Pamięć i tożsamość

Bardzo ciężko napisać cokolwiek na temat takiej pozycji. Nie godzien aby oceniać. Jest to coś większego. Trudne jak diabli. Chociaż słowo diabli trochę nie pasuje. Czytając czuję się że dotyka się czegoś nieziemskiego. Taką wiedzę przedstawioną w taki sposób nie posiadają zwykli ludzie. To są ludzie którzy niosą coś z nie z tego świata. Czy warto czy nie warto przeczytać nie mi oceniać. Ja nie żałuję.

Bardzo ciężko napisać cokolwiek na temat takiej pozycji. Nie godzien aby oceniać. Jest to coś większego. Trudne jak diabli. Chociaż słowo diabli trochę nie pasuje. Czytając czuję się że dotyka się czegoś nieziemskiego. Taką wiedzę przedstawioną w taki sposób nie posiadają zwykli ludzie. To są ludzie którzy niosą coś z nie z tego świata. Czy warto czy nie warto przeczytać...

W "Pamięci i tożsamości" Jan Paweł II powraca do kluczowych tematów rozmowy, jaka miała miejsce w Castel Gandolfo w 1993 roku. Wtedy to ks. Józef Tischner i Krzysztof Michalski (założyciele wiedeńskiego Instytutu Nauk o Człowieku) poprosili papieża o analizę dwóch totalitaryzmów (nazizmu i komunizmu),które naznaczyły XX wiek. Po latach, u schyłku swego pontyfikatu, Ojciec Święty postanowił poszerzyć ówczesną refleksję o nowe elementy.

"Pamięć i tożsamość" to napisane czystym, szlachetnym językiem rozmyślania o wolności, odpowiedzialności, miłości, tajemniczej koegzystencji dobra i zła (perspektywa filozoficzna). To także rozważania dotyczące ojczyzny, narodu, państwa wobec szans i zagrożeń stojących przed Europą u progu nowego millenium (perspektywa polityczna). To wreszcie spojrzenie na człowieka i jego dzieje w świetle Ewangelii, niosącej prawdę o Chrystusie jako Odkupicielu (Redemptor hominis) i źródle nadziei dla świata, wykraczającej poza doczesność (perspektywa religijna). Książkę zamyka rozmowa z autorem, a także jego sekretarzem kardynałem Dziwiszem, na temat zamachu z 13 maja 1981 roku ("Ktoś prowadził tę kulę").

Być może najważniejszym, najbardziej esencjonalnym fragmentem papieskiego eseju jest ten, w którym Jan Paweł II nawiązuje do wypowiedzi Paula Ricoeura sformułowanej podczas jednego z sympozjów w Castel Gandolfo. Zainspirowany nią Ojciec Święty objaśnia tytułowe pojęcia, wynosząc je z poziomu psychospołecznego w wymiar duchowy.

Ricoeur mówił wówczas "o znaczeniu pamięci i zapominania jako dwóch przeciwstawnych sił działających w historii człowieka i społeczeństw. Pamięć jest tą siłą, która tworzy tożsamość istnień ludzkich, zarówno na płaszczyźnie osobowej, jak i zbiorowej. Przez pamięć bowiem w psychice osoby tworzy się poniekąd i krystalizuje poczucie tożsamości".

Papież przekonuje, że "Chrystus znał to prawo pamięci i w momencie kluczowym swego posłannictwa do niego się odwołał. Kiedy ustanawiał Eucharystię podczas Ostatniej Wieczerzy, powiedział: «To czyńcie na moją pamiątkę» (Hoc facite in meam commemorationem: Łk 22,19). Pamiątka mówi o pamięci".

