Nominacja w Plebiscycie 2015 
Patronat Patronat Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Fantastyka, fantasy.
Epicki finał bestsellerowej serii Chłopcy!
Po traumatycznych wydarzeniach z części trzeciej Cień i Piotruś wreszcie stawiają na swoim – oto w realnym świecie trwa wielka, nieprzerwana zabawa. Sporą rolę w ich planie mają odegrać Chłopcy, wciąż pozbawieni pamięci i tkwiący w zwyczajnym, nudnym życiu. Czy Dzwoneczek jest w stanie jeszcze coś zmienić, czy tylko mimowolnie realizuje kolejne założenia Cienia?
Droga wzywa, a największa z przygód – ta, z której nie da się wyjść cało, ale i której nie sposób uniknąć, czeka! Dzwoneczek i Chłopcy jeszcze nigdy nie byli tak blisko niej… Kiedy trzeba, bawi wyszukanymi żartami i ciętymi bon motami. Innym razem wyciska łzy i zmusza do refleksji. Wspaniałe zakończenie wspaniałej serii.
Szukamy ofert...Po czterech tomach Jakub Ćwiek zamyka „Chłopców”, swój drugi najdłuższy książkowy cykl. Czwarty tom serii pozostawia jednak sporo miejsca na kontynuację, więc być może, podobnie jak w przypadku cyklu o Lokim - Kłamcy, doczekamy się dalszych części? Jednak póki co sam autor zapewnia, że na tomie z czwórką „Chłopcy” się skończą.
Ten ostatni tom nosi nieco przewrotny podtytuł „Największa z przygód”. Faktycznie, to moment kulminacyjny, gdy całe narastające przez trzy tomy napięcie zbiega się w jednej, oszołamiającej przygodzie. Ale nie można zapominać, że Nibylandii pod tym eufemizmem czai się śmierć. Tej również nie brakuje na kartach powieści i to po wszystkich stronach konfliktu.
Do walki staje Dzwoneczek, która wyrwała się spod złowieszczej kurateli Cienia. Najpierw będzie musiała odzyskać swoich Chłopców, a następnie zmierzyć się z Cieniem, Piotrusiem Panem, jego nową Wendy i całą gromadą Zagubionych Chłopców, których Cień poddał magicznemu praniu mózgu.
Pytanie tylko czy ich działania zdołają powstrzymać snuty od lat plan Cienia? I jak ma się do cierpliwych i misternych założeń porywczy i nieustannie szukający nowych podniet Piotruś?
Podobnie jak w poprzednich tomach jest głośno, wulgarnie i niepoprawnie politycznie. Ale także błyskotliwie, zabawnie, a momentami refleksyjnie. Gdzieś w tle szalonych przygód, koszykówki na motocyklach, piania, oparów alkoholu i seksu pojawiają się poważniejsze pytania. Jak choćby o odpowiedzialność. Czy Dzwoneczek ma prawo odbierać Kędziorowi i Milczkowi ich nowe życie i rodziny, choćby nawet zaczęły się od oszustwa Cienia?
Jedną z najciekawszych postaci jest Piotruś Pan. Jakub Ćwiek to człowiek Drogi, muzyki, szalonych przedsięwzięć, przygód. Mogłoby się wydawać, że sam ma dużo wspólnego z Panem. A jednak w postaci Piotrusia pokazuje, że bycie Wiecznym Chłopcem wcale nie jest takie wspaniałe, a amoralność i brak poczucia odpowiedzialności połączone z dziecięcą ciekawością, potrafią stworzyć prawdziwego potwora.
„Największa z przygód” to znakomite domknięcie serii. Serii starannie zaplanowanej, co widać po pieczołowitości, z jaką autor domyka różne porozpoczynane wątki. W wielkim finale pojawi się sporo drugo- czy trzecioplanowych postaci, które będą miały do odegrania ważne role. I to pomimo, że wielu czytelników zdążyło już o nich zapomnieć, jak ksiądz Jan czy Matt, były kochanek Dzwoneczka.
Przez całą książkę możemy nurzać się w tym niepowtarzalnym magiczno-bikerskim klimacie, który w serii stworzył Ćwiek. Po raz kolejny przejedziemy się Skrótem, a jego potwornymi, makabrycznymi wizjami. A Chłopcy będą musieli podjąć ostateczną decyzję czy wydorośleć, pozostać z Dzwoneczkiem czy może ruszyć szlakiem największej z przygód.
