Kołysanka dla Rosalie

Ok

Ok

Kołysanka dla Rosalie to drugi tom cyklu Tajemnice Luizy Bein i warto przeczytać pierwszą część zanim sięgnięcie po drugą. Ponownie spotykamy się z Klarą i Jakubem, którzy aktualnie prowadzą hotel w wyremontowanym pałacu w Wartemborgu. Pierwsi goście hotelowi to swoista mieszanka wybuchowa: starsze niemieckie małżeństwo, znany pisarz, tajemniczy wędkarze, architekt, pracownica wielkiej korporacji szukająca oddechu oraz typowe małżeństwo, któremu dosłownie wszystko się nie podoba. Trudy prowadzenia hotelu oraz praca zawodowa sprawiają, że Klara po 7 latach ogromnego wysiłku, staje na krawędzi załamania. Sytuacji nie ratuje wizyta Alexa i Sary Beinów i ich dzieci. Pewnego dnia dochodzi do zniknięcia małej Rosalie i jej niani, a Klara i Kuba odkrywają tajemniczą przeszłość pałacu, gdzie kiedyś spotykało się tajne bractwo parające się czarną magią. Czy ma to związek z zaginięciem małej? A może za ich zniknięciem stoi któryś z hotelowych gości? Każdy wydaje się być podejrzanym! Czy głównym bohaterom uda się rozwiązać zagadkę i czy mała Rosalie odnajdzie się cała i zdrowa?

Kołysanka dla Rosalie to książka od której nie będziecie mogli się oderwać. Podczas czytania czułam ciągłe napięcie, nie byłam w stanie znaleźć żadnej wskazówki, a wręcz z każdą kolejną stroną historia coraz bardziej się komplikowała. Cała opowieść pełna była zaskakujących zwrotów akcji, historycznych ciekawostek, a cała intryga była niesamowicie przemyślana. Mocno polecam! <3

Kołysanka dla Rosalie to drugi tom cyklu Tajemnice Luizy Bein i warto przeczytać pierwszą część zanim sięgnięcie po drugą. Ponownie spotykamy się z Klarą i Jakubem, którzy aktualnie prowadzą hotel w wyremontowanym pałacu w Wartemborgu. Pierwsi goście hotelowi to swoista mieszanka wybuchowa: starsze niemieckie małżeństwo, znany pisarz, tajemniczy wędkarze, architekt,...

Wymęczyło mnie słuchanie tej książki. Mam wrażenie, że autorka wrzuciła do tej historii wszystko, co tylko mogła: bractwa różokrzyżowców, masonów, tajemnicze sekty, misteria, podziemne lochy, pogmatwane losy przodków, porwanie, wątki miłosne i jeszcze kilka innych. No jak dla mnie to o wiele za dużo. Całkiem fajna historia z pierwszego tomu została tak pogmatwana, że jakby się mnie ktoś zapytał kto był kim to bym nie umiała odpowiedzieć. Oprócz tego historia pałacu i przekształcenia go na hotel dla gości jest tak naiwna i niewiarygodna, że aż śmieszna.
Bardzo cenię autorkę za jej lekkość pióra i kreślenie opowieści z wątkami historycznymi w tle, ale ta historia według mnie nie do końca jej wyszła.

Wymęczyło mnie słuchanie tej książki. Mam wrażenie, że autorka wrzuciła do tej historii wszystko, co tylko mogła: bractwa różokrzyżowców, masonów, tajemnicze sekty, misteria, podziemne lochy, pogmatwane losy przodków, porwanie, wątki miłosne i jeszcze kilka innych. No jak dla mnie to o wiele za dużo. Całkiem fajna historia z pierwszego tomu została tak pogmatwana, że jakby...

niestety nie znalazłam pierwszej części a często autorka do niej nawiązywała. Szkoda, ze nie ma na książce informacji, że to część 2

niestety nie znalazłam pierwszej części a często autorka do niej nawiązywała. Szkoda, ze nie ma na książce informacji, że to część 2

Obie części o rodzie Beinów nadają się na scenariusz filmu w stylu ekranizacji książek Dana Browna. Mamy więc stary pałac, rodzinne klejnoty, tajemnicze stowarzyszenia, sekty, a wszystko okraszone porwaniem, tajemniczymi obrzędami i przeznaczeniem, od którego nie można uciec. Książka nieco zawiła ale interesująca. W drugiej części Klara jest niemniej irytująca. Pojawiają się nowe postaci, wśród których najsympatyczniejsza wydaje się gospodyni Pani Kazia. Warto sięgnąć jeśli sie lubi takiego typu powieści.

