przemianę nastolatki - Bianki, w o wiele bardziej świadoma osobę. Nie mienia swojego charakteru, ale na pewno więcej dostrzega i zaczyna podchodzić, do niektórych tematów zupełnie inaczej niż dotychczas. Jeśli jesteście fanami baśni braci Grimm, to zdecydowanie powinniście sięgnąć po kontynuację „Godziny czarów”. Książki te mają w sobie coś magicznego, coś sentymentalnego przez co nie mogłam się od nich oderwać 😁 To jedna z lepszych serii dla dziecki/young adult jakie czytałam. Bez obaw możecie sprezentować ją swoim dziedzicom, młodszemu rodzeństwu czy wnuczkom.

Warto przeczytać od początku przynajmniej pierwszy tom: „Sposób na Elfa”, później już kolejność nie ma większego znaczenia, bo nawiązanie do poprzednich części jest małe. Każda z książek to osobna historia, często fajne kryminalne historie dla dzieci, można się uśmiać, trochę przestraszyć. Głównymi bohaterami serii są Duży, Młody i Elf. Fajne jest to, że rozdziały są pisane naprzemiennie przez Dużego (tatę),Młodego (około piętnastoletniego syna) oraz ich przygarniętego ze schroniska psa Elfa. Te same zdarzenia opisane z 3 perspektyw nadają głębi fabule. Rozdziały w których narracje prowadzi pies są jednymi z lepszych bo też pokazują dzieciom jakie potrzeby, jakie zachowania ma zwierze. Rozdziały Młodego pokazują perspektywę dziecka, okres dojrzewania, rozterek. Godne polecenia.

To już trzeci tom z serii Hania i Kudłaty Pies. 👩🐶Mama Hani wracając z zakupów gubi portfel, który wpada wprost do kałuży. Całą sytuację przez okno obserwuje jej córka. Jakaś dziwna postać wyłania się z kałuży i wciąga portfel. Hania z psem prędko pędzą na dwór by wydobyć zaginiony przedmiot i dowiedzieć się kto mieszka w sadzawce. Tym sposobem poznaje Kałużnika . 👩🐶Hania jest przeziębiona musi zostać w domu, niestety jej mama musi iść do pracy. W tym czasie pozostaje pod opieką sąsiadki Pani Tereski . Nasza mała bohaterka uznaje, że to z pewnością wiedźma, która porwała jej tatę. Za wszelką cenę próbuje się jej pozbyć. Szybko okazuje się, że Pani Tereska nie jest wcale taka zła. To urocza książka o dziecięcej wyobraźni, która jest niezwykle piękna. Główną bohaterką jest bardzo odważna dziewczynka Hania, której towarzyszy wierny czworonożny przyjaciel. Książka składa się z dwóch powieści, które są ze sobą połączone. Całość zdobią piękne i duże ilustracje 🙂

Kociaki pojechały razem z Walerką do Zabrza, gdzie okazało się, że zaginął jej wujek Alojzy. Wujek jest sztygarem i gołębiarzem, bardzo chętnie opowiadał o czarnym złocie. Niestety nie wszyscy chyba zrozumieli, czym ono jest, bo najwyraźniej z tego właśnie powodu został porwany. Porządnie poprowadzone przez koty śledztwo, z licznymi podejrzanymi i poszlakami. Dla nas na czasie, bo akurat niedawno byliśmy w Wieliczce i oglądaliśmy białe złoto ;)

W Końcu Świata gospodarz Jakub prowadzi swoje gospodarstwo. Jego przyjaciółką jest pewna kura o imieniu Melania. Marzeniem Melanii jest zostanie prawdziwym detektywem, ale niestety mimo wolnych wakatów na to stanowisko nikt dotąd nie chciał jej zatrudnić, bo kur nie traktuje się poważnie. Żeby jednak Melanii nie było aż tak przykro Jakub wpadł na pewien pomysł. Podarował przyjaciółce specjalny mundurek i pozwolił jej pełnić funkcję ochroniarza w jego gospodarstwie. Melania dziarsko rusza na patrol. Pewnego dnia w okolicach pobliskiej rzeki Smętki znajduje nielegalne wysypisko śmieci. Teraz już rozumie, dlaczego ryby Miętusy postanowiły się stąd wyprowadzić. Bo woda w rzece jest niezbyt czysta. Cóż zrobić? Należy znaleźć i ująć sprawcę tego przestępstwa. Melania wreszcie jest w swoim żywiole. Kierując się intuicją i niesamowitą odwagą natrafia na konkretne ślady, które w pierwszej chwili doprowadzają ją do kogoś, kto jest jej bardzo bliski. Mimo dowodów nie daje temu wiary i szuka dalej… Okazuje się, że jej determinacja się opłaciła i winny w końcu zostanie ukarany. Książka o przygodach Melani jest świetnym kryminałem ekologicznym dla najmłodszych. Ma wartką akcję, ciekawych bohaterów i edukacyjny charakter. Zatem polecam.

