Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Skafander i motyl

Okładka książki Skafander i motyl autora Jean-Dominique Bauby, 838731630X
Okładka książki Skafander i motyl
Jean-Dominique Bauby
6,7 / 10
Wydawnictwo: słowo/obraz terytoria Seria: Rzeczy beletrystyczne biografia, autobiografia, pamiętnik
128 str. 2 godz. 8 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:
papier
Seria:
Rzeczy beletrystyczne
Tytuł oryginału:
Le scaphandre et le papillon]
Data wydania:
1997-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1997-01-01
Liczba stron:
128
Czas czytania
2 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
838731630X
Tłumacz:
Krzysztof Rutkowski
Średnia ocen
6,7 6,7 / 10
5 opinii 34 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Skafander i motyl w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Skafander i motyl

Bolesław Rychlik
Bolesław Rychlik
książek na półce przeczytane 1189 napisanych opinii 437

Oceny książki Skafander i motyl

Średnia ocen
6,7 / 10
34 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
2 ocen
9
2 ocen
8
4 ocen
7
12 ocen
6
9 ocen
5
2 ocen
4
1 ocen
3
2 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Skafander i motyl

avatar
252
252
Karolina
27.01.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Film był przepiękny. Przy książce na pewno doceniam trud autora i jego asystentki "od pisania". Nie jest to jednak coś, co na długo zostanie w pamięci. Mało treści, trochę to wszystko chaotyczne, nie bardzo wiem, jaki był główny zamysł autora. Książeczka na jeden wieczór i tyle.

Film był przepiękny. Przy książce na pewno doceniam trud autora i jego asystentki "od pisania". Nie jest to jednak coś, co na długo zostanie w pamięci. Mało treści, trochę to wszystko chaotyczne, nie bardzo wiem, jaki był główny zamysł autora. Książeczka na jeden wieczór i tyle.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
716
295
rekoczyn_Heimlicha
04.12.2025
1 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Grafomania, niestety.

Grafomania, niestety.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
55
11
Jakub
01.08.2025
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Autor wykazuje duży dystans do samego siebie, co uwidacznia się w momentach humorystycznych i sarkastycznych, to jedyny wyraźny atut tej publikacji. Mimo wielu refleksji człowieka zamkniętego w "skafandrze", moim subiektywnym zdaniem Nie są one aż tak poruszające jak się spodziewałem. Pomimo niezwykle trudnej sytuacji życiowej autora, z którą przyszło mu się zmierzyć, oczekiwałem opowieści bardziej emocjonalnie angażującej. Lektura nabiera innego wymiaru, gdy uświadomimy sobie, że całość została napisana wyłącznie za pomocą mrugania jednym okiem. Ten fakt zasługuje na podziw, choć sama treść książki pozostawia pewien niedosyt.

Autor wykazuje duży dystans do samego siebie, co uwidacznia się w momentach humorystycznych i sarkastycznych, to jedyny wyraźny atut tej publikacji. Mimo wielu refleksji człowieka zamkniętego w "skafandrze", moim subiektywnym zdaniem Nie są one aż tak poruszające jak się spodziewałem. Pomimo niezwykle trudnej sytuacji życiowej autora, z którą przyszło mu się zmierzyć,...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

3268 użytkowników ma tytuł Skafander i motyl na półkach głównych
  • 1 832
  • 1 420
  • 16
421 użytkowników ma tytuł Skafander i motyl na półkach dodatkowych
  • 314
  • 37
  • 17
  • 15
  • 14
  • 13
  • 11