Obie części o rodzie Beinów nadają się na scenariusz filmu w stylu ekranizacji książek Dana Browna. Mamy więc stary pałac, rodzinne klejnoty, tajemnicze stowarzyszenia, sekty, a wszystko okraszone porwaniem, tajemniczymi obrzędami i przeznaczeniem, od którego nie można uciec. Książka nieco zawiła ale interesująca. W drugiej części Klara jest niemniej irytująca. Pojawiają...

Moim zdaniem szkoda, że autorka postanowiła napisać ciąg dalszy "Tajemnic Luizy Bein". Może gdyby jeszcze do fabuły dołożyła nową gromadkę bohaterów, to byłoby to strawniejsze. A tak, czytelnik zostaje oszołomiony pojawiającymi się nagle kolejnymi zaginionymi lub nieznanymi krewnymi (z prawego lub nieprawego łoża) głównych postaci powieści. Trochę mi to przypomniało serial "Powrót do Edenu" - po kilku ciekawych odcinkach cała reszta to już były tylko powtórki, a żeby urozmaicić treść, to wprowadza się nowych ludzi. Tu podpowiedź dla autorki, warto byłoby wyrysować jakieś drzewa genealogiczne, a nie tylko suchy spis na końcu książki. Wracając do "Kołysanki", drugi zarzut to sama fabuła. Nieprawdopodobnie zawikłanie w misteria i tajemnice czy to masońskie, czy to różokrzyżowcowe - a wszystko razem wzięte to (dla mnie) jakieś kosmiczne bzdury. Aż się dziwię, że jednak dobrnęłam do końca tego dzieła.

Moim zdaniem szkoda, że autorka postanowiła napisać ciąg dalszy "Tajemnic Luizy Bein". Może gdyby jeszcze do fabuły dołożyła nową gromadkę bohaterów, to byłoby to strawniejsze. A tak, czytelnik zostaje oszołomiony pojawiającymi się nagle kolejnymi zaginionymi lub nieznanymi krewnymi (z prawego lub nieprawego łoża) głównych postaci powieści. Trochę mi to przypomniało serial...

Dalsze przygody Klary i jej dążenie do poznania rodzinnej tajemnicy. Równie ciekawa jak część pierwsza.

Dalsze przygody Klary i jej dążenie do poznania rodzinnej tajemnicy. Równie ciekawa jak część pierwsza.

Lektura powieści "Tajemnice Luizy Bein" dostarczyła mi mnóstwo interesujących wrażeń, dlatego z prawdziwą ochotą sięgnęłam po kontynuację tej opowieści.
"Kołysanka dla Rosalie" zapewniła mi podobne emocje, choć tym razem nie oddalałam się zbytnio od mazurskiego Barczewa towarzysząc bohaterom w rozwiązywaniu zagadek, odkrywaniu przeszłości i próbach radzenia sobie z niełatwą codziennością.

Pałac w Wartemborku, czyli obecnym Barczewie należy do Klary, która zamieszkuje go razem ze swoim mężem Jakubem. Parze udało się odremontować stare domiszcze i zorganizować w nim pensjonat. Wraz z początkiem lata spodziewają się pierwszych turystów. Lada dzień do pałacu przybywają również ze Szwajcarii Alex z Sarą i dziećmi - córeczką Rosalie i synkiem Albertem. Wkrótce pałacowe wnętrza zaczynają tętnić życiem, a przyjezdni, nieco tajemniczy goście coraz bardziej interesują się przeszłością tego niezwykłego miejsca. Stałą bywalczynią pensjonatu jest też miejscowa staruszka - Liska, która opiekuje się dziećmi. Szybko okazuje się, że kobieta ma do wykonania również inne zadanie. W Wartemborku znów przeszłość upomina się o uwagę. Pojawiają się osobliwe kołysanki, stara pozytywka, tajemnicze podziemia, wiekowe dokumenty i zupełnie zaskakujące powiązania. Sprawy dodatkowo się komplikują, gdy jedno z dzieci znika. Pociąga to za sobą szereg nieoczekiwanych zdarzeń, bohaterom zaczyna grozić niebezpieczeństwo i nic już nie jest takie, jakim się na początku wydawało. Pogodny, momentami sielski nastrój nabiera mistycznego charakteru, magia miesza się z kabałą i okultyzmem i stajemy się świadkami zupełnie nieziemskich wydarzeń.

