Krokodyl Maks na Czekoladowej Wyspie

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2016/04/ksiazki-bez-tekstu-tez-sa-swietne.html Z czym zazwyczaj kojarzy się nam książka? Oczywiście z konkretną historią wymyśloną przez autora, ale... istnieją książki bez tekstu, które w niczym nie są gorsze, a dodatkowo dają mnóstwo frajdy młodszym i starszym czytelnikom. Książki obrazkowe nie tylko rozwijają percepcję wzrokową, ale dodatkowo wzbogacają pomysłowość oraz kreatywność, chociażby poprzez możliwość tworzenia własnych historii na podstawie konkretnych ilustracji. "W zoo zawsze jest wesoło" autorstwa Ines Rarisch to pokaźnych rozmiarów książka, w której dzieci poznają Tomka świętującego swoje urodziny w zoo. Towarzyszą mu rodzice, siostra oraz przyjaciele, a na każdej stronie dodatkowo można dostrzec panią Gruszkę, będącą doktorem weterynarii, a także pana Słomkę, czyli opiekuna zwierząt. Każda kolejna strona ukazuje mnóstwo osób w różnorodnych, niekiedy komicznych, sytuacjach, jak również zwierzęta - aby je ujrzeć, często należy mocno wytężyć wzrok. Ta pozycja daje mnóstwo radości, zarówno maluchom, starszakom, jak i dorosłym - nie dość, że ilustracje przedstawiają ogrom przygód oraz zabawnych sytuacji, to dodatkowo na każdej stronie znajdują się pytania na spostrzegawczość. Niekiedy bardzo ciężko jest udzielić odpowiedzi na nie, szczególnie że bogata kolorystyka i ogrom postaci dekoncentruje, jednak autorzy wychodzą naprzeciw oczekiwaniom i potrzebom czytelników - na pierwszej i ostatniej stronie znajdują się skrzydełka z wyciętymi okienkami, co pozwala na odnalezienie poszukiwanej postaci. Oczywiście wspaniale jest wytężyć swój wzrok bez podpowiedzi, jednak czasami taka pomoc okazuje się nieodzowna. Zachęcam każdego, kto ma w swoim otoczeniu dzieci, do zaopatrzenia ich w tego typu książeczki. Wydawnictwo Debit wspierają nie tylko rozwój młodych czytelników, ale dodatkowo wydają cudeńka, które sprawiają mnóstwo frajdy zarówno maluszkom, jak i dużo starszym osobom. Ja jestem zachwycona książkami obrazkowymi i już nie mogę doczekać się, kiedy wraz z Jasiem będziemy wytężać wzrok w poszukiwaniu konkretnych przedmiotów.

Ładnie zilustrowana książka o emocjach. Mój syn bardzo lubi element kolorowego serca z otworami. Mnie podobają się niektóre opisy, bo oddają to, co czasami mnie samej siedzi na sercu :) Może to być doskonały punkt wyjścia do rozmów z dzieckiem o tym, jak możemy się czuć i co możemy z tym zrobić ("Czy całus mamy uleczy mój smutek?").

Kolejna wartościowa opowieść z serii "Poczytajki pomagajki". Tym razem o chłopcu, który kompensował sobie brak ojca niestworzonymi opowieściami na jego temat. Oczywiście, gdy wydało się, że to wszystko jego zmyślenia, chłopiec padł ofiarą szykan ze strony swoich szkolnych kolegów. Wszystko jednak udało się zażegnać dzięki inicjatywie mądrej nauczycielki... Tchnęło mi to trochę zbyt nachalnym dydaktyzmem - ale przecież książeczki w tej serii mają swój konkretny cel. No i brakowało mi też doprecyzowania, co do wieku głównych bohaterów. Niby maluchy, ale jednak ich samodzielność w przygotowaniu przedstawienia wskazywałaby raczej na ciut starszy wiek... Do pracy z dziećmi i dyskusji - jak najbardziej. Do tzw. zwykłej lektury - może trochę mniej.