Zakończenie nie rozczaruje fanów serii, ale jeśli nie zdążyliście się wcześniej zapoznać z przygodami „Chłopców”, trzeba zacząć od pierwszego tomu.
Krzysztof Krzemień
1772 
66 
133 Z moich obliczeń wynika, że tom zamykający cykl "Chłopcy", to siódma przeczytana przeze mnie książka Jakuba Ćwieka w tym roku. Oj, nie, nie chwalę się, nie taki mam cel, po prostu jeszcze pod koniec ubiegłego zupełnie nie było mi z Autorem po drodze, (żeby nie powiedzieć, że nie wiedziałam kto zacz?) Sytuacja zupełnie się odmieniła wraz z nowym rokiem, kiedy postanowiłam spróbować wielu nowych książkowych smaków. Bo...dlaczego nie?! Później może być za późno. Ćwiek jest dla mnie strzałem w dziesiątkę! Strzałem prosto w sam środek tarczy! Okazuje się, że nie tylko Robin Hood trafia tak celnie! Mnie się czasami też udaje. Cykl "Chłopcy" stał się moim ulubionym, i z całą pewnością wrócę do niego jeszcze nie jeden raz, jeśli natomiast chodzi o ostatni tom, "Największą z przygód", to jest to świetne zamknięcie całości. Satysfakcjonujące. Miejscami zaskakujące. Dopracowane. Szczerze powiedziawszy, nie potrafię sprecyzować co takiego ma w sobie twórczość Ćwieka, że aż tak przypadła mi do gustu, myślę, że jest to właśnie to słynne "COŚ", którego nie da się opisać słowami, to się po prostu czuje.
1061 849 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Chłopcy. Największa z przygód
Autor tej książki niewątpliwie ma pewien talent do obrazowego pisania, chociaż zdecydowanie brakuje mu pomysłów i jakby konsekwencji, a te braki próbuje zasłaniać wyjątkowo wulgarnym słownictwem, które mogłoby zaskoczyć nawet bezdomnych pijaczków z parku.
Autor tej książki niewątpliwie ma pewien talent do obrazowego pisania, chociaż zdecydowanie brakuje mu pomysłów i jakby konsekwencji, a te braki próbuje zasłaniać wyjątkowo wulgarnym słownictwem, które mogłoby zaskoczyć nawet bezdomnych pijaczków z parku.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJak to się stało, ze dopiero teraz przesłuchałam “Chłopców “Jakuba Ćwięka ?! Nie wiem, ale omijała mnie wspaniała przygoda i cieszę się, że w końcu udało mi się dołączyć ! Bangarang ! Inaczej nie da się opisać tych czterech tomów. Jestem świeżo po wysłuchaniu całej serii audiobooków i pomyślałam, że napiszę jedną wspólną recenzję/ opinie, poprostu nie wiem kiedy kończył się jeden tom a zaczynał kolejny :)
Audiobook jest rewelacyjny dzięki kunsztowi autora i wspaniałej narracji i interpretacji lektora ,postacie rozsiadły się w mojej wyobraźni i przeżywałam przygody wraz z nimi. Łzy wzruszenia i wybuchy śmiechu, dreszcze strachu i pragnienie kolejnej przygody. Świetna historia zarówno dla fanów Ćwięka jak i dla tych co nigdy nie chcieli dorosnąć i trochę się pogubili w tym dorosłym zyciu. Jest to też trochę hołd dla Robina Wiliamsa nieodżałowanego Piotrusia Pana, który odszedł w te Największą z przygód .
Polecam !
Jak to się stało, ze dopiero teraz przesłuchałam “Chłopców “Jakuba Ćwięka ?! Nie wiem, ale omijała mnie wspaniała przygoda i cieszę się, że w końcu udało mi się dołączyć ! Bangarang ! Inaczej nie da się opisać tych czterech tomów. Jestem świeżo po wysłuchaniu całej serii audiobooków i pomyślałam, że napiszę jedną wspólną recenzję/ opinie, poprostu nie wiem kiedy kończył...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPo przeczytaniu czterech tomów mam dwie refleksje:
1. Jakby te książki wyczyścić z wulgaryzmów, to zostałaby połowa.
2. Mam wrażenie, że autor nie potrafiłby skonstruować akapitu po polsku, gdyby nie wyjątkowa kreatywność do tworzenia odmian wulgarnych słów...