Tagi i tematy do książki Skafander i motyl

wypadek motyl skafander Elle

Inne książki autora

Więcej
więcej
Jean-Dominique Bauby
Jean-Dominique Bauby
Jean-Dominique Bauby fr: ʒɑ̃ dɔminik bobi, (ur. 23 kwietnia 1952, zm. 9 marca 1997) - francuski dziennikarz, redaktor ELLE (1991-1995). W 1995 roku zapadł na tzw. syndrom zamknięcia (locked-in syndrom),w wyniku czego został zupełnie sparaliżowany. Mógł jedynie niewiele poruszać głową, chrząkać i mrugać lewym okiem (prawe zostało mu zaszyte z powodu wysokiego prawdopodobieństwa zapalenia spojówki). Pozostając w tym stanie napisał książkę Skafander i motyl (fr. Le scaphandre et le papillon). Pomagająca mu kobieta, wysłana z wydawnictwa, z którym podpisał kontrakt (jeszcze przed chorobą) recytowała specjalnie ułożony alfabet (litery są w nim w kolejności najczęściej używanych w słowach do tych najrzadziej używanych),a on mrugał okiem, kiedy wypowiedziała żądaną literę, po czym rozpoczynała alfabet od nowa. W ten sposób, litera po literze, stworzył całą książkę, zmarł 10 dni po jej ukazaniu. Według filmu zrealizowanego na podstawie książki do ostatniej chwili towarzyszyła mu "matka jego dzieci", nie zważając na fakt, iż kochał on inną kobietę, co w rzeczywistości jest nieprawdą [1] - towarzyszyła mu właśnie ta inna kobieta a film przedstawia pod tym względem nieprawdziwą historię ze względu na wpływ matki dzieci Bauby'ego na produkcję filmu. Książkę sprzedano we Francji w nakładzie około 400 tysięcy egzemplarzy, została przełożona na ponad 23 języki. W Polsce wydało ją w 1997 roku wydawnictwo Słowo/obraz terytoria. Na jej podstawie powstał film w reżyserii Juliana Schnabela pod tytułem (Motyl i skafander).
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Droga do szczęścia Richard Yates
Droga do szczęścia
Richard Yates
Gorzki i zjadliwy portret Franka i April, którzy w uroczym białym domku czują się lepsi, myślą, że wyszli ponad konformizm lat 50-tych i typowy american dream (który, o ironio, obowiązuje nawet w XXI w. i to nie tylko w Stanach). Problem w tym, że nie są. To książka o "wielkim sentymentalnym kłamstwie przedmieść". O ludziach, którzy idą przez życie z wielkim zapałem, ale byle jak i wiecznie niezadowoleni. O mówieniu "tak" gdy myśli się "nie". I o samotności.
PaniKamelli - awatar PaniKamelli
ocenił na72 lata temu
Samotność liczb pierwszych Paolo Giordano
Samotność liczb pierwszych
Paolo Giordano
Bardzo dobra książka. Znajdziemy w niej ambicje rodziców i ich konsekwencje, relacje równieśnicze i te rodzinne, hejt, problemy i zaburzenia ludzi. Książka głeboka, smutna, dająca do zadumy nad światem, nami i tego co nas otacza i kto jest wokół nas.... Dla mnie ta książka jest bardzo wartościowa. Polecam dla nastolatków i dorosłych. Nad tą książką trzeba chwilkę pomyśleć, zrozumieć....
Justyna - awatar Justyna
oceniła na820 dni temu
Lektor Bernhard Schlink
Lektor
Bernhard Schlink
Bardzo dobra chodź trzeba przyznać że ciężka książka. Sam nie wiem co o niej więcej napisać, z jednej strony chciałoby się więcej szczegółów, może więcej trochę dramatycznych informacji, a z drugiej strony, chciałem żeby książka się już skończyła, bo byłem trochę zmęczony tematami które poruszała. Jednakże bardzo mi się podobała i sądzę że sięgnął bym po nią jeszcze raz.
TheGrzybek95 - awatar TheGrzybek95