"Król Gromoryk i zagadkowy smok" Wojciecha Widłaka jest to zabawna opowieść, w której tytułowy Gromoryk toczy na zamku walkę z bardzo tajemniczym smokiem. Nikt go nie widział, a mimo to król zacięcie upiera się by go złapać. Wywołuje tym wielki niepokój u swej małżonki Dobrochny. Aż z pomocą musi przybyć Doktor Pigułka. Jak skończy się ta na prawdę śmieszna historia? Koniecznie trzeba zajrzeć do lektury. Ilustracje, które bawią i uzupełniają tę przygodę, wykonała Ewa Poklewska-Koziełło. Na każdej stronie znajdują się krótkie zadania, polegające na przyklejeniu naklejek w odpowiedniej kolejności, czy też dorysowaniu określonych elementów. Dzięki temu, dziecko nie tylko poznaje nową opowieść, bawi się, ale również i uczy. Celem lektury, jest pobudzenie wyobraźni, zainteresowanie młodego czytelnika, ale również uaktywnienie u niego logicznego myślenia poprzez proste zadania matematyczne. Gorąco polecam całą serię książeczek "Czytam sobie" oraz "Czytam, Główkuję". Są to niewielkie lektury, dosyć tanie, a przy tym bardzo mądre. Zapewniają rozrywkę, edukację i miło spędzony czas. Czego chcieć więcej? Więcej recenzji na fifraku.blogspot.com Zapraszam

Wspaniała książeczka dla małych czytelników. Publikacja jest zabawna, kolorowa i posiada cudownego głównego bohatera - ślicznego, otwartego i bezpośredniego krokodylka z którym można miło spędzić czas. Jak może wyglądać urodzinowy dzień? Czy jest on możliwy bez urodzinowych świeczek? Mały pochłaniacz książek może z Maksiem policzyć do 3, 5 i 10, może szukać świeczek razem z krokodylkiem, może pośmiać się nad przezabawną rymowanką, może mu nawet pociec ślinka nad tymi wszystkimi pysznościami. Ilustracje Joanny Szymańskiej - Kotas są przepiękne, energetyzujące - czytelnikowi aż cieszą się oczy i buzia podczas zagłębiania się w lekturze. Tekst Katarzyny Terleckiej jest bezbłędny, mega interesujący i wzbudzający w nas same pozytywne myśli.

Zakamarkowe liczenie zgodne z naturą mobilizuje do nowych działań i odkrywania zabaw z cyframi. Teraz, gdy słońce świeci, i więcej czasu spędzamy na podwórku niż w domu, możemy rysować mapy podwórka ukrywać i odszukiwać z nią skarby, ukrywać kamyki pod liściami i liczyć te brakujące, liczyć podskoki albo odbicia piłki w ciągu minuty, leżeć w trawie i liczyć chmury. A gdy zrobi się bardziej dżdżyście, mierzyć i porównywać długości dżdżownic, bawić się w gałązkowe bierki, rzucać żołędziami/kasztanami do określonego celu. Gdy przyjdzie zima liczyć ptaki, rysować figury na śniegu, itd. Uroczo wydana matematyka dla najmłodszych na każdą porę roku. Bez zbędnych frazesów i zawiłych teorii. Zwięźle opisuje proste zabawy możliwe do wykorzystania w zwykłych codziennych warunkach, do śmiałego poruszania się w świecie cyfr.

Dostajemy w ręce książkę z przymrużeniem oka. Przedstawieni jesteśmy w niej my, dorośli oczami dziecka. To my gonimy, rozśmieszamy, budujemy, pocieszamy a nawet stajemy na rzęsach. Dzieci widzą nas w różnych sytuacjach - robienia zakupów, sprzątania, gotowania, zabawy z nimi. Obojętnie co byśmy robili, to dla maluchów jesteśmy ważni, niepowtarzalni i potrzebni. Druga perspektywa to pewna definicja nas samych i naszych emocji w relacjach z dzieckiem. Gdy budujemy - to nie tylko wieżę z klocków, ale także relację. Gdy stajemy na rzęsach, to tak po prawdzie staramy się ponad siły by być, budować, dbać. Przecudna książka wydawnictw WYtwórnia, która pokazuje nam jak być rodzicem. Nie musimy wcale być doskonali i super zorganizowani, ważne dla dzieci jest to by spędzać czas razem, wspólnie budując więź. Jestem zachwycona. Za każdym razem odkrywam w niej coś nowego.