A poza tymi dwoma. Z ulgą przyjąłem, że to już koniec.
Po przeczytaniu czterech tomów mam dwie refleksje:
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to1. Jakby te książki wyczyścić z wulgaryzmów, to zostałaby połowa.
2. Mam wrażenie, że autor nie potrafiłby skonstruować akapitu po polsku, gdyby nie wyjątkowa kreatywność do tworzenia odmian wulgarnych słów...
A poza tymi dwoma. Z ulgą przyjąłem, że to już koniec.
Tak sobie patrzę na recenzje i jestem w szoku, że ludzie dopiero na wysokości 4 tomu zaczynają pisać "koszmar, nie da się czytać przez absurdalne stężenie wulgaryzmów i żenującą fabułę". Przepraszam? Dokładnie ten sam poziom był już w tomie pierwszym. Zmęczyłem całość tylko dlatego, że lubię Ćwieka.
Tak sobie patrzę na recenzje i jestem w szoku, że ludzie dopiero na wysokości 4 tomu zaczynają pisać "koszmar, nie da się czytać przez absurdalne stężenie wulgaryzmów i żenującą fabułę". Przepraszam? Dokładnie ten sam poziom był już w tomie pierwszym. Zmęczyłem całość tylko dlatego, że lubię Ćwieka.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Oto druga Nibylandia (...) Wielka jak dziecięce oczekiwania, ale też brudna, zniszczona i obdarta jak dorosłość."
Po raz kolejny przychodzę do Was z recenzją całej serii. Trudno jest ocenić każdy tom osobno, kiedy przeczytało się całość, ponieważ uważam, że analizowanie tej serii w oderwaniu od całości byłoby niemożliwe – wszystkie części tworzą spójną, harmonijną historię.
Jakub Ćwiek w serii „Chłopcy” zabiera czytelników w świat alternatywnej interpretacji klasycznej baśni o Piotrusiu Panie. To jednak nie urocza opowieść o Nibylandii, ale brutalna, pełna humoru, adrenaliny i mroku historia o grupie wyrzutków, którzy znaleźli swój dom w zardzewiałym lunaparku.
Seria składa się z czterech tomów, które opowiadają o losach gangu motocyklistów zwanych Zagubionymi Chłopcami, na czele którego stoi Dzwoneczek – niegdyś wróżka, dziś twarda liderka. Ćwiek bawi się baśniowym motywem, przekształcając go w dynamiczne urban fantasy, gdzie magia i współczesność przenikają się na każdym kroku.
Pierwsze, co rzuca się w oczy, to nietuzinkowy styl Ćwieka. Autor posługuje się językiem żywym, pełnym potocznych wyrażeń, a momentami wręcz wulgaryzmów, co świetnie oddaje charakter bohaterów. Każdy z nich jest wyrazisty – od charyzmatycznej Dzwoneczek, przez walecznych Chłopców, aż po humorystyczne postaci poboczne. Dialogi są dynamiczne i autentyczne, co sprawia, że czytelnik łatwo zanurza się w świat wykreowany przez autora.
Fabuła pełna jest zwrotów akcji, a kolejne tomy stopniowo odsłaniają przeszłość bohaterów i ich związek z oryginalną historią Piotrusia Pana. Mimo lekkości i humoru, Ćwiek nie unika trudnych tematów, takich jak dorastanie, odpowiedzialność czy cena wolności.
Nie jest to jednak literatura dla każdego. Ostry język, niekiedy brutalne sceny i specyficzny humor mogą zniechęcić bardziej wrażliwych czytelników. Dla tych jednak, którzy szukają czegoś świeżego, niekonwencjonalnego i pełnego akcji, „Chłopcy” będą strzałem w dziesiątkę.
"Oto druga Nibylandia (...) Wielka jak dziecięce oczekiwania, ale też brudna, zniszczona i obdarta jak dorosłość."
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPo raz kolejny przychodzę do Was z recenzją całej serii. Trudno jest ocenić każdy tom osobno, kiedy przeczytało się całość, ponieważ uważam, że analizowanie tej serii w oderwaniu od całości byłoby niemożliwe – wszystkie części tworzą spójną, harmonijną...