ocenił na95 miesięcy temu
Co gryzie Gilberta Grape'a Peter Hedges
Co gryzie Gilberta Grape'a
Peter Hedges
Powieść, która zostawiła we mnie mieszane uczucia. Z jednej strony podobała mi się historia, ciepło bohaterów, ale też i ludzka wredność, i sposób, w jaki autor pokazuje życie w małym miasteczku, z jego codziennością, stagnacją i cichym dramatem. Z drugiej, trudno nie zwrócić uwagi na język i sposób, w jaki Gilbert myśli o Arniem. Określenia, które padają (mam na myśli "przygłupa") dziś trochę kłują i budzą dyskomfort. Rozumiem, że to część kreacji bohatera i jego złości na swojego brata, ale książka czytana obecnie może miejscami uwierać. Gilbert to chłopak rozdarty między obowiązkami a własnymi pragnieniami. Z jednej strony ciąży mu opieka nad rodziną, z drugiej – pragnie czegoś więcej, jakiejś zmiany. Arnie, matka, siostry – każdy z nich jest jego ciężarem, ale też powodem, by trwać. Czytając, często porównywałem książkę z filmem, co prawdopodobnie było błędem. Ekranizacja wydaje mi się bardziej dramatyczna, bardziej chwytająca za serce, a Johnny Depp rzeczywiście świetnie oddaje postać Gilberta. Sama powieść jest spokojniejsza, bardziej kameralna, z większym naciskiem na codzienność i szczegóły życia bohaterów. To w sumie nie wada sama w sobie, jednak książka jest bardziej obyczajowa i chyba nie przedstawia problemu Gilberta jako problemu.
aliiensuperstar - awatar aliiensuperstar
ocenił na76 miesięcy temu
Piąte dziecko Doris Lessing
Piąte dziecko
Doris Lessing
Książka cieniutka, więc do przeczytania tak naprawdę w jeden dzień, ale za to w przekazie dosyć ciężka. Jest to przede wszystkim bardzo smutna opowieść. O zawiedzionych nadziejach i marzeniach, które się nie spełniły, rozpadzie rodziny, trudnej i destrukcyjnej relacji matka-dziecko oraz o tragedii pewnego chłopca. Od pewnego momentu dość brutalna bym powiedziała, przez co jeszcze trudniej się ją czytało. Niemniej, bardzo dobra i pięknie napisana, choć oszczędna narracja może nie każdemu się spodobać.
Ari_saan - awatar Ari_saan
ocenił na84 miesiące temu
Biały oleander Janet Fitch
Biały oleander
Janet Fitch
Bardzo osobista, intymna opowieść nastolatki mierzącej się z dramatem własnej matki oraz trudną relacją z nią. Opis bardzo wnikliwy, szczery do bólu. Do 3/4 czytało mi się dobrze, potem już znacznie trudniej - jakby opowieść zmieniła rytm i styl. Mimo wszystko warto.
dario - awatar dario
ocenił na73 miesiące temu
Ja Yann Martel
Ja
Yann Martel
Początek książki bardzo dobry, świetnie ujęty temat dorastania bohatera, potem... no cóż... Nie jest dobrze. Te romanse opisane zbyt, jak na mój gust, wulgarnie, jakby życie sprowadzało się tylko do jednego. Moja ocena dość wysoka właśnie za początek powieści, jakże obiecujący. I mam wrażenie, że ta książka może się podobać, ale wątki homoseksualne zniechęcają.
Margczu - awatar Margczu
ocenił na73 miesiące temu
Białe na czarnym Rubén David González Gallego
Białe na czarnym
Rubén David González Gallego
To historia niechcianego przez matkę chłopca, który z powodu ciężkiej choroby neurologicznej trafia do ośrodka w ZSRR. Ruben opisuje swoje cierpienie, trudne warunki życia oraz ówczesną sowiecką służbę zdrowia. Niektóre sceny z życia chłopca są wręcz makabryczne, ale dzielnie sobie radzi. Książkę polecam zwłaszcza notorycznym narzekaczom na swoje bzdurne kłopotki czy niepowodzenia. Być może historia Rubena pozwoli złapać nieco dystansu i ustalić życiowe priorytety.