Książeczka jest przestrzenna, czy jak kto woli trójwymiarowa. Dziecko ma do wykonania 10 zadań typu: pociągnij, popchnij, podnieś, obróć, przekręć, zagnij, popatrz i zajrzyj. Co ciekawe z każdym kolejnym zadaniem, należy znaleźć o jedną kropkę więcej, niż na poprzedniej stronie. Maluch uczy się nie tylko liczyć do 10, ale też koncentracji, myślenia, kolorów, które nawiasem mówiąc, są tutaj bardzo intensywne, przy czym jednocześnie się bawi. http://nhoryzonty.blogspot.de/2017/04/recenzja-znajdz-kropki-andy-mansfield.html

Szybki kurs historii i kultury francuskiej dla dzieci. Duży format, kartki z grubej tektury, a na nich wyłącznie ilustracje, bez tekstu. Otwieramy kolejne strony pełne paryskiej architektury, zabytków kultury francuskiej i znanych Francuzek i Francuzów narysowanych zabawną, nieco rozedrganą kreską. Książeczka jest wszechstronna i nie zestarzeje się szybko, bo w pewnym sensie rośnie razem z dzieckiem. Z maluszkiem można się bawić w wyszukiwanie powtarzających się na każdej ilustracji motywów, potem w liczenie i grupowanie podobnych elementów, potem w śledzenie rozwoju historii przewijających się na poszczególnych ilustracjach postaci, a z dzieckiem biegłym już w czytaniu i w miarę samodzielnym korzystaniu z internetu na przykład w rozpoznawanie i wyszukiwanie znanych budowli i dzieł sztuki. Jedyny mankament to to, że nie każda osoba czytająca wraz z dzieckiem specjalizuje się chociażby w historii malarstwa francuskiego czy rozpoznaje paryskie budowle od pierwszego spojrzenia, dlatego przydałaby się jakaś wkładka informacyjna dla dorosłych, żebyśmy nie musieli świecić oczami ;)

Świetna książka na dzień kropki. Możemy czytać ją na trzy różne sposoby, podążając za kolejnymi kropkami. Moje dzieci polubiły (3 i 6 lat). Fajnie, że i u nas powstają książki interaktywne w stylu Harve'a Tulleta. Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić, to wydrukowałabym książkę, na grubszym papierze, bo takie cieniutkie kartki trudno się przewraca, gdy trzeba wędrować po całej książce.