"Tak więc – wywodzi autor «Osoby i czynu» – Kościół jest poniekąd żywą «pamięcią» Chrystusa: Chrystusowego misterium, Jego męki, śmierci i zmartwychwstania, Jego Ciała i Krwi. Tę «pamięć» realizuje się poprzez Eucharystię. Wynika stąd, że chrześcijanie, celebrując Eucharystię, to jest przywołując na «pamięć» swego Pana, nieustannie odkrywają swoją tożsamość. Eucharystia wyraża coś najgłębszego, a zarazem najbardziej uniwersalnego – świadczy o przebóstwieniu człowieka i nowego stworzenia w Chrystusie. Mówi o odkupieniu świata".

Jan Paweł II konkluduje, że "ta pamięć odkupienia i przebóstwienia człowieka, tak bardzo dogłębna i uniwersalna, jest równocześnie źródłem wielu innych wymiarów pamięci człowieka i ludzkich wspólnot. Pozwala ona człowiekowi rozumieć siebie w jakimś najgłębszym zakorzenieniu, a zarazem w ostatecznej perspektywie swego człowieczeństwa. Pozwala ona również rozumieć różne wspólnoty, w których kształtują się jego dzieje: rodzinę, ród i naród. Pozwala też wnikać w dzieje języka i kultury, w dzieje wszystkiego, co jest prawdziwe, dobre i piękne".

W "Pamięci i tożsamości" Jan Paweł II powraca do kluczowych tematów rozmowy, jaka miała miejsce w Castel Gandolfo w 1993 roku. Wtedy to ks. Józef Tischner i Krzysztof Michalski (założyciele wiedeńskiego Instytutu Nauk o Człowieku) poprosili papieża o analizę dwóch totalitaryzmów (nazizmu i komunizmu),które naznaczyły XX wiek. Po latach, u schyłku swego pontyfikatu, Ojciec...

Na wstępie należy zaznaczyć, że jest to pozycja elegancko wydana i pomimo trudnych tematów - sens zła i cierpienia, filozofia, sens historii, zwłaszcza tej polskiej -stosunkowo przystępna i przyjemna w odbiorze.
Jako dzieło wydane w roku śmierci Papieża, "Pamięć i tożsamość" może z konieczności być naznaczone jako "ostatnia rozmowa" specyficznymi oczekiwaniami. Znajdziemy tutaj wiele z tego, co zachwycało współczesnych św. Janowi Pawłowi II - jego erudycję, jego humanizm, jego niezachwiany chrześcijański optymizm w patrzeniu na człowieka i historię, zwłaszcza w kontekście przeżyć Europejczyka XX wieku.
Zarazem jednak ta książka jest w jakimś stopniu świadectwem tego, co moim zdaniem przyczynia się do współcześnie tego, że o tej postaci jest jakoś coraz ciszej. Nie jest to bowiem wywiad z prawdziwego zdarzenia, ale rozmowa hagiograficzna, jest to słuchanie Giganta. Za mało tutaj trudnych pytań o sytuację Kościoła na progu XXI wieku. Optymizm w kwestiach takich jak ekumenizm, dialog religijny czy dziedzictwo Soboru Watykańskiego II charakteryzują ale i naznaczają postać Papieża. Stają się w naszych czasach zarzutami wysuwanymi przez krytycznie nastawionych katolików, którzy nie doświadczyli już może zachwytu bezpośredniego spotkania z charyzmatycznym człowiekiem, ale wiedzą o dziwnych, niejednoznacznych obrazach z życia Kościoła takich jak spotkanie w Asyżu w 1986 roku czy ekskomunika nałożona na abpa Lefebrva.
Myślę, że w czasach, w których część katolików, także tych młodych i wierzących, staje się coraz bardziej krytyczna wobec dziedzictwa i "ducha" Soboru Watykańskiego II, warto sięgnąć po tę pozycję, by uświadomić sobie, dlaczego św. Jan Paweł II tak zachwycał mu współczesnych - ale także by dokonać refleksji nad tym, dlaczego jego dziedzictwo okazuje się w 20 lat po Jego śmierci tak niejednoznaczne.