Malgorzata2026 - awatar Malgorzata2026
ocenił na82 miesiące temu
Historia miłości Nicole Krauss
Historia miłości
Nicole Krauss
Dostałam w prezencie z dedykacją, że jest to najpiękniejsza powieść jaka czytałam. Podpisuje się pod tym, że jest to jedna z najpiękniejszych jakie również i ja czytałam. Plastyczność języka, opowieść, format pisania, struktura historii, splatające się wątki z pozoru tak odległe i tak nie powiązane nadają książcę wyjątkowego charakteru. Dla ludzi o wrażliwej duszy, dla tych co lubią słowo pisane i dla tych co lubią gdy histoia jest słowem malowana. Dla tych co mogą i nie boją sie czuć. Dla miłośników prozy. Ogród dla duszy.
Aga_jaga - awatar Aga_jaga
oceniła na81 rok temu
Pożegnanie z Gemmą Katy Gardner
Pożegnanie z Gemmą
Katy Gardner
Książkę przeczytałam dwa razy - po raz pierwszy jakoś w liceum, a po raz drugi już jako żona Hindusa i muszę napisać, że już na zawsze pozostanie w moim sercu. Są w niej i elementy podróżnicze, i intryga, i miłość, i przyjaźń, która nie przetrwała próby. "Pożegnanie z Gemmą" to książka, która ukazuje bolesne poszukiwaie siebie i próbę zrozumienia wydarzeń, które zgotował bohaterkom los.
Iga - awatar Iga
oceniła na612 lat temu
Dziwny przypadek psa nocną porą Mark Haddon
Dziwny przypadek psa nocną porą
Mark Haddon
Nie wiem czy to siła bycia protagonistą, ale w fikcji autystyczne postacie zawsze nie wydają się nie pasować do reszty, tylko to ta reszta nie pasuje do nich. Christopher ma być tym jedynym słusznie postępującym. I nie jest to trudne, bo gdybym miał powiedzieć o czym głównie jest ta książka, to jest o robieniu dziecka w bambuko przez dorosłych - czy to z wygody, czy z wyrzutów sumienia. Założenie jest takie, że prawda jest zbyt skomplikowana dla dziecka, zwłaszcza dysfunkcyjnego, więc lepiej je okłamywać bądź zbywać w imię jego bezpieczeństwa. Z reguły wychodzi, ale przypadek i upór Chrisa prowadzi do rozliczenia. Realizacja jest całkiem niezła, tylko po co muszę czytać o włóczęniu się po dworcu i jeżdzenie pociągiem przez kilkadziesiąt stron, podczas gdy autor potrafi kluczowe wydarzenia streszczać w dwóch?
Majkel - awatar Majkel
ocenił na64 miesiące temu
Podróż Bena Doris Lessing
Podróż Bena
Doris Lessing
Podobnie, jak pierwszy tom, drugi również zostawił ślad we mnie. Lessing nie daje komfortu czytelnikowi. Nie odnajdziemy tu czułego pochylania się nad losem jednostki czy łatwej moralistyki. Jest natomiast chłodna, niemal bezlitosna wiwisekcja – człowieka, społeczeństwa, naszych lęków i potrzeby akceptacji, którą oferujemy tylko tym, którzy pasują do naszych ram. Mowa jest też o okrucieństwie zrodzonym z niezrozumienia. Ben nie pasuje. Jest zbyt inny, zbyt obcy, zbyt surowy, zbyt dziki. Nie sposób go polubić, ale nie sposób też go odrzucić bez śladu niepokoju. Lessing wżenia go w okrutny świat, który chce o nim zapomnieć, udając, że to, co nie pasuje, można po prostu wymazać. A on, uparcie i bezradnie, próbuje znaleźć miejsce, które by go przyjęło. Ma potrzebę aprobaty, zrozumienia i czułości ze strony chociażby jednego człowieka. "Podróż Bena" to historia o ludziach, którzy są tak bardzo odmienni, że nie chcemy ich uznać za swoich. Jedyne, na co nas stać, to