Czy Wasze małe mole książkowe boją się pająków? A może zwyczajnie ich nie lubią? Nam zdarza się słyszeć krzyk „Aaaa! Pająk!” lub „Zabierz tego robala!”, któremu zazwyczaj towarzyszy dość rozpaczliwe machanie rękoma. Nie ma w tym oczywiście nic złego! Strach jest bardzo naturalną reakcją obroną, zwłaszcza przed czymś, co nie jest dzieciom znane. Dużą pomocą w zwalczeniu strachu przed pająkami będzie książka „Uwaga pająki!”. Zapraszamy do recenzji! Przyznam, że ucieszyłam się, gdy zobaczyłam nowość od wydawnictwa Media Rodzina. Książka „Uwaga pająki!” pojawiła się w idealnym momencie, czyli wiosną kiedy naturalnie wszelkich owadów na około nas jest więcej. Siłą rzeczy więcej czasu spędzamy też na dworze, więc i kontakt z wszelkimi „robalami” jest częstszy. Do tej pory naprawdę nie miałam pomysłu jak oswoić naszego Kubę z pająkami (i innymi owadami). Bał się i już! Żadne argumenty i tłumaczenia nie pomagały. Dużą nadzieję pokładałam w książce „Uwaga pająki!” i muszę przyznać, że powoli widać jej pozytywne efekty! Ale o tym za chwilę! W książce dzieci poznają urocze rodzeństwo, które delikatnie mówiąc nie przepada za pajęczakami. Postanawiają się więc ich pozbyć budując … megagigaturboodkurzaczowopackową usuwaczkę pająkową! Projekt jest naprawdę niebanalny! Zaśmiewaliśmy się niesamowicie patrząc na efekt pracy książkowych bohaterów! Co jeśli jednak nasz czytelnik nie ma wszystkich sprzętów potrzebnych do jej skonstruowania? Można się po prostu z pająkami oswoić! W książce znajdziecie wiele ciekawostek o pajęczakach – dowiecie się jakie mogą mieć kolory, rozmiary czy zdolności! Poznacie też Ferdynanda Pajączkowskiego i jego liczne rodzeństwo. Dowiecie się również dlaczego nie warto bać się pająków i jak sobie poradzić w sytuacji, gdy nie chcecie mieć sześcio- lub ośmionożnego współlokatora! „Uwaga pająki!” to szalenie zabawna opowieść, pomagająca dzieciom pozbyć się strachu przed pająkami. Autorzy wyszli z założenia, że najczęściej boimy się właśnie tego, co jest dla nas nieznane i przedstawiają wiele ciekawych szczegółów z życia pajęczaków! Mali czytelnicy znajdą tam także świetne sposoby na bezpieczne pozbycie się pajęczego przyjaciela! Warto dodać, że pająki przedstawione w książce są po prostu urocze! Nie wierzę, że to piszę, ale naprawdę ma się je ochotę przytulić. Świetne ilustracje, prześmieszna historia oraz sporo ciekawostek sprawiają, że naprawdę warto sięgnąć po tę książkę! Polecamy „Uwaga pająki!” wszystkim dzieciom od 3. roku życia – nie tylko tym, które boją się „robali”, ale także czytelnikom ciekawym świata, które chętnie poznają małe i duże zwierzęta! czytelniczepodworko.pl

Elementarz współczesny to doskonała książka dla małych czytelników, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z czytanie. W środku oprócz literek, wyrazów i czytanek znajdziecie wyszukiwanki na czarnym tle, które nam bardzo się podobają😊 Elementarz współczesny to nowoczesna nauka czytania w klasycznej, sprawdzonej od pokoleń formie elementarza oraz nauki pisania. Jest przejrzysty i czytelny. Opracowany zgodnie z najnowszymi odkryciami pedagogiki i psychologi rozwojowej.

Bardzo udany zakup z 2. ręki. Ilustracje są zabawne, pełne detali, za każdym oglądaniem widać inne szczegóły. Doskonała do rozmowy z młodszym przedszkolakiem o aktywnościach w różnych porach roku i doskonała do ćwiczenia spostrzegawczości. Na wiele godzin dobrej zabawy. Polecam.

Świetna książka typu pop-up. Czterolatek bardzo polubił, bo elementy ruchome są naprawdę fajnie wymyślone. Styl ilustracji może się nie wszystkim podobać. Książka jest na pewno dobrą zabawą, ale trzeba uważać, bo czteroletnie rączki łatwo potrafią uszkodzić elementy ruchome.