Jedną z niewątpliwych zalet książek jest przenoszenie czytelnika w niesamowity świat wyobraźni, w miejsca, gdzie rzeczy dziwne i nierealne są na porządku dziennym. Tak też jest w domu Hani, bohaterki serii książek "Hania i kudłaty pies", autorem której jest Marcin Mortka. To książki porywające młodego czytelnika od pierwszych stron. Z nutką fantazji, niesamowitymi stworkami ale też ważną i trudną zagadką do rozwiązania. Tom pierwszy "Ktoś-albo-Coś" składa się z dwóch rozdziałów. W pierwszym poznajemy Hanię i jej mamę, która usilnie próbuje odnaleźć ważny dla niej album ze zdjęciami. Hania wkracza do pomocy wraz z... skrzatami! Lampuszek i Chrupałek a także gadający kudłaty pies wspierają ją w walce z Zakanapiorem, który przywłaszczył sobie tenże album. Znajdują się w nim zdjęcia z wczesnego dzieciństwa Hani, na których jest także jej tata. Tylko co się z nim stało? Dlaczego nie ma go już w życiu dziewczynki? W drugiej historii mama zakupuje zmywarkę, która ułatwi życie jej i Hani. Jednak jednocześnie jest ona powodem do zmartwień dla pajączka, który do tej pory żywił się resztkami z talerzy zostawionych w zlewie. Hania częstuje go swoją kanapką z plecaka. Prosi także by pomógł jej przejąć album a gdy to się dzieje znów wpatruje się w zdjęcia z tatą... Postanawia go odszukać. To świetna książka zapowiadającą niesamowitą przygodę a jednocześnie podejmująca temat braku jednego z rodziców. Nieobecność taty w życiu małej dziewczynki jest wielką zagadką, która nie daje jej spokoju i wręcz prosi się o rozwiązanie. Mnie zaciekawiła i cieszę się, że mam pod ręką kolejne tomy. Szymek też chętnie słuchał tej historii choć czytaliśmy ją na kilka razy. Myślę, że spodoba się również dzieciom, które już same próbują czytać, ze względu na większy font i zamieszczone ilustracje.

Książka wciąga w magiczny świat detektywa Ząbka i jego niezwykłych przygód. To historia pełna humoru i dynamicznych ilustracji, które sprawiają, że czyta się ją jak komiks. W przystępny sposób porusza ważne tematy ekologiczne, ucząc dzieci, że warto troszczyć się o przyrodę. Choć książka jest zabawna i lekka, nie brakuje w niej też zagadek i napięcia. To sprawia, że starsze dzieci (7–10 lat) będą nią bardziej zainteresowane niż młodsze, dla których fabuła może być chwilami za długa lub trudniejsza do zrozumienia. Jedyny minus to fakt, że historia urywa się dość nagle, zostawiając czytelnika w oczekiwaniu na kolejne przygody detektywa. To ciekawa książka, która łączy elementy detektywistyczne z edukacją ekologiczną, a jednocześnie bawi i angażuje małego czytelnika.