akceptacja, którą oferujemy tylko na własnych warunkach. Lessing rozszarpuje w drobny mak iluzję humanizmu i przeprowadza brutalną inwazję na zwyczajność. Śmiało opowiada o głębokiej samotności człowieka, o jego tęsknocie za miejscem w świecie, którego być może nigdy nie znajdzie. Ze stron przebija olbrzymia emocjonalność. Narracja pulsuje niepokojem, a każdy akapit skrywa cichą rozpacz głównego bohatera, który wciąż na nowo próbuje zdefiniować siebie w świecie, który nie chce go zaakceptować. Przepiękna, ale trudna historia, nad którą warto było się pochylić. Jeśli podoba Wam się moja recenzja, to zapraszam po więcej: https://www.instagram.com/anemonenemorose/
AnemoneNemorose - awatar AnemoneNemorose
ocenił na71 rok temu
Historia rodziny Roccamatio Yann Martel
Historia rodziny Roccamatio
Yann Martel
Jest to moje drugie spotkanie z autorem (pierwsze to było "Życie Pi") i jest jak najbardziej udane. Książka, a raczej zbiór opowiadań, wybitna w swojej prostocie przekazu. Pomysł na opowiedzenie historii... historią światową wydaje się nowatorski i pokazujący kreatywność młodego autora. Drugie opowiadanie , czyli opowiedzenie historii wojennej przez tak prostą czynność jak sprzątanie oraz tak skomplikowaną jak gra na instrumencie - wyjątkowe. Wszystkie cztery historie mają w sobie coś niecodziennego. Polecam przeczytać i zderzyć się z odcieniami szarości życia w "Historii rodziny Roccamatio".
Julia - awatar Julia
oceniła na82 miesiące temu
Notatki o skandalu Zoë Heller
Notatki o skandalu
Zoë Heller
Książka o dziwnej relacji łączącej główne bohaterki. Stara panna, narrator opowieści, zdaje relacje ze znajomości z młodsza koleżanka, Sheba. Pisze w swoim dzienniku o wizytach w jej domu, o tym jak się dowiedziała o romansie łączącym nauczycielke z uczniem i jej braku reakcji na tą wiadomość, poza pogadanką. O tym, że uznała, że musi opiekować się Sheba i w sumie się do niej przyssała, ukazując Shebe jako osobę niezaradna życiowo.
Kasia - awatar Kasia
oceniła na61 miesiąc temu
Frida Barbara Mujica
Frida
Barbara Mujica
Studium relacji poznawana z perspektywy tej, która do tej pory żyła w cieniu, pomijanej i znieważanej. Historia sławnej, wybitnej Fridy, którą tu można zobaczyć bez maski. Wciągająca, ciekawa lektura. Szkoda tylko, że wydarzenia to fikcja, choć jak zaznacza autorka, głównym celem tej powieści było uchwycenie rzeczywistych cech charakteru tej wielkiej artystki.
zamknięta - awatar zamknięta
oceniła na77 miesięcy temu
Idź, kochaj Tomek Tryzna
Idź, kochaj
Tomek Tryzna
O tym, że biednemu zawsze wiatr w oczy, kotwica w plecy i chleb masłem do ziemi. Książka pokazuje historię upadku jednej rodziny, zapoczątkowanego przez włamanie do mieszkania, do którego w pewnym stopniu przyczynił się jej najmłodszy członek i jednocześnie narrator całej opowieści. Narracja prowadzona jest z punktu widzenia jedenastolatka (i jest w niej swego rodzaju młodzieńcza lekkość i naiwność, ale też dojrzałość dziecka wychowywanego w ciężkich warunkach). Chociaż poszczególni członkowie rodziny starają się nie poddawać i podejmują szereg prób wyjścia z biedy, a niekiedy pojawiają się jakieś drobne sukcesy, to autor za nic nie da im wytchnąć i cały czas podkręca spiralę beznadziei. Żaden dobry uczynek nie zostanie bez kary, żaden świetlany plan się nie ziści, żaden