Natalka coraz częściej interesuje się książkami. I nie jest to już tak jak dawniej. Że interesowały ją w zasadzie wyłącznie ilustracje i szybkie przeglądanie całości, by zaraz sięgnąć po kolejną. Teraz moje dziecko znacznie uważniej przygląda się każdej z nich, a także stale przychodzi do mnie z kilkoma pod pachą pytając: "Pocitaś?". A ja chętnie to robię. Pamiętam jak czytałam różne opowiadania mojej Ali gdy była malutka. Czasem siedziałyśmy nad tymi książkami naprawdę bardzo długo i nigdy mi się to nie nudziło. Teraz mój starszak wyrósł z czytania jej książeczek, bo potrafi zrobić to sama. Więc z ogromną przyjemnościom czytam Natalce. A po jakie książki zazwyczaj sięgamy? Na razie jesteśmy na etapie kolorowych i wesołych lektur z niewielką ilością tekstu. Mała nie usiedziałaby przy książce, gdyby schodziło mi się z czytaniem jednej strony, a ona musiałabym wpatrywać się w tylko jeden obrazek. A tak idzie nam znacznie lepiej. Mała przygląda się wszystkim drobnym szczegółom na ilustracjach i widzę, że słucha tego co mówię. Skąd to wiem? Bo wyłapuje poszczególne wyrazy. Gdy czytam coś o piesku, ona krzycząc: "O piesek!" wskazuje na jakiegoś puszystego czworonoga. Gdy czytam o dziewczynce, pokazuje dziewczynkę itp. Tak więc widzę, że moje czytanie nie idzie na marne, a moje dziecko naprawdę świetnie się bawi podczas tak spędzanego czasu. Ale dlaczego miałabym tego nie urozmaicić?? Ostatnio wpadła mi w oko seria ciekawych książeczek z oferty wydawnictwa Skrzat. Czytając opis na stronie pomyślałam, że to właśnie może być fajnym urozmaiceniem dla mojego brzdąca. Bowiem są to po prostu "Bajki szukajki", czyli seria dla ciekawskich maluszków, które pomagają ćwiczyć u naszych dzieci spostrzegawczość i uczą cierpliwości. Tak naprawdę właśnie to wyczytałam w notce na stronie wydawnictwa. Nie wiedziałam jeszcze wtedy co kryje się za tymi słowami. Nie trzeba było jednak długo mnie namawiać na to, by chwycić po kilka pozycji z tej serii. Musiałam sama się przekonać, jak takie opowiadania sprawdzą się w naszym domu. I tak trafiły do nas dwie części. Pierwszą z nich to Łatek gagatek, czyli krótkie opowiadanie o bardzo niesfornym piesku. Ten mały puszysty zwierzak uwielbia się ukrywać. Stale znajduje sobie jakąś nową kryjówkę i tak się chowa przed swoją małą panią, że trudno go dostrzec! Jego kryjówki są przeróżne. Raz schowa się pod kołdrą, innym razem wsunie się między zabawki. Oj, powiem krótko - wszędzie go pełno! Jak więc poradzić sobie z takim małym psotnikiem? Czy Julka odszuka swojego małego pupila? A może troszkę jej w tym pomożemy, co? Zachęcam Was do lektury, na pewno Wam się spodoba :) Drugą książeczką z tej serii, którą miałam okazję poznać jest opowiadanie pt. "Szukaj Tofika". W tym przypadku naszym tytułowym zwierzaczkiem jest kociak. Różnie zabawny i psotny co jego poprzednik. Tofik także uwielbia bawić się w chowanego, a jego pomysłowość przechodzi nasze najśmielsze oczekiwania. Gdzie możemy zatem dostrzec naszego puchatego przyjaciela? Na przykład w lodówce. Albo na żyrandolu! Tak, to z pewnością dość nietypowe kryjówki, więc trzeba wykazać się wielką spostrzegawczością by go tam