Stroiciel

Okładka książki Stroiciel autora Tomasz Trojanowski, 9788376723266
Okładka książki Stroiciel
Tomasz Trojanowski Wydawnictwo: Wydawnictwo Literatura Seria: Plus Minus 16 literatura młodzieżowa
128 str. 2 godz. 8 min.
Kategoria:
literatura młodzieżowa
Format:
papier
Seria:
Plus Minus 16
Data wydania:
2014-10-16
Data 1. wyd. pol.:
2014-10-16
Liczba stron:
128
Czas czytania
2 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788376723266
Średnia ocen

6,0 6,0 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Stroiciel w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Stroiciel



książek na półce przeczytane 4856 napisanych opinii 205

Oceny książki Stroiciel

Średnia ocen
6,0 / 10
64 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Stroiciel

avatar
359
125

Na półkach:

Ciekawa książka z pogranicza science-fictione z pewnym zacięciem filozoficznym. Początek jest intrygujący, jednak potem coś jakby jest przekombinowane. Dla mnie zakręcona jak chińskie śrubki. Ale może ja za stara jestem na taką lekturę, może młodzież łatwiej odnajduje głębsze przesłanie tej pozycji.

Ciekawa książka z pogranicza science-fictione z pewnym zacięciem filozoficznym. Początek jest intrygujący, jednak potem coś jakby jest przekombinowane. Dla mnie zakręcona jak chińskie śrubki. Ale może ja za stara jestem na taką lekturę, może młodzież łatwiej odnajduje głębsze przesłanie tej pozycji.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1089
576

Na półkach: , , ,

Cyprian to nastolatek różniący się od rówieśników. Nie zależy mu na markowych ubraniach i nie chodzi na imprezy, ale tworzy muzykę, gra w swoim zespole i czyta książki. Główny bohater zastanawia się co oznaczają jego sny. Chłopak śni o różnych miejscach, a rówieśnicy nie potrafią zrozumieć samego Cypriana, ale też tego, co go niepokoi. Miejsca, które chłopak odwiedza w snach powoli odkrywa także w rzeczywistości. Sklep muzyczny, który odwiedził wraz z Dominiką to początek niemożliwego. Chłopak zdał sobie sprawę, że użył skali Oktawonu. Jest to instrument, który nie istnieje. Cyprian poprzez kolejny ciąg niespodziewanych zdarzeń odkrywa prawdę o sobie i świecie. Jest ostatnim Stroicielem, który musi sprawić, że z Oktawonu popłyną prawdziwe dźwięki. W przeciwnym razie świat przestanie istnieć i zawładną nim siły Zła. Czy Cyprian uratuje świat? Co jest prawdą a co fałszem? Czy wszyscy jesteśmy niewolnikami? Odpowiedzi na te i inne pytania można znaleźć w powieści.
Polecam tę niezwykłą opowieść o współczesnym, nieidealnym świecie, która z pewnością na długo zapadnie w pamięć. Niepokojące i niekonkretne zakończenie pozostawia nas z pytaniem jak naprawdę zakończą się losy nastolatka i z refleksją nad tym, w jaki sposób możemy próbować ocalić świat.

Cyprian to nastolatek różniący się od rówieśników. Nie zależy mu na markowych ubraniach i nie chodzi na imprezy, ale tworzy muzykę, gra w swoim zespole i czyta książki. Główny bohater zastanawia się co oznaczają jego sny. Chłopak śni o różnych miejscach, a rówieśnicy nie potrafią zrozumieć samego Cypriana, ale też tego, co go niepokoi. Miejsca, które chłopak odwiedza w...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
82
43

Na półkach: , ,

Nie wiem co tu napisać. Zbyt wiele pochwał, wobec tego dzieła. Każdy musi to przeczytać. Moim zdaniem niedocenione arcydzieło.