pomocny człowiek nie okaże się tak do końca szlachetny, i generalnie nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być jeszcze gorzej. Ponadto narrator jest chłopcem obdarzonym bujną wyobraźnią, często odpływającym w świat fantazji - i te momenty bywają wprowadzone w tekst w bardzo dezorientujący sposób. Apogeum tego wszystkiego znajduje się w finale, gdzie autor traci już jakiekolwiek hamulce w ciskaniu nieszczęściem w swoich bohaterów, a przy tym jest to fragment napisany tak niejasno, zagadkowo i enigmatycznie, że nie jestem nawet do końca pewna, co tak właściwie się tam wydarzyło.
niedź - awatar niedź
ocenił na67 miesięcy temu
Panna Nikt Tomek Tryzna
Panna Nikt
Tomek Tryzna
O tym, jak obudzić w kimś zło. Piętnastoletnia Marysia wraz z rodzicami i rodzeństwem przeprowadza się ze wsi do Wałbrzycha, rozpoczyna naukę w nowej szkole i walczy o akceptację nowych koleżanek. Przyznam szczerze, kompletnie nie wiem, co mam o tym myśleć. Tym, co się w tej książce wybija na pierwszy plan, jest znaczne umrocznienie i przeogromne dawki oniryzmu pojawiające się kompletnie znienacka. Wnioskując z mojego wcześniejszego doświadczenia z Tomkiem Tryzną ("Idź, kochaj"),są to charakterystyczne cechy jego stylu. Nie mogę powiedzieć, żebym była fanką tych rozwiązań. Jest to historia o trudach dorastania, o popadaniu w niewłaściwe towarzystwo i rozpaczliwych próbach przypodobania się nowym znajomym, nawet kosztem samego siebie. To jest ważny temat, ale problemem jest tutaj sposób jego uchwycenia. Gdybym miała tę książkę opisać za pomocą jednego słowa, byłaby to "przesada". Mam wrażenie, że to kolejna książka, której autor chciał za bardzo i przez to trochę zaprzepaścił niezły pomysł. Marysia początkowo jest dziewczynką bardzo naiwną, infantylną i religijną w sposób, który można by interpretować niemal jako nerwicę eklezjogenną. Z czasem jednak, pod wpływem nowych znajomości przemienia się w cyniczną, wyrachowaną dekadentkę, która za nic ma wszelką moralność. I trzeba przyznać, że łatwość i gwałtowność, z jaką ta zmiana następuje, jest co najmniej dyskusyjna (cała akcja książki obejmuje zaledwie trzy miesiące). Książkę czyta się całkiem dobrze mniej więcej do połowy i do tego momentu jeszcze da się wierzyć w tę historię. Ale potem jednak komuś trochę peron odjechał, za to symbolizm wszedł na pełnej petardzie. Wszystko tutaj jest niejasne, piętrowo manipulatorskie i naprawdę trudno się połapać, co z tego jest faktycznymi wydarzeniami, które miały miejsce w fabule, a co tylko wyobraźnią bohaterki. Brak tych onirycznych wstawek jest prawdopodobnie tym, czym film wygrywa z książką.
niedź - awatar niedź
ocenił na67 miesięcy temu
Był sobie chłopiec Nick Hornby
Był sobie chłopiec
Nick Hornby
Spacerując między regałami biblioteki (tak, takie hobby),mój wzrok natknął się na zieloną okładkę niegrubej książeczki. Tytuł wydawał się znajomy, ale po przeczytaniu opisu, uznałam, że nie czytałam jej wcześniej. Dopiero potem widząc inne wydanie, zrozumiałam, że wcześniej, lata świetlne temu, oglądałam film. Nie pamiętałam go i nie przypomniałam sobie w trakcie czytania. Nic nie zakłóciło przebiegu opowieści. Prosta, normalna, ciekawa. Nic we mnie nie zmieniła, niczym mnie nie zaskoczyła, nie zmieniła świata przed moimi oczyma, ani nie sprawiła jakichś cudów. Po prostu obyczajowa książka. Może dlatego właśnie obyczajowe opowieści są takie życiowe? Bo nic nie zmieniają, ale po prostu ukazują pewne zdarzenia ludzi? Czyta się szybko, przyjemnie, łatwo, momentami trudno się oderwać. I tyle.