dostrzec. Ale jeśli tylko wytężymy wzrok, na pewno uda nam się go odnaleźć :) Jeśli jesteście ciekawi, gdzie jeszcze możemy znaleźć Tofika - zerknijcie do książki :) Obie te lektury są naprawdę nieduże. To znaczy ich format jest wielkości kartki A4, lecz są to wydania zeszytowe w miękkiej zwykłej okładce, zatem nie należą one do jakiś "wypasionych" książek. Ale to nie zmienia faktu, że są prześliczne! Kartki są śliskie i dość solidne. No dobrze, nie jakieś kuloodporne, ale przy normalnym użytkowaniu powinny przetrwać dość długo. Całość zszyta jest ze sobą za pomocą dwóch zszywek. Ogólnie nie jest źle. W końcu nie jest to zabawka tylko książka. U nas się sprawdza, choć moja Natalka to niestety mały urwis. Ale zazwyczaj sięgamy po te książki razem, mam wtedy mojego brzdąca na oku i nic złego się nie dzieje. Spokojnie posłuży nam jeszcze długo i będzie cieszyć nie tylko nas, ale i maluchów naszych znajomych :) No tak, ale wygląd to nie wszystko. Na początku tej recenzji pisałam Wam już o tym, że ta książka to bardzo ciekawa pozycja. I nie miałam wtedy na myśli samej formy jej wydania, lecz treść! Bo to ona w tym przypadku oraz kolorowe ilustracje jej towarzyszące są tutaj najważniejsze. Ta książeczka bez obrazków, podobnie jak same ilustracje bez tekstu nie miałyby tu najmniejszego sensu. Bowiem historie opowiedziane w tych niedużych lekturach opisują psoty naszych tytułowych czworonogów. A bardzo kolorowe obrazki przedstawiają nam wszystko to co opisuje narrator. Wszystko więc jest tu zgrabnie połączone i tworzy taką mini zagadkę dla małego słuchacza. Dziecko bowiem, podczas naszego czytania ma za zadanie odnaleźć Tofika lub Łatka na obrazkach. A powiem Wam szczerze, że to wcale nie jest łatwe zadanie! Ale spokojnie, to nie jest aż takie straszne jakby się wydawało. Bo jeśli nie uda nam się znaleźć maluszka, bądź też wskażemy nie to miejsce co trzeba, dowiemy się o tym już na następnej stronie. Tam bowiem podczas czytania tekstu autor zdradza nam, gdzie poprzednio ukrył się zwierzak. Wspaniale prawda? Ja jestem zachwycona. Nie mogę oczywiście nie wspomnieć o tym, że książeczki te są naprawdę prześliczne. Ilustracje wewnątrz są kolorowe i bardzo ciekawe. Jest na nich wystarczająco dużo szczegółów, by odnalezienie naszych pupili nie było łatwe. Ale nie możemy też narzekać na ich nadmiar. Moja dwulatka fajnie sobie radzi z tymi książkami, więc spokojnie mogę je polecić nawet dla ciut młodszych brzdąców niż tych w wieku sugerowanym na stronie wydawnictwa (3-6). A jeśli chodzi o tekst - tutaj także nie mam się do czego przyczepić. Tekst jest ciekawy i zabawny. A poza tym, historia naszych zwierzaczków opowiedziana jest wierszykiem, więc czyta się ją ekspresowo! U nas te dwie lektury cieszą się ogromnym zainteresowaniem. Moja Natalka chętnie po nie sięga i naprawdę świetnie się przy nich bawi. Teraz to już moja mała cwaniara nauczyła się ich na pamięć, więc nasze poszukiwania zwierzaczków nie są aż takie ekscytujące. Ale na początku to była zabawa! Na zakończenie dodam tylko, że seria ta stale rośnie. Wszystkie tytuły znajdziecie tutaj: Bajki szukajki. Polecam! Myślę, że naprawdę warto!