Na wstępie należy zaznaczyć, że jest to pozycja elegancko wydana i pomimo trudnych tematów - sens zła i cierpienia, filozofia, sens historii, zwłaszcza tej polskiej -stosunkowo przystępna i przyjemna w odbiorze.
Jako dzieło wydane w roku śmierci Papieża, "Pamięć i tożsamość" może z konieczności być naznaczone jako "ostatnia rozmowa" specyficznymi oczekiwaniami. Znajdziemy...

„Pamięć i tożsamość” to jedna z najgłębszych i najbardziej osobistych książek św. Jana Pawła II. Nie jest to klasyczny traktat teologiczny, lecz duchowy testament Papieża – rozmowa o Bogu, człowieku, historii i sensie ludzkiego życia, prowadzona z niezwykłą mądrością i spokojem. To książka, która nie tylko inspiruje intelektualnie, ale również dotyka serca i sumienia, skłaniając do refleksji nad tym, kim jesteśmy jako ludzie i jako naród.

Powstała na podstawie rozmów, jakie Jan Paweł II prowadził z filozofami i przyjaciółmi w 1993 roku w Castel Gandolfo. Nie ma w niej patosu ani kaznodziejskiego tonu – jest rozmowa pełna pokory, wdzięczności i głębokiego namysłu. Papież wraca do kluczowych wydarzeń XX wieku: totalitaryzmów, wojen, zagrożeń dla wolności i godności człowieka. Ale nie zatrzymuje się na historii – pokazuje, że u podstaw wszystkich dramatów stoi odrzucenie Boga i zagubienie prawdy o człowieku jako Bożym stworzeniu.

W centrum książki znajduje się pojęcie pamięci i tożsamości – dwóch słów, które w nauczaniu Papieża nabierają wymiaru duchowego. Pamięć to nie tylko wspominanie przeszłości, ale odpowiedzialność za nią; to sposób, w jaki człowiek odkrywa sens historii, w której działa Bóg. Tożsamość natomiast to zakorzenienie w prawdzie o sobie, w tym, że człowiek jest osobą stworzoną na obraz Boga, a naród ma swoją misję i powołanie.

Jan Paweł II z niezwykłą przenikliwością pokazuje, że bez pamięci nie ma wolności, a naród, który zapomina o swoich korzeniach, duchowo umiera. Mówi o Polsce nie jak o idei politycznej, ale jak o wspólnocie ducha – zakorzenionej w chrześcijaństwie, kulturze i ofierze pokoleń. W tym sensie książka jest również listem do Polaków – przypomnieniem, że wolność i wiara są nierozerwalne.

Nie brakuje też głębokich refleksji filozoficznych – Papież nawiązuje do św. Augustyna, Arystotelesa, Tomasza z Akwinu czy Pascala. Ale nawet najbardziej złożone myśli wyraża w sposób przystępny, pełen łagodności i światła. „Pamięć i tożsamość” to książka, którą można czytać na wiele sposobów: jako filozoficzną medytację, jako wyznanie wiary, ale także jako rozmowę ojca z dziećmi, prowadzoną z miłością i troską o przyszłość.

Z perspektywy katolika to dzieło wyjątkowe, bo ukazuje całą dojrzałość duchową Jana Pawła II. Widać w nim człowieka, który patrzy na świat oczami wiary, ale też rozumu – człowieka, który rozumie dramat współczesności, a mimo to nie traci nadziei. Papież przypomina, że nawet w świecie zranionym przez zło, Bóg wciąż działa w historii, a zło nigdy nie ma ostatniego słowa.

„Pamięć i tożsamość” to książka mądra, spokojna i pełna światła. To duchowy testament człowieka, który całe życie szukał prawdy – o Bogu, o człowieku i o Polsce. Jan Paweł II nie daje prostych odpowiedzi, ale uczy myśleć, rozumieć i kochać. Dla wierzącego czytelnika to lektura obowiązkowa, a dla każdego człowieka – źródło nadziei i głębokiego sensu.