Nie wiem co tu napisać. Zbyt wiele pochwał, wobec tego dzieła. Każdy musi to przeczytać. Moim zdaniem niedocenione arcydzieło.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

168 użytkowników ma tytuł Stroiciel na półkach głównych
  • 91
  • 75
  • 2
28 użytkowników ma tytuł Stroiciel na półkach dodatkowych
  • 13
  • 4
  • 4
  • 2
  • 2
  • 2
  • 1

Inne książki autora

Tomasz Trojanowski
Tomasz Trojanowski
Ukończył studia na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego. Jego debiutancka książka Kocie historie została natychmiast zauważona i otrzymała Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego. Jest autorem scenariuszy, słuchowisk radiowych, opowiadań dla dzieci, felietonów, realizatorem programów telewizyjnych. Do dziś w Teatrze Polskiego Radia zrealizowanych zostało około trzydziestu słuchowisk jego autorstwa – w 1996 roku słuchowisko „Na ratunek” reprezentowało Polskę na międzynarodowym konkursie słuchowisk radiowych EBU w Bratysławie. Współpracował z miesięcznikiem dla dzieci „Świerszczyk” oraz dla dorosłych „Świat kobiety”. Był współautorem wielu programów, które ukazywały się w większości stacji telewizyjnych – „Letnie Cafe Polsat”, „Tam gdzie gra staw”, „Dyngusowe psoty”, „Cztery pory roku”, „Gdzie jest Mikołaj”, „Dzień dziecka w TV Polonia”, „Małolaty”, „Polskie ABC”, „Redakcja”, „Pamiętnik małolaty”, „Hity satelity”, „Mini Playback Show”, „Super Playback Show”, „To było grane”, „Zostań gwiazdą”, „Zwariowana forsa", „Kasa Briana”, „”Kręć z nami”, „Fryderyk 98”.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Za wszelką cenę Katarzyna Ryrych
Za wszelką cenę
Katarzyna Ryrych
Główna bohaterka powieści jest trochę starsza niż większość postaci z serii „Plus minus 16”. Kiedy poznajemy Julię, ma dwadzieścia lat i jej dotąd uporządkowane i spokojne życie burzy odkryta tajemnica. W dniu swoich urodzin młoda kobieta dowiaduje się, że w spadku po zmarłej babci otrzymała dom we Włoszech. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie to, że Julka była przekonywana przez rodzinę, że babcia zmarła kilkanaście lat temu. W momencie, kiedy dziewczyna poznaje nowe fakty, wiele rzeczy zaczyna jej się układać. Okazuje się, że kiedy starsza pani zostawiła męża i wyjechała za granicę jeszcze przez wiele lat żyła spokojnie we Włoszech, a zmarła dopiero trzy lata temu. Dlaczego więc nikt nie chciał mówić o babci, uznawano ją za zmarłą, a dziadek za każdym razem kiedy o niej wspominano, robił się wściekły? Właśnie tego Julia chce się dowiedzieć, kiedy podejmuje decyzję o wyjeździe do Rzymu. Kiedy bohaterka dociera do Włoch, nie zna nikogo, ale pragnie w końcu dowiedzieć się prawdy o wydarzeniach sprzed lat. We Włoszech Julia powoli poznaje kolejne osoby, które znały babcie, w tym jej przyjaciół. To właśnie dzięki ich wsparciu podążając rzymskimi uliczkami, po kawałku odkrywa kolejne sekrety staruszki. Nikt nie jest w stanie opowiedzieć Julii całej historii, bo chociaż jej babcia mieszkała w jednym miejscu przez wiele lat i zjednała sobie wiele przyjaznych osób, nie lubiła dzielić się swoją historią i miała wiele tajemnic. Julia, szukając tajemniczego czarnego kota i odkrywając kolejne zakątki wiecznego miasta dowiaduje się kim naprawdę była Caterina i odnajduje w niej część