Drodzy Czytelnicy, mam nadzieję, że udało mi się Was zaintrygować i sami zechcecie odkryć jaką rolę w całej tej historii odgrywa tytułowa stara kołysanka śpiewana małej dziewczynce oraz co kryje przeszłość rodziny Beinów. Najlepiej zacznijcie swoją przygodę z tą niezwykłą rodziną od poznania tajemnic protoplastki rodu Luizy, aby potem przenieść się do wartemborskiego pałacu i dalej śledzić poczynania przesympatycznych bohaterów, którym los nie szczędzi atrakcji. Obie części zapewniają morze emocji.

Pani Renata potrafi fantastycznie budować napięcie w swoich opowieściach. Liczne niespodzianki, zwroty akcji i zupełnie zaskakujące rozwiązania nie pozwalają oderwać się od lektury. Wydarzenia są naprawdę ciekawe, a cała fabuła i wpleciona w nią intryga są bardzo dobrze przemyślane i opowiedziane w niebanalny sposób. Pomysłowość, inwencja i wyjątkowa kreatywność autorki sprawiają, że każda jej powieść jest inna, nietuzinkowa i warta przeczytania. Dlatego jeśli jeszcze nie mieliście okazji poznać pióra pani Renaty Kosin to koniecznie powinniście to nadrobić. Fantastyczne emocje i miłe wrażenia gwarantowane. Serdecznie polecam.

Lektura powieści "Tajemnice Luizy Bein" dostarczyła mi mnóstwo interesujących wrażeń, dlatego z prawdziwą ochotą sięgnęłam po kontynuację tej opowieści.
"Kołysanka dla Rosalie" zapewniła mi podobne emocje, choć tym razem nie oddalałam się zbytnio od mazurskiego Barczewa towarzysząc bohaterom w rozwiązywaniu zagadek, odkrywaniu przeszłości i próbach radzenia sobie z niełatwą...

Nie tak dobra, jak "Tajemnice Luizy Bein", bo mniej prawdopodobna. Intryga lekko odrealniona i pełna teorii spiskowych rodem z "Kodu Leonarda da Vinci". Mimo wszystko czytało się nieźle, może nie z zapartym tchem, ale nieźle.

Nie tak dobra, jak "Tajemnice Luizy Bein", bo mniej prawdopodobna. Intryga lekko odrealniona i pełna teorii spiskowych rodem z "Kodu Leonarda da Vinci". Mimo wszystko czytało się nieźle, może nie z zapartym tchem, ale nieźle.

Druga część "tajemnic Luizy Bein" nie mogła oczywiście czekać i została pochłonięta przeze mnie równie szybko jak pierwsza. Cudowna tajemnicza historia rodzinna I jakże rzeczywista jednocześnie,fascynyjąca. Moim zdaniem te dwa tomy to prawdziwy majstersztyk powieściowy pani Renaty.Zastanawiałam się czy byłabym zdolna coś takiego napisać....mhm chyba pisałabym taką powieść całe życie a wspaniała koronkwa robota,którą utkała w książce autorka zajeła by mi ze dwa pokoje notatek aby po złożeniu wszystkiego w całość mogło to stać się tak logicznym dziełem jakie miałam zaszczyt przeczytać. Pani Renato nie zapomnę pani nigdy,znalazłam jeszcze jedną pani książkę I czekam na jeszcze. Nie wiem czy każdy czytelnik ma tylko jednego autora,który do niego trafia czy kilku ale powiem ,że w moim przypadku jest jeszcze jedna autorka,ktora mnie tak porwała I zafascynowała jak pani Renata Kosin,jest to pani Diana Gabaldon.

Druga część "tajemnic Luizy Bein" nie mogła oczywiście czekać i została pochłonięta przeze mnie równie szybko jak pierwsza. Cudowna tajemnicza historia rodzinna I jakże rzeczywista jednocześnie,fascynyjąca. Moim zdaniem te dwa tomy to prawdziwy majstersztyk powieściowy pani Renaty.Zastanawiałam się czy byłabym zdolna coś takiego napisać....mhm chyba pisałabym taką powieść...