Czytane dzieciom: dziewczynka lat 12, chłopak lat 5 Były już koty i skarpetki to teraz czas na kury! I to nie byle jakie, bo z grubej rury! Na pierwszy rzut oka widać nietypowy wygląd książki. Jest w formacie podłużnym jak np album ze zdjęciami. Fabuła składa się z krótkich opowiadań o przygodach państwa Ogórków i ich kur, które pomagają im w codziennych sprawach (nie rosnąca fasola, wywiadówka, złodziej). Znajdziemy tu dużo zabawy słowem, insynuacji, puszczania oka do czytelnika oraz dobrego nie przesadzonego humoru, które dzieci zrozumieją w mig. Oryginalne ilustracje Niki Jaworowskiej-Duchlińskiej pozwalają najmłodszym podwójnie cieszyć się historią i chętnie ją poznawać. Liczna rodzina Ogórków z Cudnych Manowców składa się z: taty Tomasza (trochę niezdarnego biologa od fasoli),mamy Moniki (testerki czekolady w zakładzie E. Mendla, która umie jeszcze wiele rzeczy zrobić w domu),córki Ani (szefowej wszystkich szefów co pisze jak kura pazurem),syna Wojtka (co nie lubi przedszkola i zna mowę kur) oraz małej Karoliny zwanej Pypeć (co ma wiele nadzwyczajnych umiejętności). Drób reprezentują kury rasy brahma z indyczej matki: Augusta (najmądrzejsza ze stada),Hildegarda (wybredna pesymistka),Belka (wesoła, roztrzepana, niezbyt mądra lubi przytulanki) oraz Żaneta (straszny łasuch uwielbiająca robaki). Do tej mieszanki dodajmy jeszcze koguta co szczeka i niewidzialnego reżysera, który tworzy ten świat siedząc sobie na niewidzialnym balkoniku i mówi kto co ma robić i co ma się stać. Zakończenie jest zalążkiem do nowych przygód naszych kur. Tym razem na wyjazdowych występach. Zwyczajne życie państwa Ogórek zmienia się diametralnie wraz z pojawieniem się w ich życiu czterech niepozornych kur. Od teraz wszystko się zmieni. Ale czy na lepsze?

"Kawiarenka pod Ptasim Ogonem" stanowi jeden z kilkunastu tomów serii o zabawnych przygodach pewnego Lisa i Prosiaczka z niezakręconym ogonkiem. Sama opowieść jest niezwykle humorystyczna, a do tego zawiera świetne, niecukierkowe ilustracje (proste, ale urocze bazgrołki). Książka opowiada o pomyśle Lisa i Prosiaczka na otworzenie własnego biznesu - "Kawiarenki pod Ptasim Ogonem" oraz o tym jak im ten pomysł wyszedł w realizacji. Można się zastanawiać jaką to walutą bedą płaciły ptaki za oferowane smakołyki... cóż odpowiedź może was zaskoczyć... Lis jak zwykle ma świetne pomysły, przy których realizacji pomaga mu przyjaciel. Prosiaczek natomiast odkrywa, że obsługa klientów w lokalu gastronomicznym to niełatwe zadanie. Podczas tej lektury zarówno dorośli jak i dzieci mają niezły ubaw. Oby więcej takich pozycji.

Ta książka to fenomen w literaturze dziecięcej. Niby dla dzieci, ale jednak pstryczek w nos dla dorosłych. Ma swój specyficzny klimat, który nie ukrywam trzeba zrozumieć. Ale jak już się wczujemy to jest bajka. Naprawdę jest rewelacyjna. A nadleśniczy Bęben i leśniczy Gałązka to duet doskonały. 🤩 Córka zasmuciła się, że to już koniec ich przygód, ale na szczęście jest jeszcze jedna część. 🥳

„Tajemnica domu nad jeziorem” to piąty już tom serii „Banda z Burej” autorstwa Magdaleny Witkiewicz, który moje dziecko kupiło jeszcze w przedsprzedaży i przeczytało, jak tylko trafił w jego ręce, co świadczy o tym, że seria ta potrafi zdobyć serca najmłodszych czytelników. Narratorem tej części jest Wiktor – chłopak, który w pierwszej części przeprowadził się z rodziną z Warszawy do Dziury, zatem całość zatoczyła krąg. Trudno powiedzieć, czy to będzie ostatnia część serii, czy może początek nowego cyklu przygód Teamu Bura, niemniej książka pełna jest humoru, który sprawia, że czytanie staje się prawdziwą przyjemnością. Osobiście uważam, że to jedna z najlepszych części serii, bo zawiera najwięcej humoru i pozytywnych emocji. Akcja skupia się na dwóch głównych wątkach: rozwiązaniu zagadki anonimowej kobiety, której imienia nie wolno wymawiać dorosłym oraz nawiązaniu przyjaźni z córką burmistrza. Dzieci, po raz kolejny pełne są zapału i entuzjazmu w swojej detektywistycznej roli, a niezrozumienie dorosłych i ich zachowania, sprzecznego z wartościami, które im wpajają, sprawiają, że ich przygody stają się pełne nieporozumień i niespodziewanych zwrotów akcji. Wszystko jednak kończy się szczęśliwie, a wątki zostają rozwiązane. Warto podkreślić, że „Banda z Burej” to nie tylko rozrywka, ale i ważne przesłanie o wyjątkowości każdego człowieka, niezależnie od tego, jak bardzo różni się od innych. Autorce udało się w lekki, przystępny sposób ukazać, jak ważne jest słuchanie własnego serca i nie podążanie za czyimiś oczekiwaniami, a także słuchanie własnych pociech. Po lekturze wiele dzieci z pewnością będzie zazdrościć bohaterom tak fajnej szkoły. Podsumowując, „Tajemnica domu nad jeziorem” to lekka, przyjemna lektura dla młodszych czytelników, pełna przygód, humoru. Idealna do czytania w wakacje czy w wolnym czasie, a jednocześnie dobrze wpisująca się w serię, która promuje wartości przyjaźni, odwagi i zaufania.