siebie. Przeczytałam wiele książek Katarzyny Ryrych, ale ta nie była podobna do żadnej z poprzednich. Bohaterka nie musiała wcześnie wkroczyć w dorosłość, niosąc ciężki bagaż doświadczeń, za to przez wiele lat była oszukiwana przez najbliższych i chciała odkryć tajemnice z przeszłości. Autorka do swojej powieści, w której czytelnik lepiej pozna piękne miasto, jakim jest Rzym i razem z główną bohaterką będzie poznawał kolejne sekrety, dołożyła nutkę magii. Książka jest krótka i wciągająca, zdecydowanie należy do tych, w których kolejne strony przewracają się same. Powieść warta przeczytania z wieloma tajemnicami i pięknymi włoskimi uliczkami w tle.
Wika - awatar Wika
oceniła na74 lata temu
Miłość pod Psią Gwiazdą Anna Zgierun-Łacina
Miłość pod Psią Gwiazdą
Anna Zgierun-Łacina
Jest coś w pisarstwie Anny Zgierun-Łaciny, czego nie umiem dokładnie określić, ale to coś otacza mnie przytulnym kokonem, jak Jeżyciada, choć aż tak idealistyczne, jak książki Musierowicz nie jest. Może to sposób konstrukcji bohaterów? Może wyczuwalna sympatia autorki do wykreowanych przez siebie postaci? Może sposób doboru tematów i rozwinięcie poszczególnych wątków? Nie mam zielonego pojęcia, czym ten tajemniczy czynnik jest, ale sprawia on, że z ogromną przyjemnością zatapiam się w książki pani Anny, choć dawno już przestałam być nastolatką. W „Miłości pod Psią Gwiazdą” na pierwszy plany wysuwają się perypetie Magdy i Andrzeja. Ale tak naprawdę każda z pojawiających się w tej opowieści osób mocno się w niej zaznacza. Autorka nie ucieka od trudnych tematów. Bohaterowie muszą się zmierzyć z wielkimi i całkiem małymi nieszczęściami. Proces dojrzewania nie jest przecież bezbolesny. Zderzenia czołowe z przeciwnościami losu najlepiej weryfikują, jacy jesteśmy naprawdę i skutecznie rozbijają wydmuszki naszych wyobrażeń na własny temat. I czasami okazuje się, że dorosła kobieta może być bardziej niedojrzała niż nastolatka. „Miłość pod Psią Gwiazdą” to powieść o tym, że człowiekowi bardzo chce się do drugiego człowieka, ale z reguły nie wiadomo, jak to chcenie pokazać i ukierunkować. Myślę, że nastoletnia wersja mnie byłaby tą książką oczarowana. A ja mogę tylko serdecznie tę powieść polecić.
onika - awatar onika
oceniła na74 lata temu
A jeśli zostanę... Barbara Ciwoniuk
A jeśli zostanę...
Barbara Ciwoniuk
Rodzice Wiktorii giną w wypadku samochodowym. Nastolatka zostaje rozdzielona z młodszymi siostrami – bliźniaczkami i trafia do mieszkania nielubianej ciotki w Warszawie. Czternastolatka mieszkając w obcym, dużym mieście musi mierzyć się także z kuzynką – Janką, za która nigdy nie przepadała. Wiki przypadkiem trafia do eksperymentalnej klasy, w której każdy jest miły i uprzejmy, sprawia to, że dziewczyna odkrywa nowe zasady i metody nauczania. Pani Sawicka – wychowawczyni klasy wprowadziła proste zasady, które mają sprawić, że uczniowie będą się dobrze czuli w swojej klasie bazując na regułach Rona Clarka. Traumatyczne wydarzenie jakim jest śmierć rodziców, zmiana szkoły, przeprowadzka ze wsi do miasta i rozstanie z rodzeństwem to tylko niektóre problemy z którymi musi zmierzyć się Wiki. Czy samolubna i zapatrzona w siebie Janka i nieśmiała dziewczyna ze wsi dojdą do porozumienia? Co musi się wydarzyć, by Wiki odkryła, że bezwzględna, walcząca