Historycy cesarstwa rzymskiego. Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana

Nie wiem skąd ta niska ocena. To źródło jest jak starożytne ,,życie na gorąco" Oczywiście pełne przekłamań ale lektura przednia! Lepszy w tej kategorii już jest chyba tylko Swetoniusz. Idealne dzieło uzupełniające wiedzę z zakresu Cesarstwa Rzymskiego II i III wieku. Wykorzystałem spore jego fragmenty w mojej magisterce na temat dynastii Antoninów.

Nie wiem skąd ta niska ocena. To źródło jest jak starożytne ,,życie na gorąco" Oczywiście pełne przekłamań ale lektura przednia! Lepszy w tej kategorii już jest chyba tylko Swetoniusz. Idealne dzieło uzupełniające wiedzę z zakresu Cesarstwa Rzymskiego II i III wieku. Wykorzystałem spore jego fragmenty w mojej magisterce na temat dynastii Antoninów.

Nieczęsto dochodzi do sytuacji, gdy okoliczności powstania książki są ciekawsze niż jej treść. W przypadku ,,Żywotów cesarzy od Hadriana do Numeriana” teoretycznie jest wszystko jasne: dostaliśmy zbiór biografii obejmujących władców panujących pomiędzy 117 a 284 r. n. e. Teoretycznie jest to również praca zbiorowa, a jej autorami jest sześciu historyków z czasów Dioklecjana, Konstantyna Wielkiego i Konstancjusza II. Piszę teoretycznie, bo ich wiarygodność jest dyskusyjna. Przede wszystkim, tych kilku, teoretycznie różnych autorów ma identyczny styl, a ich praca, ponownie teoretycznie, składająca się z oddzielnych dziełek, jest zbyt konsekwentna, aby mogła nie być zwartą całością. Niezależnie od kwestii autorstwa, wartość naukowa ,,Żywotów…” (zwanych w skrócie SHA) jest przeciętna. Źródło to miało bardzo wyraźny cel – miało atakować Greków i Azjatów, namawiać do prowadzenia surowego, tradycyjnego (czyli pogańskiego!) stylu życia oraz legitymizować władzę dynastii Konstantyna Wielkiego. Z tego powodu jest bardzo niedokładne i stronnicze. Co gorsza, autor/autorzy momentami wręcz ostentacyjnie kłamali (np. próżno szukać choćby słowa o prześladowaniu chrześcijan)! Niestety, nie wszystkie zawarte w tekście rewelacje są weryfikowalne, gdyż w odniesieniu do części władców innych źródeł nie ma…
Sporą ciekawostką jest liczba wymienionych cesarzy, gdyż obejmuje ona również przedwcześnie zmarłych następców tronu i uzurpatorów – niestety, zwykle nie wiele na ich temat wiadomo, a kilku z nich, prawdopodobnie, istniało tylko w wyobraźni autorów.
Jeżeli chodzi o wartość artystyczną tego dzieła, to… jest przeciętnie. SHA to dzieło w stylu Swetoniusza (być nawet jego kontynuacją),ale znacznie gorzej napisane. Autor/autorzy strasznie kluczyli, lali wodę i atakowali czytelnika masą nieistotnych szczegółów (po co komu wiedzieć, ile razy senatorowie krzyknęli ,,Bądź pozdrowiony, boski Auguście”, a ile razy ,,chwała ci, cesarzu”?) i cytatów (zwykle sfałszowanych!),wydumanych genealogii, i idiotycznych (S. Sewer uznał, że obejmie władzę, bo pierwszy człowiek w Rzymie, jakiego spotkał, czytał biografię cesarza Hadriana… litości) wróżb zapowiadających cesarzowi objęcie władzy lub śmierć władcy. Tak naprawdę wartościowych informacji tu niewiele. Zatem, aby nie przedłużać, czy ,,Historyków” polecam? Raczej tak, ale tylko dla bardziej doświadczonych historyków. Początkujący fani starożytności będą mieli problemy z przedarciem się przez dłużyzny, a do tego mogą uwierzyć w pokaźną porcję bzdur zawartych w tym zbiorze.

Nieczęsto dochodzi do sytuacji, gdy okoliczności powstania książki są ciekawsze niż jej treść. W przypadku ,,Żywotów cesarzy od Hadriana do Numeriana” teoretycznie jest wszystko jasne: dostaliśmy zbiór biografii obejmujących władców panujących pomiędzy 117 a 284 r. n. e. Teoretycznie jest to również praca zbiorowa, a jej autorami jest sześciu historyków z czasów...

Jeszcze nie przeczytałam, książka dopiero zamówiona więc bez gwiazdek. Na razie napiszę tylko tyle, że szukałam tej książki trochę w ciemno myśląc, że znajdę ją pod tytułem "Historia Augusta", gdyż tak bywa nazywana w literaturze... Na ślad jej rzeczywistego tytułu trafiłam przypadkiem i cieszę się bo bardzo chcę przeczytać.

Jeszcze nie przeczytałam, książka dopiero zamówiona więc bez gwiazdek. Na razie napiszę tylko tyle, że szukałam tej książki trochę w ciemno myśląc, że znajdę ją pod tytułem "Historia Augusta", gdyż tak bywa nazywana w literaturze... Na ślad jej rzeczywistego tytułu trafiłam przypadkiem i cieszę się bo bardzo chcę przeczytać.

Bardzo nierówny zbiorek, w którym interesująco czy nawet błyskotliwie napisane żywoty mieszają się z nudnymi i kiepskimi, tak pod względem stylu, jak i doboru informacji. Dobry pomysł zaprezentowania również życiorysów pretendentów, przedwcześnie zmarłych następców tronu czy uzurpatorów sprawdza się tylko częściowo, gdyż w tekstach o takich "cesarzach" nie zawsze jest zapisane coś wartego większej uwagi. Dla miłośników antycznego Rzymu czy swetoniuszowych biografii pozycja może nie do końca obowiązkowa, ale na pewno ważna i atrakcyjna, choćby jako materiał porównawczy.

Bardzo nierówny zbiorek, w którym interesująco czy nawet błyskotliwie napisane żywoty mieszają się z nudnymi i kiepskimi, tak pod względem stylu, jak i doboru informacji. Dobry pomysł zaprezentowania również życiorysów pretendentów, przedwcześnie zmarłych następców tronu czy uzurpatorów sprawdza się tylko częściowo, gdyż w tekstach o takich "cesarzach" nie zawsze jest...