Urocza, rodzinna historia o tym jak wspólny cel łączy ludzi, nawet tych którzy za sobą nie przepadają i o tym, że na pomoc od drugiego człowieka zawsze można liczyć. Kot Ogryzek pojawia się w życiu Państwa Kociejków dość niespodziewanie, lecz od razu kradnie serca całej rodziny. Gdy nagle znika, zarówno dorośli jak i dzieci ruszają na poszukiwania, w których pomagają wszyscy mieszkańcy kamieniczki. Mieszkańcy, którzy przez lata często za sobą nie przepadają teraz odkrywają, że jednak miło jest razem spędzić czas. I choć poszukiwania spełzają na niczym wnoszą w życie lokatorów dużo dobrego. Ale jak w Wigilijną noc powiedział Ogryzek "Gdzie człowiek się wadzi tam kot poradzi". Na szczęście wszystko kończy się dobrze, a Ogryzek ma dla wszystkich niezwykłą niespodziankę. Wraz z Synkiem polecamy!!

W kolejnej części przygód Kociej Szajki przez zupełny przypadek i za małą sprawą pewnej kociej miłości trafiamy do Wenecji. Miasta, gdzie ulice stanowią kanały, a zamiast samochodów stosuje się gondole. W Wenecji trwa karnawał, zatem koty się nie nudzą. Pewnego jednak wieczoru stają się świadkami dziwnego zdarzenia. Dwóch podejrzanych osobników za pomocą gondoli wywozi z pałacu del Monte drogocenne księgi. W jakim celu i dokąd? Szybko okazuje się, że była to zwykła kradzież. Szajka wkracza do akcji wraz z pomocą włoskich służb i z pewnością bardzo szybko trafi na ślad złoczyńcy. Zatem udanej lektury.

Oliwia, Jagoda, Filip i Kuba ta grupa dzieciaków z którymi nie sposób się nudzić. Ich głowy są pełne pomysłów a i wyobraźnia działa u nich na najwyższych obrotach. W domku nad jeziorem dzieci marzą o śniegu i zimowych zabawach na nim. Znajomy dziadków dziewczynek p. Lucjan zaprasza naszych małych bohaterów na nocleg do swojego domu, który dzieci uważają za "nawiedzony". Jakie przygody przeżyją mali bohaterowie w tym "domu strachu "? Zaskakująca i pełna emocji akcja. Wspaniałe ilustracje, dopełniające historię. Wszystko to razem sprawia, że książka pochłania młodego a także starszego czytelnika bez reszty. Książka nie tylko bawi, ale przede wszystkim w ciekawy sposób przekazuje istotną wiedzę. Polecam serdecznie.

Świetna bajeczka biblioterapeutyczna dla młodszych dzieci, o tym, że nietrafionym żartem można sprawić przyjacielowi przykrość. Żarty śmieszyć wszystkich, bo inaczej to jest przezywanie. Ponadto wiele mówi dziecku o istocie przyjaźni. Przyjaciele powinni rozumieć, że mogą nie mieć ochoty na wspólną zabawę, bo jeden z nich ma kiepski humor. I nie jest to powód do rozpadu przyjaźni czy złości. Przyjaciele powinni sobie pomagać. Świetny pretekst do rozmowy rodzica z dzieckiem na ważny wychowawczo temat.