Już nie raz wspominałam Wam, że mój starszak ma problemy z czytaniem, nauka idzie mu strasznie opornie i już teraz widzę, że język polski z pewnością nie będzie jego ulubionym przedmiotem. Za to wiem co z pewnością polubi, zresztą już lubi ;) Chodzi oczywiście o matematykę. Nikodem świetnie sobie z nią radzi, lubi liczyć, lubi robić zadania matematyczne, lubi uczyć się nowych rzeczy z tym tematem związanych i szybko mu to idzie. Dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok takiej książki! Musiałam ją mieć :) Elementarz matematyczny wydawnictwa Nasza Księgarnia to coś, co mam nadzieję, choć odrobinę sprawi, że Nikodem zacznie siadać do czytania z większym entuzjazmem niż dotychczas... Narazie robimy ku tej książce podchody ;) Tak naprawdę mój starszak nie ma kiedy czytać samodzielnie książek... Do szkoły chodzi na 11 i 12, lekcje kończy po 15 i po 16. Codziennie ma do czytania czytanki szkolne, które musi umieć czytać na kolejny dzień więc jego samodzielne czytanie ogranicza się praktycznie wyłącznie do dwóch lub trzech przeczytań danej czytanki... Męczy mnie to już, wyobraźcie więc sobie jak musi to męczyć moje dziecko... Po szkole obiad, czytanka, chwila zabawy, mycie, czytanka, kolacja i spać. Rano śniadanie, czytanka, chwila zabawy i do szkoły i tak w kółko. Nie mam serca wciskać pomiędzy to jeszcze dodatkowych książek więc Nikodem samodzielnie czyta naprawdę niewiele :( Mam nadzieję, że w wakacje trochę nadgonimy i że w przyszły rok szkolny będzie chodził do szkoły na rano i jednak trochę więcej czasu będzie na wszystko, bo narazie z dnia to ma naprawdę niewiele... Ale żeby nie było, że recenzję Wam w ciemno piszę, bo przecież sama napisałam, że książki tej dziecko moje nie przeczytało. Ja ją przeczytałam sama i dlatego mogę Wam co nieco o niej opowiedzieć :) Jakiś czas temu miałam okazję zaprezentować Wam już jeden "Elementarz" wydawnictwa Nasza Księgarnia. Dzisiejszy "Elementarz matematyczny" to wspaniała kontynuacja tego pierwszego. Oba są z cudnej serii "Poczytam ci mamo". Bohaterowie książki są tacy sami, a nawet jest ich jeszcze więcej ;) Zasadnicza różnica jest taka, że tamta książka była do nauki czytania, ta dzisiejsza jest idealna do zrozumienia i nauczenia się podstawowych rzeczy z matematyki choć wszystko to opisane jest w formie krótkich historyjek więc jak na elementarz przystało czytania także tutaj nie zabraknie ;) Antek, Lenka, Julek, Krzyś i Ada to piątka przyjaciół. W książce tej znajdziemy niedługie opowiadania opisujące różne wydarzenia z życia tych dzieciaków. Przeczytamy na przykład o tym jak Antek uczył swojego malutkiego brata Leonka liczyć i jak kuzyn Lenki mu w tym przeszkadza. Albo o tym jak Lenka szukała swojego zaginionego kotka Itka. I o tym jak piesek Ady znajdzie się w kalendarzu. To wszystko i jeszcze więcej znajdziemy w pierwszej części książki poświęconej liczbom od 0-9. Dalsza część książki to oczywiście znowu opowiadania z naszymi dziecięcymi bohaterami w rolach głównych. Tylko tutaj są już inne matematyczne zagadnienia wplątane w tekst :) Zbiory, mierzenie, figury geometryczne, jednostki długości, ważenie, dodawanie i odejmowanie, jednostki miary, orientacja przestrzenna, jednostki masy, odczytywanie temperatury, ułamki, kalendarz, jednostki objętości, liczby rzymskie, pieniądze, czas, mnożenie, liczby, pozycja cyfry - to wszystko w formie ciekawych historyjek z życia Lenki, Antka, Julka, Krzysia i Ady ;) Całość jest naprawdę ciekawa, naprawdę bardzo pomysłowa i naprawdę ogromnie mi się podoba. Choć tekstu jest tutaj sporo to książkę tą czyta się szybko. Jej treść jest bez wątpienia niezwykle pomocna w zrozumieniu wielu matematycznym zagadnień. Znajdziemy nawet trochę przykładów na to jak najłatwiej zrozumieć te wszystkie matematyczne cuda, które na pierwszy rzut oka wydawać by się mogły nie do ogarnięcia przez małą dziecięcą główkę. A jednak po przeczytaniu tych opowiadań okazuje się, że to wcale nie jest tak straszne i skomplikowane jak na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać ;) Na koniec napiszę Wam tylko jeszcze, że zarówno treść jak i wygląd tej książki niesamowicie mi się podoba i z czystym sumieniem polecam ją i dla młodszych i dla starszych dzieciaków, bo znajdziemy w niej wszystko, od nauki podstawowych cyfr do mnożenia i ułamków ;)

Bardzo ładna i pomysłowa książka dla najmłodszych. Spodobała się mojemu dwulatkowi, lubi prosty tekst i same kotki. Z jednej strony fajnie, że kolory nie są zbyt krzykliwe, ale jak kotki znikają w domku, to w cieniu kartonowych okienek, niektóre kolory stają się nie do odróżnienia. I za to odejmuję gwiazdkę.