o swoją pozycję kuzynka też jest samotna i załamana? Czy kuzynki w końcu połączą siły i staną przeciwko swoim problemom? Przyjemna, wciągająca książka opowiadająca o problemach nastolatków. Smutny wątek śmierci najbliższych – rodziców, a także zmiana środowiska i znajomych czy pierwsza miłość to tylko niektóre problemy, które autorka porusza w swojej powieści. Ciekawym zabiegiem są wprowadzone przez Barbarę Ciwoniuk listy, które główna bohaterka pisze do zmarłej mamy i jej koleżanki – Rity. Książka to typowa młodzieżówka, którą warto przeczytać.
Wika - awatar Wika
oceniła na75 lat temu
Zielone martensy Joanna Jagiełło
Zielone martensy
Joanna Jagiełło
Zielone martensy Joanny Jagiełło to książka, która ma już swoje lata. Ukazała się (z inną okładką i w innym wydawnictwie) w 2016 roku, a to znaczy, że jej ówcześni docelowi odbiorcy sami są już dorośli. Ale choć rzeczywistość od tamtego czasu nieco się zmieniła, kluczowe problemy, nad którymi pochyla się autorka, pozostają wciąż aktualne. Mamy w tej książce trzy pierwszoosobowe narracje, pozwalające nam nie tylko poznać kluczowe dla fabuły postaci, ale też poniekąd wniknąć w ich myśli i emocje, poznając historię nie z boku, a od środka, tak, jak widzą ją Otylia, Feliks i jego młodsza siostra Wika. Autorka zajęła się szeroko dyskutowanym w tamtym czasie problemem tzw. eurosierot, czyli dzieci, których rodzice wyruszyli za pracą na Zachód, pozostawiając potomstwo pod opieką - przede wszystkim - babć. Feliks i Wika są właśnie takimi eurosierotami, które próbują ukrywać w szkole nieobecność mamy, a jednocześnie zmagają się z całą masą trudnych emocji związanych z tym faktem. Jagiełło nie piętnuje w tej książce matki, zdając sobie sprawę, że o jej wyjeździe zdecydowały skomplikowane okoliczności, jednak oddaje głos przede wszystkim dzieciom. Tym samym daje im prawo do przeżywania niekomfortowych emocji związanych z tęsknotą i poczuciem porzucenia, pojawiającym się naturalnie mimo tego, że młodzi bohaterowie na pewnej płaszczyźnie przecież rozumieją, jak bardzo potrzebują zarobionych przez mamę pieniędzy. Jednocześnie Jagiełło wprowadza perspektywę Opty, która została osierocona przez mamę, za którą tęskni tak samo jak Feliks i Wika za swoją. A wprowadzając tę paralelę uzmysławia, jak bardzo podobne w emocjach są te dwa rodzaje sieroctwa. Młodzi bohaterowie mają też całkiem zwyczajne problemy. Opta i Feliks są raczej pariasami w swojej szkole, ignorowani lub traktowani jak obiekt do kpin, a w rodzącej się między nimi przyjaźni i poczuciu wspólnoty doświadczeń odnajdują siłę, by mierzyć się z codziennością. Wika, młodsza, nieco rozpieszczona siostra Feliksa, za wszelką cenę chce się dopasować do rówieśników. Nie radzi sobie ze wstydem, więc ucieka w kłamstwo, które zostaje zdemaskowane i wykpione, a dziewczynka przekonuje się, że nie może liczyć na osoby, które miała za przyjaciółki. Jej burzliwa relacja ze starszym bratem, pełna niezrozumienia i wzajemnych pretensji, okazuje się najtrwalszą i najbardziej wartościową z tych, jakie udało jej się nawiązać. Ta książka kipi od emocji, trudnych i wymagających przepracowania, a jednocześnie daje młodym czytelnikom okazję do spojrzenia na własne perspektywy nieco z boku. Daje też nadzieję, że nawet największy outsider ma szansę nie tylko na przyjaźń, ale i pierwszą miłość, której początki z dużą dozą subtelności przedstawiła autorka. Książka ukazała się w ramach serii Plus minus 16, ale z powodzeniem można zaproponować ją lubiącym obyczajowe historie 12-, 13-latkom. A choć temat eurosieroctwa nie jest tak szeroko dyskutowany jak w czasie jej powstania, nadal poruszone w powieści problemy młodzieży nie straciły na aktualności.