To jedna z tych książek, do których się wraca – nie po wiedzę, ale po pokój serca i pewność, że Bóg naprawdę jest obecny w historii człowieka.

„Pamięć i tożsamość” to jedna z najgłębszych i najbardziej osobistych książek św. Jana Pawła II. Nie jest to klasyczny traktat teologiczny, lecz duchowy testament Papieża – rozmowa o Bogu, człowieku, historii i sensie ludzkiego życia, prowadzona z niezwykłą mądrością i spokojem. To książka, która nie tylko inspiruje intelektualnie, ale również dotyka serca i sumienia,...

„Pamięć i tożsamość” Jana Pawła II to refleksyjna rozmowa o historii, kulturze i duchowości, ukazana przez pryzmat doświadczeń XX wieku. Papież podejmuje w niej temat wolności, cierpienia i odpowiedzialności człowieka za kształt świata. To książka wymagająca skupienia, ale dająca wiele do myślenia o sensie ludzkiego życia i roli wiary.

„Pamięć i tożsamość” Jana Pawła II to refleksyjna rozmowa o historii, kulturze i duchowości, ukazana przez pryzmat doświadczeń XX wieku. Papież podejmuje w niej temat wolności, cierpienia i odpowiedzialności człowieka za kształt świata. To książka wymagająca skupienia, ale dająca wiele do myślenia o sensie ludzkiego życia i roli wiary.

Wspaniała książka.

Wspaniała książka.

Książka bardzo filozoficzna i dosyć trudna w odbiorze, przynajmniej momentami, trzeba się mocno skupić. Znajdziemy tutaj odpowiedź dlaczego było tyle zła ( pierwsza i druga wojna światowa ) ale tak nie do końca. Papież wyciąga z tego wnioski i przemyślenia które są bardzo podnoszące na duchu. Na samym końcu książki mamy krótkie streszczenie zamachu na Ojca Świętego które jest bardzo ciekawe ale troszkę za krótkie.

Książka bardzo filozoficzna i dosyć trudna w odbiorze, przynajmniej momentami, trzeba się mocno skupić. Znajdziemy tutaj odpowiedź dlaczego było tyle zła ( pierwsza i druga wojna światowa ) ale tak nie do końca. Papież wyciąga z tego wnioski i przemyślenia które są bardzo podnoszące na duchu. Na samym końcu książki mamy krótkie streszczenie zamachu na Ojca Świętego które...

Nie ma pokoju między narodami, jeśli nie ma pokoju między religiami. A nie ma pokoju między religiami, jeśli nie ma między nimi dialogu.
-
Jan Paweł II

Nie ma pokoju między narodami, jeśli nie ma pokoju między religiami. A nie ma pokoju między religiami, jeśli nie ma między nimi dialogu.
-
Jan Paweł II

Co do opinji Piotra : “ niespokoine jest serce człowieka dopuki nie spocznie w Bogu” Św. Augustyn

Co do opinji Piotra : “ niespokoine jest serce człowieka dopuki nie spocznie w Bogu” Św. Augustyn

Ostatnia, niewielkich rozmiarów, publikacja przeprowadzona w formie wywiadu z Naszym Papieżem. Porusza duże spektrum tematów na które Ojciec Święty odpowiada zawsze z pozycji chrześcijańskich i w głębokim zanurzeniu w Ewangelię i naukę kościoła. Warta do zapoznania się choćby z tego powodu, że problemy w niej poruszane są aktualne i dziś.

Ostatnia, niewielkich rozmiarów, publikacja przeprowadzona w formie wywiadu z Naszym Papieżem. Porusza duże spektrum tematów na które Ojciec Święty odpowiada zawsze z pozycji chrześcijańskich i w głębokim zanurzeniu w Ewangelię i naukę kościoła. Warta do zapoznania się choćby z tego powodu, że problemy w niej poruszane są aktualne i dziś.