BELJA Belja - awatar BELJA Belja
oceniła na63 miesiące temu
Bidul Mariusz Maślanka
Bidul
Mariusz Maślanka
„Bidul” Mariusza Maślanki to książka, która mnie po prostu zmiażdżyła. Po świetnej poprzedniej lekturze tego autora miałem wysokie oczekiwania, ale to, co dostałem, przebiło wszystko. Tu nie ma zmiłuj. Maślanka nie owija w bawełnę, nie udaje, nie wygładza rzeczywistości. Rzuca mięsem, wali prosto między oczy i nie pozwala czytelnikowi ani na chwilę się schować. To brutalna, wstrząsająca i cholernie prawdziwa opowieść o chłopcu z bidula. Bez lukru, bez sentymentalnych filtrów, bez taniej gry na emocjach. Każda scena ma ciężar, każde zdanie coś waży. Czuć, że to nie jest literatura pisana dla poklasku, tylko potrzeba wyrzucenia z siebie historii, która boli – i autora, i czytelnika. Najbardziej uderza szczerość. Ta książka nie próbuje być „ładna”. Jest brudna, surowa, momentami wręcz nieprzyjemna w odbiorze, ale właśnie dzięki temu tak mocno działa. Czytając, czułem złość, bezsilność, czasem obrzydzenie, a czasem smutek, który zostaje na długo po zamknięciu okładki. To jedna z tych historii, które nie dają spokoju. Maślanka pisze treściwie, bez zbędnych ozdobników. Każde zdanie jest po coś. Styl jest ostry, bezkompromisowy, dokładnie taki, jakiej wymaga ta opowieść. I to robi ogromną różnicę – bo „Bidul” nie jest tylko książką, to cios wymierzony w wygodnego czytelnika, który woli nie widzieć takich historii. Na półce w bibliotece wypatrzyłem jeszcze dwie inne książki Maślanki i już wiem, że długo tam nie poleżą. Na pewno po nie sięgnę.
Lucyferus - awatar Lucyferus
ocenił na82 miesiące temu
Małe dzieci Tom Perrotta
Małe dzieci
Tom Perrotta
Najpierw był film, ale dawno temu i tak jakoś zapadł mi w pamięci. Niedawno przeczytałam książkę. Niewielkie , spokojne miasteczko, sielankowa enklawa. Wszyscy się tam znają, nie tylko z widzenia. Znudzeni nawiązują romanse , budzą się w nich namiętności, wspólnie tworzą jakieś relacje i próbują żyć po swojemu. Nie zawsze dobrze, wbrew społecznym i moralnym zasadom. Książka o tym, że nigdy nie jest za późno by dokonywać zmiany w swoim życiu, by zmienić kierunek. Można płynąć pod prąd, albo z prądem, bo wbrew pozorom pomimo idylli wszyscy są tam jacyś nieszczęśliwi. Moze ta rutyna ich powoli zabija ? Jednak ich spokój zakłóca pojawienie się pedofila. Nienawiść do sąsiada rośnie z każdym dniem. Jedni postanawiają działać. Inni chcą walczyć o samych siebie i miłość. Dokonuje się w nich przemiana, planują, marzą. Chcą iść na przód inną drogą. Tylko pytanie czy im się uda ? Jeśli ma się rodziny i są małe dzieci proste decyzje, nigdy nie są proste, trudno jest wtedy odejść nie raniąc nikogo. Myślę, że jest to czasami niemożliwe, nawet jeśli się tego mocno pragnie. Każdy jest kowalem swojego losu !
Ghia - awatar Ghia
oceniła na82 lata temu

Inne materiały dotyczące książki Skafander i motyl

Cytaty z książki Skafander i motyl

Więcej
Jean-Dominique Bauby Skafander i motyl Zobacz więcej
Jean-Dominique Bauby Skafander i motyl Zobacz więcej
Jean-Dominique Bauby Skafander i motyl Zobacz więcej
Więcej