zaczytASY - awatar zaczytASY
ocenił na72 lata temu
Uciec jak najbliżej Barbara Ciwoniuk
Uciec jak najbliżej
Barbara Ciwoniuk
Bohaterów powieści mogliśmy już poznać w dwóch innych książkach autorki: „Ten gruby” i „Własny pokój”. W tej części bliżej poznajemy Justynę – dziewczynę Zacha. Nastolatka po wyjeździe chłopaka czuje się bardzo samotna. Pogrążona w tęsknocie i poezji nie zauważa pogłębiających się problemów rodzinnych. Ojca Tyśki boją się wszyscy domownicy, mężczyzna jest agresywny. Najstarszy brat nastolatki – Czarek nie chce już dawać sobą pomiatać i po kolejnej kłótni z ojcem ucieka z domu. Dopiero po tym wydarzeniu Justyna zdaje sobie sprawę, że nie może dłużej myśleć tylko o Zachu i musi zająć się poszukiwaniami brata. Sytuacja w domu Tyśki diametralnie zmienia się po ucieczce Czarka. Wszyscy domownicy starają się odnaleźć chłopaka i polepszyć stosunki, by taka sytuacja nie miała już miejsca w przyszłości. Problemy rodzinne sprawiają że zmienia się także drugi brat Tyśki Patryk, a sama dziewczyna zaczyna rozumieć, że skupiając się na jednej sytuacji czasem nie dostrzegamy innej, równie ważnej. Jak ucieczka Czarka wpłynie na rodzinę? Czy szczere rozmowy będą w stanie z powrotem zbliżyć ich do siebie i pozwolić zrozumieć kto, kiedy i gdzie popełnił błąd? Czy Justyna będzie w stanie pogodzić miłość do Zacha i tęsknotę za nim z nieszczęściem najbliższych? Książka Barbary Ciwoniuk opowiada o problemach nastolatków w bardzo prawdziwy sposób. Powieść bardzo wciągająca, czyta się bardzo szybko. Ukazuje, że każde zachowanie jest spowodowane wcześniejszymi wydarzeniami, a szczera rozmowa pozwala zrozumieć problem. Wątek romantyczny w powieści przestrzega młodych ludzi, by kochając nie zapominali o rodzinie i dostrzegali także inne rzeczy, które dzieją się wokół nich.
Wika - awatar Wika
oceniła na65 lat temu
Wywrotka Kazimierz Szymeczko
Wywrotka
Kazimierz Szymeczko
Główna bohaterka książki autorstwa Kazimierza Szymeczki to Basia. Nastolatka przez znajomych nazywana Wywrotką, jak sama mówi jeździ na rolkach, bo lubi, chce ale też musi. Dziewczyna ma trudną sytuację w domu. Ojciec nastolatki wplątał się w kontakty z przestępcami wymuszającymi haracze i trafił do więzienia. Barbara jest głową rodziny, pomimo że mieszka z matką kobieta prawie się nie odzywa i jest bierna. Na dziewczynę spada jeszcze ciężar opieki nad malutkim bratem. Jak twierdzi sama wywrotka tylko on jest szczęśliwy, ponieważ nie rozumie tego, co się dzieje i nie zdaje sobie sprawy z tego, że są biedni. Wywrotka nie marnuje żadnej okazji, by dorobić. Basia zarabia głównie na wyścigach na rolkach, ale dorabia także pomagając emerytom, czy sprzedając truskawki. Nastolatka przezornie trzyma się z daleka od podejrzanych osób, nikogo nie oszukuje i nie naciąga. Dziewczyna określa swoje życie jako jazdę na rolkach – zalicza upadki, ma