Nie udźwignęłam. Tylu wulgaryzmów już dawno nigdzie nie widziałam. I mimo że z wielką przyjemnością czytałam pierwszą część, druga mnie wymęczyła, to trzecia była świetna i liczyłam na super zabawę w ostatniej. Sorry, nie tym razem. Obrzydliwy język mnie pokonał.
Nie udźwignęłam. Tylu wulgaryzmów już dawno nigdzie nie widziałam. I mimo że z wielką przyjemnością czytałam pierwszą część, druga mnie wymęczyła, to trzecia była świetna i liczyłam na super zabawę w ostatniej. Sorry, nie tym razem. Obrzydliwy język mnie pokonał.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJak na koniec historii to wyszło całkiem nieźle.Fajnie się to czytało … dwie ostatnie części dość mocno ze sobą powiązane .Rubaszny żart ,wartka zakręcona akcja.
Zakończenie ma troszeczkę sporo niedomówień, ale mimo wszystko wielka szkoda , że się ta przygoda skończyła …i cóż …. Dorastanie jest trudne , boli , no ale kiedyś trzeba no nie ?🙂 i Co Piotrusiowe było , to zostało oddane 🙂
Jak na koniec historii to wyszło całkiem nieźle.Fajnie się to czytało … dwie ostatnie części dość mocno ze sobą powiązane .Rubaszny żart ,wartka zakręcona akcja.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZakończenie ma troszeczkę sporo niedomówień, ale mimo wszystko wielka szkoda , że się ta przygoda skończyła …i cóż …. Dorastanie jest trudne , boli , no ale kiedyś trzeba no nie ?🙂 i Co Piotrusiowe było , to...
Pierwszych "Chłopców" skończyłem bez większego entuzjazmu, jednak z każdym kolejnym tomem historia nabierała tempa. "Największą z przygód" pochłonąłem szybko i był to naprawdę smakowity kąsek. Dobra akcja, brak przestojów i mocne teksty, które zostaną ze mną na dłużej, zwłaszcza jedynego w swym rodzaju Kędziora. Pozostało parę niedopowiedzeń i zakończenie może budzić pewien niedosyt, ale może dlatego, że kończy się jak wiele znanych nam historii z dorosłego życia, chociaż nasze wewnętrzne dziecko pragnęłoby czegoś większego. Z drugiej strony tym głębiej do nas trafia.
Pierwszych "Chłopców" skończyłem bez większego entuzjazmu, jednak z każdym kolejnym tomem historia nabierała tempa. "Największą z przygód" pochłonąłem szybko i był to naprawdę smakowity kąsek. Dobra akcja, brak przestojów i mocne teksty, które zostaną ze mną na dłużej, zwłaszcza jedynego w swym rodzaju Kędziora. Pozostało parę niedopowiedzeń i zakończenie może budzić pewien...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie spodziewałam się takiego zakończenia serii, bardzo mnie zawiodło..
Nie spodziewałam się takiego zakończenia serii, bardzo mnie zawiodło..
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPochłonęłam książkę w jeden wieczór. Akcja wciąga jak odkurzacz, sceny wartko przeskakują jedna za drugą, nie można doczekać się zakończenia. Do ostatniej chwili zachodziłam w głowę, jak autor wyprowadzi Dzwoneczka i Chłopców z tej matni. Nieśmiało wypatruję kolejnej części. Atmosfera jest diametralnie różna od tego, co widzieliśmy w pierwszej części: wszyscy wyznawali zasadę "zabawa ponad wszystko", w ostatnim tomie natomiast widać rozwój głównych bohaterów oraz zmianę ich systemu wartości.
Uwaga! Książka jest pełna wulgaryzmów i przemocy. Co najmniej 16+.
Pochłonęłam książkę w jeden wieczór. Akcja wciąga jak odkurzacz, sceny wartko przeskakują jedna za drugą, nie można doczekać się zakończenia. Do ostatniej chwili zachodziłam w głowę, jak autor wyprowadzi Dzwoneczka i Chłopców z tej matni. Nieśmiało wypatruję kolejnej części. Atmosfera jest diametralnie różna od tego, co widzieliśmy w pierwszej części: wszyscy wyznawali...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to