nadzieję, że kolejne zakręty wyprowadzą ją na prostą, czasem jednak jedzie pod prąd lub zalicza kolejną życiową wywrotkę. Wywrotka jeździ, bo to kocha i wypatruje mety tego życiowego wyścigu. Książka to przyjemna i krótka młodzieżówka. Powieść czyta się bardzo szybko, nie brakuje w niej zwrotów akcji, czy strasznych momentów takich jak ucieczka przed bandytami. W „Wywrotce” znajdziemy także wątek miłosny, jednak jest on bardziej pobocznym, niewiele wnoszącym do życia głównej bohaterki. Otwarte zakończenie powieści nie rozwiewa wszystkich wątpliwości czytelnika i nie mówi, jak ostatecznie zakończą się losy Wywrotki – w głębi wrażliwej dziewczyny, która pomimo wszystkich przeciwności chce wygrać życiowy wyścig.
Wika - awatar Wika
oceniła na65 lat temu
Kawa z kardamonem Joanna Jagiełło
Kawa z kardamonem
Joanna Jagiełło
„– Czy można się tego jakoś do­wie­dzieć?” Linka, piętnastoletnia dziewczyna mieszkająca z mamą, ojczymem i młodszym przyrodnim bratem. Na co dzień uczęszcza do publicznego liceum, ma przyjaciółkę Natalię i jest zakochana, ale nie jest za bardzo gotowa na miłość. Wydawać by się mogło, że w jej spokojnym życiu nic się nie wydarzy. Kiedy znajduje przypadkowo stare zdjęcie, wie, że jej rodzina, coś przed nią ukrywa, lecz nikt w ogóle nie porusza z nią tego tematu. Postanawia rozwikłać tajemnicę z małą pomocą. Czy jej się uda? Główna bohaterka to normalna nastolatka, która ma swoje własne problemy, nie tylko ze swoją najlepszą przyjaciółką, która w momencie, kiedy ta zaprzyjaźnia się z nową dziewczyną w klasie, Kasią zaczyna się dziwnie zachowywać. Na dodatek egzamin gimnazjalny zbliża się wielkimi krokami, więc musi się skupić na nauce. Rozumiem, że jej myśli były skupione przede wszystkim na rodzinnej fotografii i związanej z nią zakurzoną i zakopaną zagadką... „Jeśli w ze­zna­niach nie zga­dza­ją się nawet drob­ne szcze­gó­ły, to ktoś na pewno kła­mie”. Polubiłam Halinę, aczkolwiek mogła być bardziej wykreowana przez autorkę. Jej uczucia nie były do końca pogłębione, a szkoda. Trzymałam kciuki za to, żeby wreszcie odkryła rodzinną tajemnicę, nie tylko po to, żeby poznać odpowiedzi. Albowiem z mojej perspektywy rozwoju wydarzeń w tej historii miałam wrażenie, że rodzina Linki nie trzymała się razem, wręcz bohaterowie nie byli ze sobą blisko... „– Co to zna­czy?” Ponadto według mnie to ona najbardziej zajmowała się swoim młodszym bratem, uczyła się, chodziła do szkoły, wykonywała obowiązki domowe, a sama była tylko kilkunastolatką. Oczywiście rozumiem też matkę Haliny, iż dla niej przeszłość nie była łatwa i bardzo widać to w sobie, w jakim się zachowuje w stosunku do swojej córki, jak i męża i syna. Kawa z kardamonem nie wywarła na mnie świetnych wrażeń i emocji, natomiast nie była nudną lekturą. Jednak mam nadzieję, że w dalszych częściach będzie się więcej działo. #kawazkardamonem#rodzina#mama#ojczym#tajemnica#tajemnicatodzinna#wstydliwa#przeszłość#nastolatka#pierwszamiłość#przyjaźń#trudnarelacjamiędzymatkąacórką http://bookaholicandwriter.blogspot.com/2023/03/kawa-z-kardamonem-joanna-jagieo.html https://www.instagram.com/p/CqDt5YntuMp/?igshid=YmMyMTA2M2Y=
bookaholic_pl - awatar bookaholic_pl
ocenił na63 lata temu

Cytaty z książki Stroiciel

Więcej
Tomasz Trojanowski Stroiciel Zobacz więcej
Więcej